03.Mahabharata Volume 3 — पृष्ठ 2241–2250

महाभारत — खण्ड ३ · Gita Press, Gorakhpur · पृष्ठ 2241–2250

पृष्ठ 2241

महाभारत — खण्ड ३, पृष्ठ 2241 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

भीमसेनसुतं चापि दुर्मुखः सुमुखैः शरैः ।

षष्ट्या वीरो नदन् हृष्टो विव्याध रणमूर्धनि ॥ ३ ९ ॥

तब वीर दुर्मुखने हर्षपूर्वक गर्जना करते हुए अपने तीखी नोकवाले बाणोंद्वारा भीमसेनके पुत्र घटोत्कचको युद्धके मुहानेपर साठ बाणोंसे बींध डाला ॥ ३ ९ ॥

धृष्टद्युम्नं तथाऽऽयान्तं भीष्मस्य वधकाङ्क्षिणम् ।

हार्दिक्यो वारयामास रथश्रेष्ठं महारथः ॥ ४० ॥

इसी प्रकार भीष्मके वधकी इच्छासे आते हुए रथियोंमें श्रेष्ठ धृष्टद्युम्नको महारथी कृतवर्माने रोक दिया ॥ ४० ॥

हार्दिक्यः पार्षतं चापि विद्ध्वा पञ्चभिरायसैः ।

पुनः पञ्चाशता तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ४१ ॥

कृतवर्माने द्रुपदकुमारको लोहेके बने हुए पाँच बाणोंसे बींधकर फिर तुरंत ही पचास बाणोंसे घायल किया और कहा - ' खड़ा रह, खड़ा रह ' ॥ ४१ ॥

आजघान महाबाहुः पार्षतं तं महारथम् ।

तं चैव पार्षतो राजन् हार्दिक्यं नवभिः शरैः ॥ ४२ ॥

विव्याध निशितैस्तीक्ष्णैः कङ्कपत्रैरजिह्मगैः । इस प्रकार महाबाहु कृतवर्माने महारथी धृष्टद्युम्नको गहरी चोट पहुँचायी । राजन्! तब धृष्टद्युम्नने भी कंकपत्रविभूषित सीधे जानेवाले तीखे एवं पैने नौ बाणोंसे कृतवर्माको क्षत-विक्षत कर दिया ॥ ४२३ ॥

तयोः समभवद् युद्धं भीष्महेतोर्महाहवे ॥ ४३ ॥

अन्योन्यातिशये युक्तं यथा वृत्रमहेन्द्रयोः । उस समय भीष्मजीके निमित्त उस महान् संग्राममें वृत्रासुर और इन्द्रके समान उन दोनों वीरोंका घोर युद्ध होने लगा, जिसमें वे एक- दूसरेसे आगे बढ़ जानेके प्रयत्नमें लगे थे ॥ ४३ भीमसेनं तथाऽऽयान्तं भीष्मं प्रति महारथम् ॥ ४४ ॥

भूरिश्रवाभ्ययात् तूर्णं तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् । इसी तरह महारथी भीष्मकी ओर आते हुए भीमसेनपर भूरिश्रवाने तुरंत आक्रमण किया और कहा — ‘ खड़ा रह, खड़ा रह ' ॥ ४४ ॥

सौमदत्तिरथो भीममाजघान स्तनान्तरे ॥ ४५ ॥

नाराचेन सुतीक्ष्णेन रुक्मपुङ्खेन संयुगे । तदनन्तर सोमदत्तकुमारने युद्धस्थलमें सुवर्णमय पंखसे युक्त अत्यन्त तीखे नाराचद्वारा भीमसेनकी छातीमें प्रहार किया ॥ ४५३ ॥

उरःस्थेन बभौ तेन भीमसेनः प्रतापवान् ॥ ४६ ॥

स्कन्दशक्त्या यथा क्रौञ्चः पुरा नृपतिसत्तम ।

पृष्ठ 2242

महाभारत — खण्ड ३, पृष्ठ 2242 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

नृपश्रेष्ठ! छातीमें लगे हुए उस बाणसे प्रतापी भीमसेन वैसे ही सुशोभित हुए, जैसे पूर्वकालमें कार्तिकेयकी शक्तिसे आविद्ध होनेपर क्रौंच पर्वतकी शोभा हुई थी ॥ ४६३ ॥

तौ शरान् सूर्यसंकाशान् कर्मारपरिमार्जितान् ॥ ४७ ॥

अन्योन्यस्य रणे क्रुद्धौ चिक्षिपाते नरर्षभौ । क्रोधमें भरे हुए वे दोनों नरश्रेष्ठ युद्धमें एक- दूसरेपर लोहारके द्वारा माँजकर साफ किये हुए सूर्यके समान तेजस्वी बाणोंका प्रहार कर रहे थे ॥ ४७ ॥

भीमो भीष्मवधाकाङ्क्षी सौमदत्तिं महारथम् ॥ ४८ ॥

तथा भीष्मजये गृध्नुः सौमदत्तिस्तु पाण्डवम् ।

कृतप्रतिकृते यत्तौ योधयामासतू रणे ॥ ४ ९ ॥

भीमसेन भीष्मके वधकी इच्छा रखकर महारथी भूरिश्रवापर चोट करते थे और भूरिश्रवा भीष्मकी विजय चाहता हुआ पाण्डुकुमार भीमसेनपर प्रहार करता था । वे दोनों युद्धमें एक- दूसरेके अस्त्रोंका प्रतीकार करते हुए लड़ रहे थे ॥ ४८-४९ ॥

युधिष्ठिरं तु कौन्तेयं महत्या सेनया वृतम् ।

भीष्माभिमुखमायान्तं भारद्वाजो न्यवारयत् ॥ ५० ॥

( तत्र युद्धमभूद् घोरं तयोः पुरुषसिंहयोः । ) दूसरी ओर कुन्तीनन्दन युधिष्ठिरको विशाल सेनाके साथ भीष्मके सम्मुख आते देख द्रोणाचार्यने रोक दिया; वहाँ उन दोनों पुरुषसिंहोंमें घोर युद्ध हुआ ॥ ५० ॥

द्रोणस्य रथनिर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ।

श्रुत्वा प्रभद्रका राजन् समकम्पन्त मारिष ॥ ५१ ॥

राजन्! द्रोणाचार्यके रथकी घरघराहट मेघकी गर्जनाके समान जान पड़ती थी । आर्य! उसे सुनकर प्रभद्रक वीर काँप उठे ॥ ५१ ॥

सा सेना महती राजन् पाण्डुपुत्रस्य संयुगे ।

द्रोणेन वारिता यत्ता न चचाल पदात् पदम् ॥ ५२ ॥

महाराज! उस युद्धस्थलमें पाण्डुपुत्र युधिष्ठिरकी वह विशाल सेना द्रोणके द्वारा जब रोक दी गयी, तब प्रयत्न करनेपर भी वह एक पग भी आगे न बढ़ सकी ॥ ५२ ॥

चेकितानं रणे यत्तं भीष्मं प्रति जनेश्वर ।

चित्रसेनस्तव सुतः क्रुद्धरूपमवारयत् ॥ ५३ ॥

जनेश्वर! दूसरी ओर भीष्मके प्रति प्रयत्नपूर्वक आक्रमण करनेवाले क्रोधमें भरे हुए चेकितानको रणभूमिमें आपके पुत्र चित्रसेनने रोक दिया ॥ ५३ ॥

भीष्महेतोः पराक्रान्तश्चित्रसेनः पराक्रमी ।

चेकितानं परं शक्त्या योधयामास भारत ॥ ५४ ॥

तथैव चेकितानोऽपि चित्रसेनमवारयत् ।

तद् युद्धमासीत् सुमहत् तयोस्तत्र समागमे ॥ ५५ ॥

पृष्ठ 2243

महाभारत — खण्ड ३, पृष्ठ 2243 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

पराक्रमी चित्रसेन भीष्मकी रक्षाके लिये पराक्रम दिखा रहा था । भारत! उसने पूरी शक्ति लगाकर चेकितानके साथ युद्ध किया। इसी प्रकार चेकितानने भी चित्रसेनकी गति रोक दी । उन दोनोंकी मुठभेड़में वहाँ महान् युद्ध होने लगा ॥ ५४-५५ ॥

अर्जुनो वार्यमाणस्तु बहुशस्तत्र भारत ।

विमुखीकृत्य पुत्रं ते सेनां तव ममर्द ह ॥ ५६ ॥

भरतनन्दन! वहाँ बारंबार रोके जानेपर भी अर्जुनने आपके पुत्रको युद्धसे विमुख करके आपकी सेनाको रौंद डाला ॥ ५६ ॥

दुःशासनोऽपि परया शक्त्या पार्थमवारयत् ।

कथं भीष्मं न नो हन्यादिति निश्चित्य भारत ॥ ५७ ॥

भारत! उस समय दुःशासन भी यह निश्चय करके कि ये किसी प्रकार हमारे भीष्मको मार न सकें, पूरी शक्ति लगाकर अर्जुनको रोकनेका प्रयत्न करता रहा ॥ ५७ ॥

( पार्थोऽपि समरे राजन् दुःशासनमताडयत् ।

ताडिते बहुधा पुत्रे पार्थबाणैरजिह्मगैः ॥

बभूव व्यथिता सेना दृष्ट्वा पार्थपराक्रमम् । पुनश्च ताडिता तेन पार्थेनामिततेजसा ॥ ) राजन्! अर्जुनने भी समरमें दुःशासनको अपने बाणोंसे बहुत घायल किया । सीधे जानेवाले अर्जुनके बाणोंसे आपके पुत्रके बार- बार घायल होनेपर पार्थके उस पराक्रमको देखकर आपकी सारी सेना व्यथित हो उठी । अमित तेजस्वी अर्जुनने उसे बारंबार पीड़ित किया ।

सा वध्यमाना समरे पुत्रस्य तव वाहिनी ।

लोड्यते रथिभिः श्रेष्ठैस्तत्र तत्रैव भारत ॥ ५८ ॥

भरतनन्दन! उस संग्राममें आपके पुत्रकी सारी सेनाको जहाँ-तहाँ श्रेष्ठ रथियोंने बाणोंसे विद्ध करके मथ डाला था ॥ ५८ ॥

इति श्रीमहाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि द्वन्द्वयुद्धे एकादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ १११ ॥

इस प्रकार श्रीमहाभारत भीष्मपर्वके अन्तर्गत भीष्मवधपर्वमें द्वन्द्वयुद्धविषयक एक सौ ग्यारहवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥ १११ ॥

[दाक्षिणात्य अधिक पाठके ३ श्लोक मिलाकर कुल ६१ श्लोक हैं । ]

पृष्ठ 2244

महाभारत — खण्ड ३, पृष्ठ 2244 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः द्रोणाचार्यका अश्वत्थामाको अशुभ शकुनोंकी सूचना देते हुए उसे भीष्मकी रक्षाके लिये धृष्टद्युम्नसे युद्ध करनेका आदेश देना संजय उवाच

अथ वीरो महेष्वासो मत्तवारणविक्रमः ।

समादाय महच्चापं मत्तवारणवारणम् ॥ १ ॥

विधुन्वानो नरश्रेष्ठो द्रावयाणो वरूथिनीम् ।

पृतनां पाण्डवेयानां गाहमाना महाबलः ॥ २ ॥

निमित्तानि निमित्तज्ञः सर्वतो वीक्ष्य वीर्यवान् ।

प्रतपन्तमनीकानि द्रोणः पुत्रमभाषत ॥ ३ ॥

संजय कहते हैं— राजन्! तदनन्तर महाधनुर्धर, मतवाले हाथीके समान पराक्रमी, वीर, नरश्रेष्ठ, महाबली तथा शुभाशुभ निमित्तोंके ज्ञाता एवं अद्भुत शक्तिशाली द्रोणाचार्य मतवाले हाथियोंकी गतिको कुण्ठित कर देनेवाले विशाल धनुषको हाथमें लेकर उसे खींचने और विपक्षी सेनाको भगाने लगे । उन्होंने पाण्डवोंकी सेनामें प्रवेश करते समय सब ओर बुरे निमित्त ( शकुन ) देखकर शत्रुसेनाको संताप देते हुए पुत्र अश्वत्थामासे इस प्रकार कहा– ॥

अयं हि दिवसस्तात यत्र पार्थो महाबलः ।

जिघांसुः समरे भीष्मं परं यत्नं करिष्यति ॥ ४ ॥

' तात! यही वह दिन है, जब कि महाबली अर्जुन समरभूमिमें भीष्मको मार डालनेकी इच्छासे महान् प्रयत्न करेंगे ॥ ४ ॥

उत्पतन्ति हि मे बाणा धनुः प्रस्फुरतीव च ।

योगमस्त्राणि गच्छन्ति क्रूरे मे वर्तते मतिः ॥ ५ ॥

‘ मेरे बाण तरकससे उछले पड़ते हैं, धनुष फड़क उठता है, अस्त्र स्वयं ही धनुषसे संयुक्त हो जाते हैं और मेरे मनमें क्रूरकर्म करनेका संकल्प हो रहा है ॥ ५ ॥

दिक्ष्वशान्तानि घोराणि व्याहरन्ति मृगद्विजाः ।

नीचैर्गृध्रा निलीयन्ते भारतानां चमूं प्रति ॥ ६ ॥

‘ सम्पूर्ण दिशाओंमें पशु और पक्षी अशान्तिपूर्ण भयंकर बोली बोल रहे हैं । गीध नीचे आकर कौरव - सेनामें छिप रहे हैं ॥ ६ ॥

नष्टप्रभ इवादित्यः सर्वतो लोहिता दिशः ।

रसते व्यथते भूमिः कम्पतीव च सर्वशः ॥ ७ ॥

पृष्ठ 2245

महाभारत — खण्ड ३, पृष्ठ 2245 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

' सूर्यकी प्रभा मन्द- सी पड़ गयी है । सम्पूर्ण दिशाएँ लाल हो रही हैं । पृथिवी सब ओरसे कोलाहलपूर्ण, व्यथित और कम्पित- सी हो रही है ॥ ७ ॥

कङ्का गृध्रा बलाकाश्च व्याहरन्ति मुहुर्मुहुः ।

शिवाश्चैवाशिवा घोरा वेदयन्त्यो महद् भयम् ॥ ८ ॥

( ववाशिरे भयकरा दीप्तास्याभिमुखे रवेः । ) ‘ कंक, गीध और बगले बारंबार बोल रहे हैं। अमंगलमयी घोररूपवाली गीदड़ियाँ महान् भयकी सूचना देती हुई सूर्यकी ओर मुँह करके भयानक बोली बोला करती हैं और उनका मुँह प्रज्वलित - सा जान पड़ता है ॥ ८ ॥

पपात महती चोल्का मध्येनादित्यमण्डलात् ।

सकबन्धश्च परिघो भानुमावृत्य तिष्ठति ॥ ९ ॥

‘ सूर्यमण्डलके मध्यभागसे बड़ी - बड़ी उल्काएँ गिरी हैं । कबन्धयुक्त परिघ सूर्यको चारों ओरसे घेरकर स्थित है ॥ ९ ॥

परिवेषस्तथा घोरश्चन्द्रभास्करयोरभूत् ।

वेदयानो भयं घोरं राज्ञां देहावकर्तनम् ॥ १० ॥

‘ चन्द्रमा और सूर्यके चारों ओर भयंकर घेरा पड़ने लगा है, जो क्षत्रियोंके शरीरका विनाश करनेवाले घोर भयकी सूचना दे रहा है ॥ १० ॥

देवतायतनस्थाश्च कौरवेन्द्रस्य देवताः ।

कम्पन्ते च हसन्ते च नृत्यन्ति च रुदन्ति च ॥ ११ ॥

‘ कौरवराज धृतराष्ट्रके देवालयोंकी देवमूर्तियाँ हिलती, हँसती, नाचती तथा रोती जान पड़ती हैं ॥ ११ ॥

अपसव्यं ग्रहाश्चक्रुरलक्ष्माणं दिवाकरम् ।

अवाक्शिराश्च भगवानुपातिष्ठत चन्द्रमाः ॥ १२ ॥

‘ ग्रहोंने सूर्यकी वामावर्त परिक्रमा करके उन्हें अशुभ लक्षणोंका सूचक बना दिया है, भगवान् चन्द्रमा अपने दोनों कोनोंके सिरे नीचे करके उदित हुए हैं ॥ १२ ॥

वपूंषि च नरेन्द्राणां विगताभानि लक्षये ।

धार्तराष्ट्रस्य सैन्येषु न च भ्राजन्ति दंशिताः ॥ १३ ॥

‘ राजाओंके शरीरोंको मैं श्रीहीन देख रहा हूँ। दुर्योधनकी सेनाओंमें जो लोग कवच धारण करके स्थित हैं, उनकी शोभा नहीं हो रही है ॥ १३ ॥

सेनयोरुभयोश्चापि समन्ताच्छूयते महान् ।

पाञ्चजन्यस्य निर्घोषो गाण्डीवस्य च निःस्वनः ॥ १४ ॥

‘ दोनों ही सेनाओंमें चारों ओर पांचजन्य शंखका गम्भीर घोष और गाण्डीवधनुषकी टंकारध्वनि सुनायी देती है ॥ १४ ॥

ध्रुवमास्थाय बीभत्सुरुत्तमास्त्राणि संयुगे ।

पृष्ठ 2246

महाभारत — खण्ड ३, पृष्ठ 2246 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अपास्यान्यान् रणे योधानभ्येष्यति पितामहम् ॥ १५ ॥

‘ इससे यह निश्चय जान पड़ता है कि अर्जुन युद्धस्थलमें उत्तम अस्त्रोंका आश्रय ले दूसरे योद्धाओंको दूर हटाकर रणभूमिमें पितामह भीष्मके पास पहुँच जायँगे ॥ १५ ॥

हृष्यन्ति रोमकूपाणि सीदतीव च मे मनः ।

चिन्तयित्वा महाबाहो भीष्मार्जुनसमागमम् ॥ १६ ॥

' महाबाहो! भीष्म और अर्जुनके युद्धका विचार करके मेरे रोंगटे खड़े हो रहे हैं और मन शिथिल -सा होता जा रहा है ॥ १६ ॥

तं चेह निकृतिप्रज्ञं पाञ्चाल्यं पापचेतसम् ।

पुरस्कृत्य रणे पार्थो भीष्मस्यायोधनं गतः ॥ १७ ॥

‘ शठताके पूरे पण्डित उस पापात्मा पांचाल- राजकुमार शिखण्डीको यहाँ रणमें आगे करके कुन्तीकुमार अर्जुन भीष्मसे युद्ध करनेके लिये गये हैं ॥ १७ ॥

अब्रवीच्च पुरा भीष्मो नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ।

स्त्री ह्येषा विहिता धात्रा दैवाच्च स पुनः पुमान् ॥ १८ ॥

' भीष्मने पहले ही यह कह दिया था कि मैं शिखण्डीको नहीं मारूँगा; क्योंकि

विधाताने इसे स्त्री ही बनाया था । फिर भाग्यवश यह पुरुष हो गया ॥ १८ ॥

अमङ्गल्यध्वजश्चैव याज्ञसेनिर्महाबलः ।

न चामङ्गलिके तस्मिन् प्रहरेदापगासुतः ॥ १ ९ ॥

'इसके सिवा द्रुपदका यह महाबली पुत्र अपनी ध्वजामें अमंगलसूचक चिह्न धारण करता है । अतः इस अमांगलिक शिखण्डीपर गंगानन्दन भीष्म कभी प्रहार नहीं करेंगे ॥ १ ९ ॥

एतद् विचिन्तयानस्य प्रज्ञा सीदति मे भृशम् ।

अभ्युद्यतो रणे पार्थः कुरुवृद्धमुपाद्रवत् ॥ २० ॥

‘ इन सब बातोंपर जब मैं विचार करता हूँ, तब मेरी बुद्धि अत्यन्त शिथिल हो जाती है । आज अर्जुनने पूरी तैयारीके साथ रणभूमिमें कुरुकुलके वृद्ध पुरुष भीष्मजीपर धावा किया है ॥ २० ॥

युधिष्ठिरस्य च क्रोधो भीष्मश्चार्जुनसङ्गतः ।

मम चास्त्रसमारम्भः प्रजानामशिवं ध्रुवम् ॥ २१ ॥

' युधिष्ठिरका क्रोध करना, भीष्म और अर्जुनका संघर्ष होना और मेरा अपने विविध अस्त्रोंके प्रयोगके लिये उद्योग करना –ये तीनों बातें निश्चय ही प्रजाजनोंके अमंगलकी सूचना देनेवाली हैं ॥ २१ ॥

मनस्वी बलवाञ्छूरः कृतास्त्रो लघुविक्रमः ।

दूरपाती दृढेषुश्च निमित्तज्ञश्च पाण्डवः ॥ २२ ॥

पृष्ठ 2247

महाभारत — खण्ड ३, पृष्ठ 2247 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

'पाण्डुनन्दन अर्जुन मनस्वी, बलवान्, शूरवीर, अस्त्रविद्याके पण्डित, शीघ्रतापूर्वक पराक्रम प्रकट करनेवाले, दूरतकका लक्ष्य बेधनेवाले, सुदृढ़ बाणोंका संग्रह रखनेवाले तथा शुभाशुभ निमित्तोंके ज्ञाता हैं ॥ २२ ॥

अजेयः समरे चापि देवैरपि सवासवैः ।

बलवान् बुद्धिमांश्चैव जितक्लेशो युधां वरः ॥ २३ ॥

' इन्द्रसहित सम्पूर्ण देवता भी उन्हें युद्धमें पराजित नहीं कर सकते । वे बलवान्, बुद्धिमान्, क्लेशोंपर विजय पानेवाले और योद्धाओंमें श्रेष्ठ हैं ॥ २३ ॥

विजयी च रणे नित्यं भैरवास्त्रश्च पाण्डवः ।

तस्य मार्गं परिहरन् द्रुतं गच्छ यतव्रत ॥ २४ ॥

'उन्हें युद्धमें सदा विजय प्राप्त होती है । पाण्डुनन्दन अर्जुनके अस्त्र बड़े भयंकर हैं । उत्तम व्रतका पालन करनेवाले पुत्र! इसलिये तुम उनका रास्ता छोड़कर शीघ्र भीष्मजीकी रक्षाके लिये चले जाओ ॥ २४ ॥

पश्याद्यैतन्महाघोरे संयुगे वैशसं महत् ।

हेमचित्राणि शूराणां महान्ति च शुभानि च ॥ २५ ॥

कवचान्यवदीर्यन्ते शरैः संनतपर्वभिः ।

छिद्यन्ते च ध्वजाग्राणि तोमराश्च धनूंषि च ॥ २६ ॥

‘देखो, इस महाघोर संग्राममें आज यह कैसा महान् जनसंहार हो रहा है? शूरवीरोंके स्वर्णजटित, शुभ एवं महान् कवच अर्जुनके झुकी हुई गाँठवाले बाणोंद्वारा विदीर्ण किये जा रहे हैं । ध्वजके अग्रभाग, तोमर और धनुषोंके टुकड़े -टुकड़े किये जा रहे हैं ॥ २५-२६ ॥

प्रासाश्च विमलास्तीक्ष्णाः शक्त्यश्च कनकोज्ज्वलाः ।

वैजयन्त्यश्च नागानां संक्रुद्धेन किरीटिना ॥ २७ ॥

‘चमकीले प्रास, सुवर्णजटित होनेके कारण सुनहरी कान्तिसे प्रकाशित होनेवाली तीखी शक्तियाँ और हाथियोंपर फहराती हुई वैजयन्ती पताकाएँ क्रोधमें भरे हुए किरीटधारी अर्जुनके द्वारा छिन्न - भिन्न की जा रही हैं ॥ २७ ॥

नायं संरक्षितुं कालः प्राणान् पुत्रोपजीविभिः ।

याहि स्वर्गं पुरस्कृत्य यशसे विजयाय च ॥ २८ ॥

‘ बेटा! आश्रित रहकर जीविका चलानेवाले पुरुषोंके लिये यह अपने प्राणोंकी रक्षाका अवसर नहीं है । तुम स्वर्गको सामने रखकर यश और विजयकी प्राप्तिके लिये भीष्मजीके पास जाओ ॥ २८ ॥

रथनागहयावर्तां महाघोरां सुदुर्गमाम् ।

रथेन संग्रामनदीं तरत्येष कपिध्वजः ॥ २ ९ ॥

‘ यह युद्ध एक महाघोर और अत्यन्त दुर्गम नदीके समान है । उसमें रथ, हाथी और घोड़े भँवर हैं, कपिध्वज अर्जुन रथरूपी नौकाके द्वारा इसे पार कर रहे हैं ॥ २ ९ ॥

पृष्ठ 2248

महाभारत — खण्ड ३, पृष्ठ 2248 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

ब्रह्मण्यता दमो दानं तपश्च चरितं महत् ।

इहैव दृश्यते पार्थे भ्राता यस्य धनंजयः ॥ ३० ॥

भीमसेनश्च बलवान् माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।

वासुदेवश्च वार्ष्णेयो यस्य नाथो व्यवस्थितः ॥ ३१ ॥

'यहाँ केवल कुन्तीकुमार युधिष्ठिरमें ही ब्राह्मणोंके प्रति भक्ति, इन्द्रियसंयम, दान, तप और श्रेष्ठ सदाचार आदि सद्गुण दिखायी देते हैं, जिनके फलस्वरूप उन्हें अर्जुन, बलवान् भीम तथा माद्रीकुमार पाण्डुपुत्र नकुल और सहदेव - जैसे भाई मिले हैं एवं वृष्णिनन्दन भगवान् वासुदेव उनके रक्षक और सहायक बनकर सदा साथ रहते हैं ॥ ३०-३१ ॥

तस्यैष मन्युप्रभवो धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।

तपोदग्धशरीरस्य कोपो दहति भारतीम् ॥ ३२ ॥

' इस दुर्बुद्धि दुर्योधनका शरीर उन्हींकी तपस्यासे दग्धप्राय हो गया है और इसकी भारती सेनाको उन्हींकी क्रोधाग्नि जलाकर भस्म किये देती है ॥ ३२ ॥

एष संदृश्यते पार्थो वासुदेवव्यपाश्रयः ।

दारयन् सर्वसैन्यानि धार्तराष्ट्राणि सर्वशः ॥ ३३ ॥

‘ देखो, भगवान् वासुदेवकी शरणमें रहनेवाले ये अर्जुन कौरवोंकी सम्पूर्ण सेनाओंको सब ओरसे विदीर्ण करते हुए इधर ही आते दिखायी देते हैं ॥ ३३ ॥

एतदालोक्यते सैन्यं क्षोभ्यमाणं किरीटिना ।

महोर्मिनद्धं सुमहत् तिमिनेव महाजलम् ॥ ३४ ॥

‘ जैसे तिमि नामक महामत्स्य उत्तालतरंगोंसे युक्त महासागरके जलको मथ डालता है, उसी प्रकार किरीटधारी अर्जुनके द्वारा मथित हो यह कौरवसेना विक्षुब्ध होती दिखायी देती है ॥ ३४ ॥

हाहाकिलकिलाशब्दाः श्रूयन्ते च चमूमुखे ।

याहि पाञ्चालदायादमहं यास्ये युधिष्ठिरम् ॥ ३५ ॥

'सेनाके प्रमुख भागमें हाहाकार और किलकिलाहटके शब्द सुनायी देते हैं । तुम द्रुपदकुमार धृष्टद्युम्नका सामना करनेके लिये जाओ और मैं युधिष्ठिरपर चढ़ाई करूँगा ॥

दुर्गमं ह्यन्तरं राज्ञो व्यूहस्यामिततेजसः ।

समुद्रकुक्षिप्रतिमं सर्वतोऽतिरथैः स्थितैः ॥ ३६ ॥

‘ अमित तेजस्वी राजा युधिष्ठिरके व्यूहके भीतर प्रवेश करना समुद्रके अंदर प्रवेश करनेके समान बहुत कठिन है; क्योंकि उनके चारों ओर अतिरथी योद्धा खड़े हैं ॥ ३६ ॥

सात्यकिश्चाभिमन्युश्च धृष्टद्युम्नवृकोदरी ।

पर्यरक्षन्त राजानं यमौ च मनुजेश्वरम् ॥ ३७ ॥

‘ सात्यकि, अभिमन्यु, धृष्टद्युम्न, भीमसेन और नकुल, सहदेव नरेश्वर राजा युधिष्ठिरकी रक्षा कर रहे हैं ॥ ३७ ॥

पृष्ठ 2249

महाभारत — खण्ड ३, पृष्ठ 2249 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

उपेन्द्रसदृशः श्यामो महाशाल इवोद्गतः ।

एष गच्छत्यनीकाग्रे द्वितीय इव फाल्गुनः ॥ ३८ ॥

‘ यह देखो, भगवान् विष्णुके समान श्याम और महान् शालवृक्षके समान ऊँचा अभिमन्यु द्वितीय अर्जुनके समान सेनाके आगे - आगे चल रहा है ॥ ३८ ॥

उत्तमास्त्राणि चाधत्स्व गृहीत्वा च महद् धनुः ।

पार्षतं याहि राजानं युध्यस्व च वृकोदरम् ॥ ३ ९ ॥

' तुम अपने उत्तम अस्त्रोंको धारण करो और विशाल धनुष लेकर द्रुपदकुमार धृष्टद्युम्न तथा भीमसेनके साथ युद्ध करो ॥ ३ ९ ॥

को हि नेच्छेत् प्रियं पुत्रं जीवन्तं शाश्वतीः समाः ।

क्षत्रधर्मं तु सम्प्रेक्ष्य ततस्त्वां नियुनज्म्यहम् ॥ ४० ॥

‘ अपना प्यारा पुत्र नित्य- निरन्तर जीवित रहे, यह कौन नहीं चाहता है तथापि क्षत्रिय-धर्मपर दृष्टि रखकर मैं तुम्हें इस कार्यमें नियुक्त कर रहा हूँ ॥ ४० ॥

एष चातिरणे भीष्मो दहते वै महाचमूम् ।

युद्धेषु सदृशस्तात यमस्य वरुणस्य च ॥ ४१ ॥

' तात! ये भीष्म रणक्षेत्रमें यमराज और वरुणके समान पराक्रम दिखाते हुए पाण्डवोंकी विशाल सेनाको अत्यन्त दग्ध कर रहे हैं ' ॥ ४१ ॥

( पुत्रं समनुशास्यैवं भारद्वाजः प्रतापवान् । महारणे महाराज धर्मराजमयोधयत् ॥ ) महाराज! अपने पुत्रको इस प्रकार आदेश देकर प्रतापी द्रोणाचार्य इस महायुद्धमें धर्मराजके साथ युद्ध करने लगे । इति श्रीमहाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि द्रोणाश्वत्थामसंवादे द्वादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११२ ॥

इसप्रकार श्रीमहाभारत भीष्मपर्वके अन्तर्गत भीष्मवधपर्वमें द्रोण और अश्वत्थामाका संवादविषयक एक सौ बारहवाँ अध्याय पूराहुआ ॥ ११२ ॥

[दाक्षिणात्य अधिक पाठके १३ श्लोक मिलाकर कुल ४२ श्लोक हैं । ] OF FULL

पृष्ठ 2250

महाभारत — खण्ड ३, पृष्ठ 2250 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

त्रयोदशाधिकशततमोऽध्यायः कौरवपक्षके दस प्रमुख महारथियोंके साथ अकेले घोर युद्ध करते हुए भीमसेनका अद्भुत पराक्रम संजय उवाच

भगदत्तः कृपः शल्यः कृतवर्मा तथैव च ।

विन्दानुविन्दावावन्त्यौ सैन्धवश्च जयद्रथः ॥ १ ॥

चित्रसेनो विकर्णश्च तथा दुर्मर्षणादयः ।

दशैते तावका योधा भीमसेनमयोधयन् ॥ २ ॥

संजय कहते हैं — राजन्! भगदत्त, कृपाचार्य, शल्य, कृतवर्मा, अवन्तीके राजकुमार विन्द और अनुविन्द, सिन्धुराज जयद्रथ, चित्रसेन, विकर्ण तथा दुर्मर्षण – ये दस योद्धा भीमसेनके साथ युद्ध कर रहे थे ॥ १-२ ॥

महत्या सेनया युक्ता नानादेशसमुत्थया ।

भीष्मस्य समरे राजन् प्रार्थयाना महद् यशः ॥ ३ ॥

नरेश्वर! इनके साथ अनेक देशोंसे आयी हुई विशाल सेना मौजूद थी । ये समरभूमिमें भीष्मके महान् यशकी रक्षा करना चाहते थे ॥ ३ ॥

शल्यस्तु नवभिर्बाणैर्भीमसेनमताडयत् ।

कृतवर्मा त्रिभिर्बाणैः कृपश्च नवभिः शरैः ॥ ४ ॥

शल्यने नौ बाणोंसे भीमसेनको गहरी चोट पहुँचायी । फिर कृतवर्माने तीन और कृपाचार्यने उन्हें नौ बाण मारे ॥ ४ ॥

चित्रसेनो विकर्णश्च भगदत्तश्च मारिष ।

दशभिर्दशभिर्बाणैर्भीमसेनमताडयन् ॥ ५ ॥

आर्य! फिर लगे हाथ चित्रसेन, विकर्ण और भगदत्तने भी दस -दस बाण मारकर भीमसेनको घायल कर दिया ॥

सैन्धवश्च त्रिभिर्बाणैर्भीमसेनमताडयत् ।

विन्दानुविन्दावावन्त्यौ पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः ॥ ६ ॥

दुर्मर्षणस्तु विंशत्या पाण्डवं निशितैः शरैः । फिर सिन्धुराज जयद्रथने तीन, अवन्तीके विन्द और अनुविन्दने पाँच- पाँच तथा दुर्मर्षणने बीस तीखे बाणोंद्वारा पाण्डुनन्दन भीमसेनको चोट पहुँचायी ॥ ६३ ॥

स तान् सर्वान् महाराज राजमानान् पृथक् पृथक् ॥ ७ ॥

प्रवीरान् सर्वलोकस्य धार्तराष्ट्रान् महारथान् ।