05.Mahabharata Volume 5 — पृष्ठ 2301–2310

महाभारत — खण्ड ५ · Gita Press, Gorakhpur · पृष्ठ 2301–2310

पृष्ठ 2301

महाभारत — खण्ड ५, पृष्ठ 2301 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

ऋषि कहते हैं कि ' भगवान् नारायण सूर्यके समान तेजस्वी, अन्तर्यामी पुरुष, अज्ञानान्धकारसे परे, सर्वव्यापी, सर्वगामी, ईश्वर, वरदाता और सर्वसमर्थ हैं ' ॥ ५७ ॥

ततोऽथ वरदो देवस्तान् सर्वानमरान् स्थितान् ।

अशरीरो बभाषेदं वाक्यं खस्थो महेश्वरः ॥ ५८ ॥

यज्ञभाग निश्चित हो जानेपर उन वरदायक देवता महेश्वर नारायणदेवने आकाशमें बिना शरीरके ही स्थित हो वहाँ खड़े हुए उन समस्त देवताओंसे यह बात कही- ॥ ५८ ॥

येन यः कल्पितो भागः स तथा मामुपागतः ।

प्रीतोऽहं प्रदिशाम्यद्य फलमावृत्तिलक्षणम् ॥ ५ ९ ॥

‘ देवताओ! जिसने जो भाग हमारे लिये निश्चित किया था, वह उसी रूपमें मुझे प्राप्त हो गया । इससे प्रसन्न होकर आज मैं तुम्हें पुनरावृत्तिरूप फल प्रदान करता हूँ ॥ ५ ९ ॥

एतद् वो लक्षणं देवा मत्प्रसादसमुद्भवम् ।

स्वयं यज्ञैर्यजमानाः समाप्तवरदक्षिणैः ॥ ६० ॥

युगे युगे भविष्यध्वं प्रवृत्तिफलभागिनः । ‘ देवताओ! मेरी कृपासे तुम्हारा ऐसा ही लक्षण होगा। तुम प्रत्येक युगमें उत्तम दक्षिणाओंसे संयुक्त यज्ञोंद्वारा यजन करके प्रवृत्तिरूप धर्मफलके भागी होओगे ॥ ६० ॥

यज्ञैर्ये चापि यक्ष्यन्ति सर्वलोकेषु वै सुराः ॥ ६१ ॥

कल्पयिष्यन्ति वो भागांस्ते नरा वेदकल्पितान् । ‘ देवगण! सम्पूर्ण लोकोंमें जो मनुष्य यज्ञोंद्वारा यजन करेंगे, वे तुम्हारे लिये वेदके कथनानुसार यज्ञभाग निश्चित करेंगे ॥ ६१३ ॥

यो मे यथा कल्पितवान् भागमस्मिन् महाक्रतौ ॥ ६२ ॥

स तथा यज्ञभागार्हो वेदसूत्रे मया कृतः । ‘ इस महान् यज्ञमें जिस देवताने मेरे लिये जैसा भाग निश्चित किया है, वह वैदिक सूत्रमें मेरेद्वारा वैसे ही यज्ञभागका अधिकारी बनाया गया ॥ ६२ ॥

यूयं लोकान् भावयध्वं यज्ञभागफलोचिताः ॥ ६३ ॥

सर्वार्थचिन्तका लोके यथाधीकारनिर्मिताः । ' तुमलोग यज्ञमें भाग लेकर यजमानको उसका फल देनेमें प्रवृत्त हो जगत्में अपने अधिकारके अनुसार सबके सभी मनोरथोंका चिन्तन करते हुए सब लोगोंको उन्नतिशील बनाओ ॥ ६३ ॥

याः क्रियाः प्रचरिष्यन्ति प्रवृत्तिफलसत्कृताः ॥ ६४ ॥

आभिराप्यायितबला लोकान् वै धारयिष्यथ ।

पृष्ठ 2302

महाभारत — खण्ड ५, पृष्ठ 2302 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

‘प्रवृत्ति- फलसे समादृत होनेवाली जिन यज्ञ -क्रियाओंका जगत्में प्रचार होगा, उन्हींसे तुम्हारे बलकी वृद्धि होगी और बलिष्ठ होकर तुमलोग सम्पूर्ण लोकोंका भरण- पोषण करोगे ॥ ६४ ॥

यूयं हि भाविता यज्ञैः सर्वयज्ञेषु मानवैः ॥ ६५ ॥

मां ततो भावयिष्यध्वमेषा वो भावना मम । ' सम्पूर्ण यज्ञोंमें मनुष्य तुम्हारा यजन करके तुम्हें उन्नतिशील एवं पुष्ट बनायेंगे, फिर तुमलोग भी मुझे इसी प्रकार परिपुष्ट करोगे । यही तुम्हारे लिये मेरा उपदेश है ॥ ६५३ ॥

इत्यर्थं निर्मिता वेदा यज्ञाश्चौषधिभिः सह ॥ ६६ ॥

एभिः सम्यक् प्रयुक्तैर्हि प्रीयन्ते देवताः क्षितौ ।

‘ इसीके लिये मैंने वेदों तथा ओषधियों ( अन्न-फल आदि) सहित यज्ञोंकी सृष्टि की है ।

इनका भलीभाँति पृथ्वीपर अनुष्ठान होनेसे सम्पूर्ण देवता तृप्त होंगे ॥ ६६३ ॥

निर्माणमेतद् युष्माकं प्रवृत्तिगुणकल्पितम् ॥ ६७ ॥

मया कृतं सुरश्रेष्ठा यावत्कल्पक्षयादिह ।

चिन्तयध्वं लोकहितं यथाधीकारमीश्वराः ॥ ६८ ॥

‘ देवश्रेष्ठगण! मैंने प्रवृत्तिप्रधान गुणके सहित तुमलोगोंकी सृष्टि की है, अतः लोकेश्वरो! जबतक कल्पका अन्त न हो जाय, तबतक तुमलोग अपने अधिकारके अनुसार लोगोंका हितचिन्तन करते रहो ॥

मरीचिरङ्गिराश्चात्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।

वसिष्ठ इति सप्तैते मानसा निर्मिता हि ते ॥ ६ ९ ॥

‘ मरीचि, अंगिरा, अत्रि, पुलस्त्य, पुलह, क्रतु और वसिष्ठ -ये सात ऋषि ब्रह्माजीके द्वारा मनसे उत्पन्न किये गये हैं ॥ ६ ९ ॥

एते वेदविदो मुख्या वेदाचार्याश्च कल्पिताः ।

प्रवृत्तिधर्मिणश्चैव प्राजापत्ये च कल्पिताः ॥ ७० ॥

‘ ये प्रधान वेदवेत्ता और प्रवृत्ति - धर्मावलम्बी हैं । इन सबको वेदाचार्य माना गया है और प्रजापतिके पदपर प्रतिष्ठित किया गया है ॥ ७० ॥

अयं क्रियावतां पन्था व्यक्तीभूतः सनातनः ।

अनिरुद्ध इति प्रोक्तो लोकसर्गकरः प्रभुः ॥ ७१ ॥

‘ यह कर्मपरायण पुरुषोंके लिये सनातन मार्ग प्रकट हुआ है । इस पद्धतिसे लोकोंकी सृष्टि करनेवाले प्रभावशाली पुरुषको अनिरुद्ध कहा गया है ॥ ७१ ॥

सनः सनत्सुजातश्च सनकः ससनन्दनः ।

सनत्कुमारः कपिलः सप्तमश्च सनातनः ॥ ७२ ॥

सप्तैते मानसाः प्रोक्ता ऋषयो ब्रह्मणः सुताः ।

स्वयमागतविज्ञाना निवृत्तिं धर्ममास्थिताः ॥ ७३ ॥

पृष्ठ 2303

महाभारत — खण्ड ५, पृष्ठ 2303 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

- ‘ सन, सनत्सुजात, सनक, सनन्दन, सनत्कुमार, कपिल तथा सातवें सनातन– ये सात ऋषि भी ब्रह्माके मानस पुत्र कहे गये हैं । इन्हें स्वयं विज्ञान प्राप्त है और ये निवृत्तिधर्ममें स्थित हैं ॥ ७२-७३ ॥

एते योगविदो मुख्याः सांख्यज्ञानविशारदाः ।

आचार्या धर्मशास्त्रेषु मोक्षधर्मप्रवर्तकाः ॥ ७४ ॥

' ये प्रमुख योगवेत्ता, सांख्यज्ञान- विशारद, धर्मशास्त्रोंके आचार्य तथा मोक्षधर्मके प्रवर्तक हैं ॥ ७४ ॥

यतोऽहं प्रसृतः पूर्वमव्यक्तात् त्रिगुणो महान् ।

तस्मात् परतरो योऽसौ क्षेत्रज्ञ इति कल्पितः ॥ ७५ ॥

' पूर्वकालमें अव्यक्त प्रकृतिसे जो त्रिगुणात्मक महान् अहंकार प्रकट हुआ था, उससे अत्यन्त परे जिसकी स्थिति है, वह समष्टि चेतन क्षेत्रज्ञ माना गया है ॥ ७५ ॥

सोऽहं क्रियावतां पन्थाः पुनरावृत्तिदुर्लभः ।

यो यथा निर्मितो जन्तुर्यस्मिन् यस्मिंश्च कर्मणि ॥ ७६ ॥

प्रवृत्तौ वा निवृत्तौ वा तत्फलं सोऽश्नुते महत् । ‘ वह क्षेत्रज्ञ मैं हूँ । जो कर्मपरायण मनुष्य हैं, वे पुनरावृत्तिशील हैं; अतः उनके लिये यह निवृत्तिमार्ग दुर्लभ है । जिस प्राणीका जिस प्रकार निर्माण हुआ है तथा वह जिस - जिस प्रवृत्ति या निवृत्तिरूप कर्ममें संलग्न होता है, वह उसीके महान् फलका भागी होता है ॥ ७६ ॥

एष लोकगुरुर्ब्रह्मा जगदादिकरः प्रभुः ॥ ७७ ॥

एष माता पिता चैव युष्माकं च पितामहः ।

मयानुशिष्टो भविता सर्वभूतवरप्रदः ॥ ७८ ॥

‘ ये लोकगुरु ब्रह्मा जगत्‌के आदि स्रष्टा और प्रभु हैं । ये ही तुम्हारे माता- पिता और पितामह हैं । मेरी आज्ञाके अनुसार ये सम्पूर्ण भूतोंको वर प्रदान करनेवाले होंगे ॥ ७७-७८ ॥

अस्य चैवात्मजो रुद्रो ललाटाद् यः समुत्थितः ।

ब्रह्मानुशिष्टो भविता सर्वभूतधरः प्रभुः ॥ ७९ ॥

‘ इनके ललाटसे जो रुद्र उत्पन्न हुए हैं, वे भी इन (ब्रह्माजी ) के ही पुत्र हैं। ब्रह्माजीकी आज्ञासे वे सम्पूर्ण भूतोंकी रक्षा करनेमें समर्थ होंगे ॥ ७ ९ ॥

गच्छध्वं स्वानधीकारांश्चिन्तयध्वं यथाविधि ।

प्रवर्तन्तां क्रियाः सर्वाः सर्वलोकेषु मा चिरम् ॥ ८० ॥

' तुम सब लोग जाओ और अपने- अपने अधिकारोंका विधिपूर्वक पालन करो । समस्त लोकोंमें सम्पूर्ण वैदिक क्रियाएँ अविलम्ब प्रचलित हो जानी चाहिये ॥ ८० ॥

प्रदिश्यन्तां च कर्माणि प्राणिनां गतयस्तथा ।

पृष्ठ 2304

महाभारत — खण्ड ५, पृष्ठ 2304 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

परिनिष्ठितकालानि आयूंषीह सुरोत्तमाः ॥ ८१ ॥

' सुरश्रेष्ठगण! तुमलोग प्राणियोंको उनके कर्म, उन कर्मोंके अनुसार प्राप्त होनेवाली गति तथा नियत कालतककी आयु प्रदान करो ॥ ८१ ॥

इदं कृतयुगं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्तितः ।

अहिंस्या यज्ञपशवो युगेऽस्मिन् न तदन्यथा ॥ ८२ ॥

' यह सत्ययुग नामक श्रेष्ठ समय चल रहा है । इस युगमें यज्ञ- पशुओंकी हिंसा नहीं की जाती । अहिंसा - धर्मके विपरीत यहाँ कुछ भी नहीं होता है ॥ ८२ ॥

चतुष्पात् सकलो धर्मो भविष्यत्यत्र वै सुराः ततस्त्रेतायुगं नाम त्रयी यत्र भविष्यति ॥ ८३ ॥

‘ देवताओ! इस सत्ययुगमें चारों चरणोंसे युक्त सम्पूर्ण धर्मका पालन होगा । तदनन्तर त्रेतायुग आयेगा, जिसमें वेदत्रयीका प्रचार होगा ॥ ८३ ॥

प्रोक्षिता यत्र पशवो वधं प्राप्स्यन्ति वै मखे ।

यत्र पादश्चतुर्थो वै धर्मस्य न भविष्यति ॥ ८४ ॥

'उस युगमें यज्ञमें मन्त्रोंद्वारा पवित्र किये गये पशुओंका वध किया जायगा* और धर्मका एक पाद— चतुर्थ अंश कम हो जायगा ॥ ८४ ॥

ततो वै द्वापरं नाम मिश्रः कालो भविष्यति ।

द्विपादहीनो धर्मश्च युगे तस्मिन् भविष्यति ॥ ८५ ॥

'उसके बाद द्वापर युगका आगमन होगा । वह समय धर्म और अधर्मके सम्मिश्रणसे युक्त होगा । उस युगमें धर्मके दो चरण नष्ट हो जायँगे ॥ ८५ ॥

ततस्तिष्येऽथ सम्प्राप्ते युगे कलिपुरस्कृते ।

एकपादस्थितो धर्मो यत्र तत्र भविष्यति ॥ ८६ ॥

‘ तदनन्तर पुष्य नक्षत्रमें कलियुगका पदार्पण होगा । उस समय यत्र- तत्र धर्मका एक चरण ही शेष रह जायगा ' ॥ ८६ ॥

देवा देवर्षयश्चोचुस्तमेवंवादिनं गुरुम् ।

एकपादस्थिते धर्मे यत्र क्वचन गामिनि ॥ ८७ ॥

कथं कर्तव्यमस्माभिर्भगवंस्तद् वदस्व नः । तब देवताओं और देवर्षियोंने उपर्युक्त बात कहनेवाले गुरुस्वरूप भगवान्से कहा —' भगवन्! जब कलियुगमें जहाँ- कहीं भी धर्मका एक ही चरण अवशिष्ट रहेगा, तब हमें क्या करना होगा? यह बताइये ' ॥ ८७३ ॥

श्रीभगवानुवाच यत्र वेदाश्च यज्ञाश्च तपः सत्यं दमस्तथा ॥ ८८ ॥

अहिंसाधर्मसंयुक्ताः प्रचरेयुः सुरोत्तमाः ।

पृष्ठ 2305

महाभारत — खण्ड ५, पृष्ठ 2305 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

स वो देशः सेवितव्यो मा वोऽधर्मः पदा स्पृशेत् ॥ ८ ९ ॥ श्रीभगवान् बोले – सुरश्रेष्ठगण! जहाँ वेद, यज्ञ, तप, सत्य, इन्द्रियसंयम और अहिंसाधर्म प्रचलित हों, उसी देशका तुम्हें सेवन करना चाहिये । ऐसा करनेसे तुम्हें अधर्म अपने एक पैरसे भी नहीं छू सकेगा ॥ व्यास उवाच

तेऽनुशिष्टा भगवता देवाः सर्षिगणास्तथा ।

नमस्कृत्वा भगवते जग्मुर्देशान् यथेप्सितान् ॥ ९ ० ॥

व्यासजी कहते हैं - शिष्यो! भगवान्‌का यह उपदेश पाकर ऋषियोंसहित देवता उन्हें नमस्कार करके अपने अभीष्ट देशोंको चले गये ॥ ९ ० ॥

गतेषु त्रिदिवौकःसु ब्रह्मकः पर्यवस्थितः ।

दिदृक्षुर्भगवन्तं तमनिरुद्धतनौ स्थितम् ॥ ९ १ ॥

स्वर्गवासी देवताओंके चले जानेपर अकेले ब्रह्माजी ही वहाँ खड़े रहे । वे अनिरुद्धविग्रहमें स्थित भगवान् श्रीहरिका दर्शन करना चाहते थे ॥ ९ १ ॥

तं देवो दर्शयामास कृत्वा हयशिरो महत् ।

साङ्गानावर्तयन् वेदान् कमण्डलुत्रिदण्डधृक् ॥ ९ २ ॥

तब भगवान्ने महान् हयग्रीवरूप धारण करके ब्रह्माजीको दर्शन दिया । वे कमण्डलु और त्रिदण्ड धारण करके छहों अंगोंसहित वेदोंकी आवृत्ति कर रहे थे ॥ ९ २ ॥

ततोऽश्वशिरसं दृष्ट्वा तं देवममितौजसम् ।

लोककर्ता प्रभुर्ब्रह्मा लोकानां हितकाम्यया ॥ ९ ३ ॥

मूर्ध्ना प्रणम्य वरदं तस्थौ प्राञ्जलिरग्रतः ।

स परिष्वज्य देवेन वचनं श्रावितस्तदा ॥ ९ ४ ॥

उस समय अमित पराक्रमी भगवान् हयग्रीवका दर्शन करके सम्पूर्ण जगत्के हितकी कामनासे लोककर्ता भगवान् ब्रह्माने उन्हें मस्तक झुकाकर प्रणाम किया और उन वरदायक देवताके सम्मुख वे हाथ जोड़कर खड़े हो गये । तब भगवान्ने उनको हृदयसे लगाकर यह बात सुनायी ॥ ९ ३ - ९ ४ ॥ श्रीभगवानुवाच

लोककार्यगतीः सर्वास्त्वं चिन्तय यथाविधि ।

धाता त्वं सर्वभूतानां त्वं प्रभुर्जगतो गुरुः ॥ ९ ५ ॥

श्रीभगवान् बोले – ब्रह्मन्! तुम सम्पूर्ण लोकोंके समस्त कर्मों और उनसे मिलनेवाली गतियोंका विधिपूर्वक चिन्तन करो; क्योंकि तुम्हीं सम्पूर्ण प्राणियोंके धाता हो, तुम्हीं सबके प्रभु हो और तुम्हीं इस जगत्के गुरु हो ॥ ९ ५ ॥ त्वय्यावेशितभारोऽहं धृतिं प्राप्स्याम्यथाञ्जसा ।

पृष्ठ 2306

महाभारत — खण्ड ५, पृष्ठ 2306 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

यदा च सुरकार्यं ते अविषह्यं भविष्यति ॥ ९ ६ ॥

प्रादुर्भावं गमिष्यामि तदाऽऽत्मज्ञानदैशिकः ।

एवमुक्त्वा हयशिरास्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ९ ७ ॥

तुमपर यह भार रखकर मैं अनायास ही धैर्य धारण करूँगा । जब कभी तुम्हारे लिये देवताओंका कार्य असह्य हो जायगा, तब मैं आत्मज्ञानका उपदेश देनेके लिये तुम्हारे सामने प्रकट हो जाऊँगा । ऐसा कहकर भगवान् हयग्रीव वहीं अन्तर्धान हो गये ॥ ९ ६- ९ ७ ॥

तेनानुशिष्टो ब्रह्मापि स्वलोकमचिराद् गतः ।

एवमेष महाभागः पद्मनाभः सनातनः ॥ ९८ ॥

यज्ञेष्वग्रहरः प्रोक्तो यज्ञधारी च नित्यदा ।

निवृत्तिं चास्थितो धर्मं गतिमक्षयधर्मिणाम् ।

प्रवृत्तिधर्मान् विदधे कृत्वा लोकस्य चित्रताम् ॥ ९९ ॥

भगवान्का यह उपदेश पाकर ब्रह्मा भी शीघ्र ही अपने लोकको चले गये । इस प्रकार ये महाभाग सनातन पुरुष भगवान् पद्मनाभ यज्ञोंमें अग्रभोक्ता और सदा ही यज्ञके पोषक एवं प्रवर्तक बताये गये हैं । वे कभी अक्षयधर्मी महात्माओंके निवृत्तिधर्मका आश्रय लेते हैं और कभी लोककी विचित्र चित्तवृत्ति करके प्रवृत्तिधर्मका विधान करते हैं ॥ ९ ८- ९९ ॥ स आदिः स मध्यः स चान्तः प्रजानां स धाता स धेयं स कर्ता स कार्यम् । युगान्ते प्रसुप्तः सुसंक्षिप्य लोकान् युगादौ प्रबुद्धो जगद्ध्युत्ससर्ज ॥ १०० ॥

वे ही भगवान् नारायण प्रजाके आदि, मध्य और अन्त हैं । वे ही धाता, धेय, कर्ता और कार्य हैं । वे ही युगान्तके समय सम्पूर्ण लोकोंका संहार करके सो जाते हैं और वे ही कल्पके आदिमें जाग्रत् हो सम्पूर्ण जगत्की सृष्टि करते हैं ॥ १०० ॥

तस्मै नमध्वं देवाय निर्गुणाय महात्मने ।

अजाय विश्वरूपाय धाम्ने सर्वदिवौकसाम् ॥ १०१ ॥

शिष्यो! तुम उन्हीं अजन्मा, विश्वरूप, सम्पूर्ण देवताओंके आश्रय निर्गुण परमात्मा नारायणदेवको नमस्कार करो ॥ १०१ ॥

महाभूताधिपतये रुद्राणां पतये तथा ।

आदित्यपतये चैव वसूनां पतये तथा ॥ १०२ ॥

वे ही महाभूतोंके अधिपति तथा रुद्रों, आदित्यों और वसुओंके स्वामी हैं । उन्हें नमस्कार करो ॥ १०२ ॥

अश्विभ्यां पतये चैव मरुतां पतये तथा ।

वेदयज्ञाधिपतये वेदाङ्गपतयेऽपि च ॥ १०३ ॥

पृष्ठ 2307

महाभारत — खण्ड ५, पृष्ठ 2307 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

वे अश्विनीकुमारोंके पति, मरुद्गणोंके पालक, वेद और यज्ञोंके अधिपति तथा

वेदांगोंके भी स्वामी हैं । उन्हें प्रणाम करो ॥ १०३ ॥

समुद्रवासिने नित्यं हरये मुञ्जकेशिने ।

शान्ताय सर्वभूतानां मोक्षधर्मानुभाषिणे ॥ १०४ ॥

जो सदा समुद्रमें निवास करते हैं, जिनका केश मूँजके समान है तथा जो समस्त प्राणियोंको मोक्षधर्मका उपदेश देते हैं, उन शान्तस्वरूप श्रीहरिको नमस्कार करो ॥ १०४ ॥

तपसां तेजसां चैव पतये यशसामपि ।

वचसां पतये नित्यं सरितां पतये तथा ॥ १०५ ॥

जो तप, तेज, यश, वाणी तथा सरिताओंके स्वामी एवं नित्य संरक्षक हैं, उन श्रीहरिको नमस्कार करो ॥ १०५ ॥

कपर्दिने वराहाय एकशृङ्गाय धीमते ।

विवस्वतेऽश्वशिरसे चतुर्मूर्तिधृते सदा ॥ १०६ ॥

जो जटाजूटधारी, एक सींगवाले वराह, बुद्धिमान् विवस्वान्, हयग्रीव तथा चतुर्मूर्तिधारी हैं, उन श्रीनारायण - देवको सदा नमस्कार करो ॥ १०६ ॥

गुह्याय ज्ञानदृश्याय अक्षराय क्षराय च ।

एष देवः संचरति सर्वत्रगतिरव्ययः ॥ १०७ ॥

जिनका स्वरूप गुह्य है, जो ज्ञानरूपी नेत्रसे ही देखे जाते हैं तथा अक्षर और क्षररूप हैं, उन श्रीहरिको प्रणाम करो । ये अविनाशी नारायणदेव सर्वत्र संचरण करते हैं; इनकी सर्वत्र गति है ॥ १०७ ॥

एष चैतत् परं ब्रह्म ज्ञेयो विज्ञानचक्षुषा ।

एवमेतत् पुरा दृष्टं मया वै ज्ञानचक्षुषा ॥ १०८ ॥

ये ही परब्रह्म हैं। विज्ञानमय नेत्रसे ही इनका दर्शन एवं ज्ञान हो सकता है । पूर्वकालमें मैंने ज्ञानदृष्टिसे ही इनका इस प्रकार साक्षात्कार किया था ॥ १०८ ॥

कथितं तच्च वै सर्वं मया पृष्टेन तत्त्वतः ।

क्रियतां मद्वचः शिष्याः सेव्यतां हरिरीश्वरः ।

गीयतां वेदशब्दैश्च पूज्यतां च यथाविधि । १० ९ ॥

शिष्यो! तुमलोगोंके पूछनेपर मैंने ये सारी बातें यथार्थरूपसे कही हैं । तुम मेरी बात मानो और सर्वेश्वर श्रीहरिका सेवन करो । वेदमन्त्रोंद्वारा उन्हींकी महिमाका गान और उन्हींका विधिपूर्वक पूजन करो ॥ १० ९ ॥ वैशम्पायन उवाच इत्युक्तास्तु वयं तेन वेदव्यासेन धीमता ।

पृष्ठ 2308

महाभारत — खण्ड ५, पृष्ठ 2308 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

सर्वे शिष्याः सुतश्चास्य शुकः परमधर्मवित् ॥ ११० ॥

वैशम्पायनजी कहते हैं - जनमेजय! परम बुद्धिमान् वेदव्यासने हम सब शिष्योंको तथा अपने परम धर्मज्ञ पुत्र शुकदेवको ऐसा ही उपदेश दिया ॥ ११० ॥

स चास्माकमुपाध्यायः सहास्माभिर्विशाम्पते ।

चतुर्वेदोद्गताभिस्तमृग्भिः समभितुष्टुवे ॥ १११ ॥

प्रजानाथ! फिर हमारे उपाध्याय व्यासने हमारे साथ चारों वेदोंकी ऋचाओंद्वारा उन नारायणदेवका स्तवन किया ॥ १११ ॥

एतत् ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।

एवं मेऽकथयद् राजन् पुरा द्वैपायनो गुरुः ॥ ११२ ॥

राजन्! तुमने मुझसे जो कुछ पूछा था, वह सब मैंने कह सुनाया । पूर्वकालमें मेरे गुरु व्यासजीने मुझे ऐसा ही उपदेश दिया था ॥ ११२ ॥

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्चैनं परिकीर्तयेत् ।

नमो भगवते कृत्वा समाहितमतिर्नरः ॥ ११३ ॥

भवत्यरोगो मतिमान् बलरूपसमन्वितः ।

आतुरो मुच्यते रोगाद् बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ ११४ ॥

जो प्रतिदिन इसे सुनता है और जो भगवान्‌को नमस्कार करके एकाग्रचित्त हो सदा इसका पाठ करता है, वह बुद्धिमान्, बलवान्, रूपवान् तथा रोगरहित होता है । रोगी रोगसे और बँधा हुआ पुरुष बन्धनसे मुक्त हो जाता है ॥ ११३-११४ ॥

कामान् कामी लभेत् कामं दीर्घं चायुरवाप्नुयात् ।

ब्राह्मणः सर्ववेदी स्यात् क्षत्रियो विजयी भवेत् ॥ ११५ ॥

कामनावाला पुरुष मनोवांछित कामनाओंको पाता है तथा बड़ी भारी आयु प्राप्त कर लेता है । ब्राह्मण सम्पूर्ण वेदोंका ज्ञाता और क्षत्रिय विजयी होता है ॥ ११५ ॥

वैश्यो विपुललाभः स्याच्छूद्रः सुखमवाप्नुयात् ।1

अपुत्रो लभते पुत्रं कन्या चैवेप्सितं पतिम् ॥ ११६ ॥

वैश्य इसको पढ़ने और सुननेसे महान् लाभका भागी होता है । शूद्र सुख पाता है ।

पुत्रहीनको पुत्र और कन्याको मनोवांछित पतिकी प्राप्ति होती है ॥ ११६ ॥

लग्नगर्भा विमुच्येत गर्भिणी जनयेत् सुतम् ।

वन्ध्या प्रसवमाप्नोति पुत्रपौत्रसमृद्धिमत् ॥ ११७ ॥

जिसका गर्भ अटक गया हो, वह इसको सुननेसे उस संकटसे छूट जाती है । गर्भवती स्त्री यथासमय पुत्र पैदा करती है । वन्ध्या भी प्रसवको प्राप्त होती है तथा उसका वह प्रसव पुत्र- पौत्र एवं समृद्धिसे सम्पन्न होता है ॥ ११७ ॥

क्षेमेण गच्छेदध्वानमिदं यः पठते पथि ।

यो यं कामं कामयते स तमाप्नोति च ध्रुवम् ॥ ११८ ॥

पृष्ठ 2309

महाभारत — खण्ड ५, पृष्ठ 2309 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

जो मार्गमें इसका पाठ करता है, वह कुशलतापूर्वक अपनी यात्रा पूरी करता है । इसे पढ़ने और सुननेवाला पुरुष जिस वस्तुकी इच्छा करता है, वह उसे अवश्य प्राप्त कर लेता है ॥ ११८ ॥

इदं महर्षेर्वचनं विनिश्चितं महात्मनः पुरुषवरस्य कीर्तितम् । समागमं चर्षिदिवौकसामिमं निशम्य भक्ताः सुसुखं लभन्ते ॥ ११ ९ ॥ पुरुषप्रवर महात्मा महर्षि व्यासके कहे हुए इस सिद्धान्तभूत वचनको तथा ऋषियों और देवताओंके समागम- सम्बन्धी इस वृत्तान्तको श्रवण करके भक्तजन उत्तम सुख पाते हैं ॥ ११ ९ ॥ इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि नारायणीये चत्वारिंशदधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥ ३४० ॥

इस प्रकार श्रीमहाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत मोक्षधर्मपर्वमें नारायणकी महिमाविषयक तीनसौचालीसवाँअध्याय पूरा हुआ ॥ ३४० ॥

* पशुवधसे यहाँ क्या अभिप्राय है, ठीक समझमें नहीं आया ।

पृष्ठ 2310

महाभारत — खण्ड ५, पृष्ठ 2310 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

एकचत्वारिंशदधिकत्रिशततमोऽध्यायः भगवान् श्रीकृष्णका अर्जुनको अपने प्रभावका वर्णन करते हुए अपने नामोंकी व्युत्पत्ति एवं माहात्म्य बताना जनमेजय उवाच

अस्तौषीद् यैरिमं व्यासः सशिष्यो मधुसूदनम् ।

नामभिर्विविधैरेषां निरुक्तं भगवन् मम ॥ १ ॥

वक्तुमर्हसि शुश्रूषोः प्रजापतिपतेहरेः ।

श्रुत्वा भवेयं यत् पूतः शरच्चन्द्र इवामलः ॥ २ ॥

जनमेजयने कहा— भगवन्! शिष्योंसहित महर्षि व्यासने जिन नाना प्रकारके नामोंद्वारा इन मधुसूदनका स्तवन किया था, उनका निर्वचन ( व्युत्पत्ति) मुझे बतानेकी कृपा करें । मैं प्रजापतियोंके पति भगवान् श्रीहरिके नामोंकी व्याख्या सुनना चाहता हूँ; क्योंकि उन्हें सुनकर मैं शरच्चन्द्रके समान निर्मल एवं पवित्र हो जाऊँगा ॥ १-२ ॥ वैशम्पायन उवाच

शृणु राजन् यथाऽऽचष्ट फाल्गुनस्य हरिः प्रभुः ।

प्रसन्नात्माऽऽत्मनो नाम्नां निरुक्तं गुणकर्मजम् ॥ ३ ॥

वैशम्पायनजीने कहा— राजन्! भगवान् श्रीहरिने अर्जुनपर प्रसन्न होकर उनसे गुण और कर्मके अनुसार स्वयं अपने नामोंकी जैसी व्याख्या की थी, वही तुम्हें सुना रहा हूँ, सुनो ॥ ३ ॥

नामभिः कीर्तितैस्तस्य केशवस्य महात्मनः ।

पृष्टवान् केशवं राजन् फाल्गुनः परवीरहा ॥ ४ ॥

नरेश्वर! जिन नामोंके द्वारा उन महात्मा केशवका कीर्तन किया जाता है, शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले अर्जुनने श्रीकृष्णसे उनके विषयमें इस प्रकार पूछा ॥ ४ ॥

अर्जुनउवाच

भगवन् भूतभव्येश सर्वभूतसृगव्यय ।

लोकधाम जगन्नाथ लोकानामभयप्रद ॥ ५ ॥

यानि नामानि ते देव कीर्तितानि महर्षिभिः ।

वेदेषु सपुराणेषु यानि गुह्यानि कर्मभिः ॥ ६ ॥

तेषां निरुक्तं त्वत्तोऽहं श्रोतुमिच्छामि केशव ।