सुश्रुत संहिता चौखम्बा — पृष्ठ 1251–1260

सुश्रुत संहिता चौखम्बा · Chaukhamba · पृष्ठ 1251–1260

पृष्ठ 1251

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 1251 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अ ० ४० ] Digitized by Arya Safodation Chennai and eGangotri १० ९ ३ नृणां भवत्यती सारो लक्षणं तस्य वक्ष्यते ॥ ५

संशम्यापां धातुरन्तः कृशानुं वर्चोमिश्रो मारुतेन प्रणुन्नः ।

वृद्धोऽतीवाधः सरत्येष यस्माद् व्याधि घोरं तं त्वतीसारमाहुः ॥ ६ ॥

एकैकेशः सर्वशश्चापि दोषैः शोकेनान्यः षष्ठ आमेन चोक्तः ।

केचित् प्राहुर्नैकरूपप्रकारं नैवेत्येवं काशिराजस्त्ववोचत् ॥ ७ ॥

दोषावस्थास्तस्य नैकप्रकारा: काले काले व्याधितस्योद्भवन्ति ।

हैन्नाभिपायूदरकुक्षितोद्गात्राव सादानिल सन्निरोधाः ॥ ८ ॥

विट्सङ्ग आध्मानमथाविपाको भविष्यतस्तस्य पुरःसराणि ।

शूलाविष्टः सक्तमूत्रोऽन्तकूजी स्रस्तापानः सन्नकटचूरुजङ्ङ्घः ॥ ९ ॥

वर्चो मुञ्चत्यल्पमल्पं सफेनं रूक्षं श्यावं सानिलं मारुतेन ।

दुर्गन्ध्युष्णं वेगवन्मांसतोयप्रख्यं भिन्नं स्विन्नदेहोऽतितीक्ष्णम् ॥ १० ॥

१ श्रतीसारसम्प्राप्तिमभिधत्ते - संशम्येति । यस्माद् मारुतेन वायुना अधः प्रणुन्नः प्रेरितः, अपां धातुः कफरसमूत्रस्वेद मेदः पित्तरक्तादिकः वृद्धः वृद्धिं गतः अन्तः कृशानुम् अन्तरग्नि संशम्य शमयित्वा मन्दीकृत्येत्यर्थः । वचमिश्रः पुरीषयुक्तः एषः अतीव अधः सरति, तस्मादाचार्याः घोरं तं व्याधिमतीसारमाहुः । २ प्रतीसाराणां संख्यां निर्दिशति - एकैकश इति । एकैकशः – वातेन, पित्तेन, श्लेष्मणा त्रयः, सर्वशः सन्निपातेन चतुर्थः, शोकेन पञ्चमः, श्रमेन षष्ठः, एवं षडतीसारा भवन्ति । ३ नैकरूपप्रकार = द्वन्द्वजादिभेदेन बहुरूपभेदम् 9 केचित् = हारीता-दिभिः ।, तस्य = श्रतिसारिणः पुरुषस्य, क ४ दोषावस्थाः = आमपक्करक्ताद्याः । काले = स्वे स्वे काले इत्यथः । ५ सर्वातीसारस्य पूर्वरूपं निरूपयति - हृदिति । कुक्षिशब्दः उदरैकदेशवाची, तेन न पौनरुवत्यम् । तोदशब्दस्य सर्वैर्द्वदादिभिः कुक्षिपर्यन्तेः सह सम्बन्धः । ६ अ ॰ विपाकः = अन्नस्याविपाकः, भविष्यतः = भाविनः, तस्य = श्रतीसारस्य, पुरस्सराणि = पूर्वरूपाणीत्यर्थः 1 । ७ वातातीसारस्य लक्षणमाख्याति - शूलेति । शूलाविष्टः = उदरशूलेन पीडितः, सक्तमूत्रः = विबद्धमूत्रः, अन्त्र कूजी = अत्रे गुडगुडादिशब्दयुक्तः, स्रस्वापानः = प्रध • इच्युतगुदः, सन्नाः शिथिलाः कटयूरुजङ्घा यस्य सः । ८ सानिलं = सशब्दवातयु. क्तम् । तन्त्रान्तरे– “ निलं फेनिलं रूक्षमल्पमत्पं मुहुर्मुहुः । शकृदामं सरुक्शब्द मारुतेनातिसार्यते ॥ ” इति । ९ पित्तातीसारलक्षणमुपदिशति - दुर्गन्धीति । मांसतोयप्रख्यं = मांसघावनोद-CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 1252

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 1252 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

१० ९ ४ igitized by Arya Samaj सुश्रुतसंहितायां Rennar and eGangotri [ अ ०४०

पित्तात् पीतं नीलमालोहितं वा तृष्णामूर्च्छादाई पाकज्वरार्त्तः ।

तेंन्द्रा निद्रा गौरवो क्लेशसादी वेगाशङ्को सृष्टविट्कोऽपि भूयः ॥ ११ ॥

शुक्लं सान्द्रं श्लेष्मणा श्लेष्मयुक्तं भक्तद्वेषी निःस्वनं हृष्टरोमा 1 तन्द्रीयुक्तो मोहसादा यशोषी वर्चः कुर्यान्नैकवर्णं तृषार्त्तः ॥ १२ ॥

सर्वोभूते सर्वलिङ्गोपपत्तिः कृच्छ्रश्चायं बालवृद्धेध्नसाध्यः ।

तैस्तैर्भावैः शोचतोऽल्पाशनम्य बाष्पावेगः पक्तिमाविध्य जन्तोः ॥ १३ ॥

कोष्ठं गत्वा क्षोभयत्यस्य रक्तं तच्चाधस्तात् काकरणन्तीप्रकाशम् ।

वर्चोमिश्रं निःपुरीषं सगन्धं निर्गन्धं वा सार्यते तेन कृच्छ्रात ॥१४ ॥

शोकोत्पन्नो दुश्चिकित्स्योऽतिमात्रं रोगो वैद्यैः कष्ट एष प्रदिष्टः ।

आमाजीर्णोपद्रताः क्षोभयन्तः कोष्ठं दोषा सम्प्रदुष्टाः सभक्तम् ॥ १५ ॥

नानावर्णं नैकशः सारयन्ति कृच्छाज्जन्तोः षष्ठमेनं वदन्ति ॥ १६ ॥

संसृष्टमेभिर्दोषैस्तु न्यस्तमप्स्ववसीदति । कसदृशम्, अतितीक्ष्णं = मलस्यातिशयतीक्ष्णता, मलस्यात्यन्ततीक्ष्णता ततो मक्षिका पलायनेन ज्ञातव्या । १ ' दाहः सर्वाङ्गे, पाको गुदे एव, वदुक्तम् - " तृष्णादादस्वे-दमूर्च्छाबुनसन्तापपाकपरीतः " इति । बुध्नः गुद इत्यर्थः । २ इलेष्मातीसारलक्षणं वक्ति - तन्द्रेति । तन्द्रालक्षणमुक्तम् - " इन्द्रियार्थेष्व. संवित्तिगौरवं जृम्भणं क्लमः । निद्रार्तस्येव यस्येहा तस्य तन्द्रां विनिर्दिशेत् ॥ ” इति । ३ हृष्टरोमा = कण्टकितदेह इत्यर्थः । ४ सन्निपातातीसारस्य लक्षणमाचष्टे – तन्द्रायुक्त इति 1 । वर्चः = पुरीषम्, नैक-वर्णं = नानावर्णम् । ५ सर्वेषां दोषाणां लिङ्गानि सर्वलिङ्गानि तेषामुपपत्तिः प्राप्ति-रिति सर्वलिङ्गोपपत्तिः । ६ शोकजातीसारलक्षणमभिदधाति — तस्तैशित । तैस्तै-र्भावैर्धनबन्धुनाशादिभावैः, शोचत: शोकं कुर्वतः, अल्पाशनस्य जन्तोः बाष्पोऽत्युद्गत-नैनासागलादिगतं जलं, तेन सहित ऊष्मा शोकजं देहतेजो बाष्पोष्मा पक्तिमाविध्य अनि व्याकुलीकृत्य अधस्तात् क्षोभयति चालयति । ' पक्तिमाविध्य ' इत्यत्र ' वह्निमा विश्य ' इति पाठान्तरम् । ७ काकणन्तीप्रकाशं = गुञ्जाफलसदृशम् । ८ श्रामातीसारलक्षणं दर्शयति- आमेति । श्रामाजीर्णोपद्रुताः = आमाख्येना • जीर्णेनोदीरिताः । प्रसङ्गादामलक्षणं बोध्यम् - " आहारस्य रसः शेषो यो न पक्कोऽग्नि • लाघवात् । स हेतुः सर्वरोगाणामाम इत्यभिधीयते ॥ ” इति । ९ श्रमपक्क मललक्षणं निर्दिशति — संसृष्टमिति । संसृष्टं = मिलितम्, एभिः = पूर्वनिर्दिष्टैः, अवसीदति = CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 1253

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 1253 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अ ० ४० ] Digitized by Aryashilaton Chennai and eGangotri १० ९ ५ पुरीषं भृशदुर्गन्धि विच्छिन्नं चामसंज्ञकम् ॥ १७ ॥

एतान्येव तु लिङ्गानि विपरीतानि यस्य तु ।

20 लाघवैञ्च मनुष्यस्य तस्य पक्वं विनिर्दिशेत् ॥ १८ ॥

सर्पिर्मेदोवेसवाराम्बुतैलमज्जक्षीर क्षौद्ररूपं स्रवेद् यत् ।

मञ्जिष्ठाऽऽभं मस्तुलुङ्गोप॑मं वा विस्रं शीतं प्रेतगन्ध्यञ्जनाभम् ॥ १ ९ ॥

राजीद् वा चन्द्रकैः सन्ततं वा पूयप्रख्यं कर्दमाभं तथोष्णम् ।

हन्यादेतद् यत् प्रतीपं भवेच्च क्षीणं हन्युश्चोपसर्गाः प्रभूताः ॥ २० ॥

असंवृतगुदं क्षीणं दुराध्मातमुपद्रुतम् ।

गुदे पक्वे गतोमरणमतीसारकिणं त्यजेत् ॥ २१ ॥

निमज्जतीत्यर्थः । १ भृशदुर्गन्धि = प्रतिशयविस्रम् । जले प्लवनं, गन्धरहितत्वम् श्रपिच्छिलत्त्रं च । 9 २ विपरीतानि यथा— ३ कोष्ठस्य शरीरस्य च लाघवमित्यर्थः । लाघवं चेति चकारात् कफदुष्टं पुरीषं समुच्चीयते । यदुक्तन्– “ मज्जत्यामा गुरुत्वाद्विट् पक्का तूत्प्लवते जले | विनाऽति-द्रवसङ्घाताच्छ्लेष्मशैत्य प्रदूषणात् ॥ ” इति । ४ प्रतीसाराणामसाध्यलक्षणानि निरूपयति -- सर्पिरिति । वेसवारः ' निरस्थि पिशितं पिष्टम् ' इत्यादि संस्कारेण संस्कृतं मांसं तेन मिश्रमम्बु वेसवाराम्बु | ५ मस्तु-लुङ्गः अर्धविलोनचतुःस्नेहाकारो मस्तकमज्जा तत्तुल्यं मस्तुलुङ्गोपमम् । ६ राजीम-त = नीलपीतादिरेखायुक्तम्, चन्द्रकैः = मयूरपिच्छाभैः, तदुक्तम् – “ चन्द्रकैः शिखि · पिच्छाभैनीलपीतादिराजिभिः । आवृतं वैसवाराम्बु मज्जक्षीरोपमं त्यजेत् ॥ ” इति । ७ उपद्रवा उक्तास्तन्त्रान्तरे - " तृष्णा दाहोऽरुचिः शोथ: पार्श्वशूलोऽरतिर्वमिः । गुदपाकः प्रलापश्च ह्याध्मानं श्वासकासकौ ॥ मूर्च्छा हिक्का मदः शूलं बहुवेगो ज्वर-स्तथा । एतैरुपद्रवैर्जुष्टमतिसारिणमुत्सृजेत् ॥ ” इति । अन्यच्च - " हस्तपादाङ्गुलेः सन्धि-प्रपाको मूत्रनिग्रहः । पुरीषस्योष्णता चैव मरणायातिसारिणाम् ॥ ” इति । ८ असंवृतगुदं = गुद संवरणक्षमम्, क्षीणं - बलोपचयरहितम्, दुराधमातं = भृ. शमाध्मानयुक्तम्, उपद्रुतम् = अतिसारोपद्रवैः शोथादिभिर्युक्तम् । तदुक्तम्– “ शोथं शूलं ज्वरं तृष्णां श्वासं कासमरोचकम् । छर्दि मूर्च्छा च हिक्कां च दृष्ट्वाऽतीसारिणं त्यजेत् ॥ ” इति । श्रपि च - " श्वासशूलपिपासात क्षीणं ज्वरनिपीडितम् । विशेषेण नरं वृद्धमतीसारो विनाशयेत् ॥ बाले वृद्धे त्वसाध्योऽयं लिङ्गैरेतैरुपद्रुतः । अपि यूनामसा-ध्यः स्यादतिदुष्टेषु धातुषु ॥ ” इति । ९ गवोष्माणं - शीतगात्रम्, नष्टानि वा, CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 1254

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 1254 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

१० ९ Pigitized by Arya Samaj Fount सुश्रुत संहिताय | Gangotri [ अ ० ४०

शरीरिणामतीसारः सम्भूतो येन केनचित् ।

दोषाणामेव लिङ्गानि कदाचिन्नातिवर्त्तते ॥ २२ ॥

स्नेहाजीर्णनिमित्तस्तु बहुशूलप्रवाहिकः ।

विसूचिकानिमित्तस्तु चान्योऽजीर्णनिमित्तजः ।

विपाशः कृमि सम्भूतो यथास्वं दोषलक्षणः ॥ २३ ॥

आमपक्वक्रमं हित्वा नातिसारे क्रिया यत: ।

अतः सर्वेऽतिसारास्तु ज्ञेयाः पक्वामलक्षणैः ॥ २४ ॥।

तंत्रादौ लङ्घनं कार्यमतिसारेषु देहिनाम् ।

ततः पाचनसंयुक्तो यवाग्वादिकमो हितः ॥ २५ ॥

अथवा वामयित्वाऽऽमे शूलाध्माननिपीडितम् ।

पिप्पलीसैन्धवाम्भोभिर्लङ्घनाद्यैरुपाचरेत् ॥ २६ ॥

कार्य्यं च वमनस्यान्ते प्रद्रवं लघुभोजनम् ।

खर्डयूपयवागषु पिप्पल्याद्यं च योजयेत् ॥ २७ ॥

अनेन विधिना " चामं यम्य वै नोपशाम्यति ।

हरिद्रादि वचादिं वा पिबेत् प्रातः स मानवः ॥ २८ ॥

आमातिसारिणां काय्य नादौ सङ्ग्रहणं नृणाम् ।

तेषां ' ' दोषा विबद्धाः प्राग् जनयन्त्यामयानिमान् ॥ २ ९ ॥

प्लीह पाण्ड्वामयानाह मेहकुष्ठोदरज्वरान् । १० ५ तत्र = अतिसारकिणम् = श्रुतिसारयुक्तं ' वातातिसाराभ्यां कुक् च ' इति कुक्, चादिनिः । १ अनुक्तातीसारिणां दोषजेष्वेवान्तर्भावं दर्शयति - शरीरिणामिति । येन केनचि • द्धेतुनेत्यर्थः । २ नातिवर्तते = नातिक्रामति । ३ तेषामजीर्णादीनां लक्षणान्यन-तिक्रम्येति यथास्वम् । ४ पूर्वोक्तैः = पक्कामलक्षणैरित्यर्थः । = तयोर्मध्ये, श्रादावामे इत्यर्थः । ६ श्रादिशब्दाद् यूषरसादयोऽवगन्तव्याः । ७ अथवा श्रमेऽ • तीसारे शूलाध्माननिपीडितं नरं पिप्पली सैन्धवाम्भोभिर्वामयित्वा लङ्घनाद्यैरुपाचरेदि • ति सम्बन्धः । ८ प्रद्रवं = यवागूयूषादिप्रकृष्टदवम् । ९ खडयूषोऽन्नपानाध्यायेऽभि • दिवः । १० श्रामम् = श्रामातीसारम् । ११ तेषामामातिसारिणां प्राग् दोषा विबद्धा इमानामयान् जनयन्ति । तन्त्रान्तरे विशेषः — “ क्षीणधातुबलातंस्य बहुदोषोऽतिनिःसृतः । श्रमोऽपि स्तम्भनीयः स्यात् CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 1255

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 1255 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अ ० ४० ] Digitized by Arya Samandation Chennai and eGangotri १० ९ ७ शोफगुल्मग्रहण्यर्शःशूलालसकहृद्ग्रहान् ॥ ३० ॥

सशूलं बहुशः कृच्छ्राद्विबद्धं योऽतिसार्य्यते ।

दोषान् सन्निचितान् तस्य पथ्याभिः सम्प्रवर्त्तयेत् ॥ ३१ ॥

योऽतिद्रवं प्रभूत पुरीपमतिसार्यते ।

तस्यादौ वमनं कुर्य्यात् पश्चाल्लङ्घनपाचनम् ॥ ३२ ॥

स्तोकं स्तोकं विबद्धं वा सशूलं योऽतिसार्य्यते ।

श्रभयापिप्पली कल्कैः सुखोष्णैस्तं विरेचयेत् ॥ ३३ ॥

ओमे च लङ्घनं शस्तमादौ पाचनमेव वा ।

योगाश्चात्र प्रवक्ष्यन्ते त्वामातीसारनाशनाः ॥ ३४ ॥

कलिङ्गातिविषाहिङ्गुसौवर्चलवचाऽभयाः ।

देवदारुवचामुस्तानागरातिविषाऽभयाः ॥ ३५ ॥

अभया धान्यकं मुस्तं पिप्पली नागरं वचा ।

नागरं धान्यकं मुस्तं बालकं बिल्वमेव च ॥ ३६ ॥

मुस्तं पर्पटकं शुण्ठी वचा प्रतिविषाऽभया ।

अभयाऽतिविषा हिङ्गु वचा सौवर्चलं तथा ॥ ३७ ॥

चित्रकः पिप्पलीमूलं बचा कटुकरोहिणी ।

पाठा वत्सकवीजानि हरीतक्यो महौषधम् ॥ ३८ ॥

मूर्वा निर्दहनी पाठा त्र्यूषणं गजपिप्पली ।

सिद्धार्थका भद्रदारु शताह्ना कटुरोहिणी ॥। ३ ९ ॥

पाचनान्मरणं भवेत् ॥ ” इति । १ सन्निचितान् सञ्चयगतान् प्रवृद्धानिति यावत । पथ्याभिर्बहुशः सम्प्रवर्तयेद् विरेचयेदित्यर्थः । २ आमे = श्रामातीसारे । पाचनं तत्रो. पदिष्टं यत्र शरीरस्य लङ्घनासामर्थ्यम् अन्नाभिलाषश्च । ३ श्रमातीसारे अर्धश्लोकोक्तान् विंशतिः पाचनयोगान्निर्दिशति — कलिङ्गेति । कलिङ्गाः = इन्द्रयवाः । ४ बालकं = ' नेत्रवाला ' इति ख्यातम् । ५ प्रतिविषा प्रतीपं विषं यस्याः सा अतिविषाभेदः । ६ कटुकरोहिणी = ' कुटकी ' इति ख्याता । ७ वत्सकबीजानि = कुटजवीजानि इन्द्रयवा इत्यर्थः । महौषधं = शुण्ठी । मूर्वा = ‘ मरोरफली ' इति प्रथते । निर्दहनी = चित्रकः, त्र्यूषणं = त्रिकटुकम् । ९ सिद्धार्थकाः = श्वेतसर्षपाः, शताह्वा = शतपुष्पा । CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 1256

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 1256 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

सुश्रुतसंहितायां -Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri [ अ ० ४०

एला सावरकं कुष्ठं हरिद्रे कौटजा यवाः ।

मेषेञ्शृङ्गी त्वगेले च कृमिघ्नं वृक्षकाणि च ॥ ४० ॥

वृक्षादनी वीरतरुर्ब्रहत्यौ द्वे सहे तथा ।

अलुत्वक्तैन्दुकी च दाडिमी कौटजी शमी ॥। ४१ ॥

पाठा तेजोवती मुस्तं पिप्पली कौटजं फलम् ।

पटोलं दीयको बिल्वं हरिद्रे देवदारु च ॥ ४२ ॥

विडङ्गमभया पाठा शृङ्गवेरं घनं वचा ।

वचा वत्सकबीजानि सैन्धवं कटुरोहिणी ॥ ४३ ॥

हिङ्गुर्वत्सकबीजानि वचा बिल्वशलाटु च ।

नागरातिविषे मुस्तं पिप्पल्यो वात्सकं फलम् ॥ ४४ ॥

महौषधं प्रतिविषा मुस्तं चेत्यामपाचनाः ।

प्रयोज्या विंशतिर्योगाः " श्लोकार्द्धविहिताश्विमे ॥ ४५ ॥

धान्याम्लोष्णाम्बुमद्यानां पिवेदन्यतमेन " बा ।

निष्क्वाथान् वा पिबेदेषां सुखोष्णान्साधु साधितान् ॥ ४६ ॥

" पयस्युत्क्वाथ्य मुस्तानां विंशतिं त्रिगुणाम्भसि ।

क्षीरावशिष्टं तत्पीतं हन्त्यामं शूलमेव च ॥ ४७ ॥

निखिलेनोपदिष्टोऽयं विधिरामोपशान्तये ।

हरीतकीमतिविषां हिङ्गु सौवर्चलं वचाम् ॥ ४८ ॥

पिबेत् सुखाम्बुना " जन्तुरामातीसारपीडितः । १ सावरकं = लोध्रम्, हरिद्रे = हरिद्रा दारुहरिद्रा च, कौटजा यवाः इन्द्रयवाः । २ मेषशृङ्गी = कर्कटश्वङ्गी, वक् = ' दालचीनी ' इति, कृमिघ्नं विडङ्गम्, वृक्षकः = कुटजः । ३ वृश्चादनी = ' आकाशवेल ' इति ख्याता । वीरतरुः = शरः ककुभ इत्यन्ये । सहे - मुद्गपर्णी, माषपणीं च । ४ अरलुः श्योनाकभेदः, तस्य त्वक्, तेन्दुकी ' तेन्दुआ ' इति ख्यातस्य च त्वक् । ५ तेजोवती = चव्यम् । ६ दीप्यकः - यवानी । ७ शृङ्गवेरं = शुण्ठी, घनं = मुस्ता । ८ बिल्वशलाटु - आम बिल्वफलम्, ' आमे फले शलाटु स्यात् ' इत्यमरः । ९ वात्सकं फलम् इन्द्रयवाः । १० श्लोकार्थविहिताः = अर्धश्लोकैः कृताः । ११ श्रन्यतमेन = धान्याम्लादोनां मध्ये एकतमेनेत्यर्थ: । १२ शूलयुक्तातिसारे योगान्निर्दिशति - पयसीति । १३ सुखाम्बुना = ईषदु-CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 1257

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 1257 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अ ० ४० ] Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri पटोलं दीप्येकं बिल्वं वचापिप्पलिनागरम ॥ ४ ९ ॥

मुस्तं कुष्ठं विडङ्गश्च पिबेद् वाऽपि सुखाम्बुना ।

शृङ्गवेरं गुडूचीञ्च पिवेदुष्णेन वारिणा ॥ ५० ॥

लवणान्यथ पिप्पल्यो विडङ्गानि हरीतकी ।

चित्रकं शिंशपा पाठी शार्ङ्गष्टा लवणानि च ॥ ५१ ॥

हिङ्गु वृक्षकबीजानि लवणानि च भागशः ।

हस्तिदन्त्यथ पिप्पल्यः कल्कावक्षसमौ स्मृतौ ॥ ५२ ॥

वचागुडूचीकाण्डानि योगोऽयं परमो मतः ।

एते ' सुखाम्बुना योगा देयाः पञ्च सतां मताः ॥ ५३ ॥

निवृत्तेष्वामशूलेषु यस्य न प्रर्गुणोऽनिलः ।

स्तोकं स्तोकं रुजामच्च सशूलं योऽतिसार्य्यते ॥ ५४ ॥

सचारलवणैयुक्तं मन्दाग्निः स पिवेद् घृतम् ॥

क्षीरनागरचाङ्गेरी कोलदध्यम्लसाधितम् ॥ ५५ ॥

सर्पिरच्छं पिवेद्वाऽपि शूलातीसारशान्तये ।

दध्ना तैलघृतं पक्कं संव्योपाजातिचित्रकैः ॥ ५६ ॥

सबिल्वपिप्पलीमूलदाडिमैर्वा " रुगन्वितैः ।

निखिलो विधिरुक्तोऽयं वातश्लेष्मोपशान्तये ॥ ५७ ॥

तीक्ष्णोष्णवर्ज्य मेनन्तु विदध्यात्पित्तजे भिषक् ।

यथोक्तमुपवासान्ते यवागूश्च प्रशस्यते ॥ ५८ ॥

बलयोरंशुमत्याञ्च " स्वदंष्ट्राबृहतीषु च ।

शतावर्याञ्च संसिद्धाः सुशीता मधुसंयुताः ॥ ५ ९ ॥

१० ९९ ष्णीकृत जलेन । १ दीप्यकं = यमानी । २ श्लोकार्द्धेन सुखाम्बुना सह सेवनार्थं पञ्च योगानाह - लवणानीति । ३ पाठा = ' पाढ ' इति ख्याता । शार्ङ्गष्टा = महा-करजः । ४ वृक्षकबोजानि इन्द्रयवाः । ५ अक्षतमौ = कर्षप्रमाणौ । ६ प्रगु. णः = प्रकर्षगुणयुक्तः । ७ चाङ्गेर्याः स्वरसः ग्राह्यः । रहितम् । ९ व्योषं = त्रिकटुकम्, जाती = सुमनाः । ८ श्रच्छं = द्रव्यान्तरसंस्कार-१० रुगन्वितैः = कुष्ठयुतैः । ११ बलयोः = बलाऽतिबलयोः, श्रंशुमत्यां = शालपर्ण्याम्, श्वदंष्टायां = गोक्षुरके । CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 1258

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 1258 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

११० ० Digitized by Arya Samaj तसं हिताय ind - Gangotri [ अ ० ४०

मुद्गार्दिषु च यूषाः स्युर्द्रव्यैरेतैः सुसंस्कृताः ।

मृदुभिर्दीपनैस्तिक्तैर्द्रव्यैः स्यादामपाचनम् ॥ ६० ॥

हरिद्राऽतिविषापाठौवत्सबीजरसाञ्जनम् ।

रसाञ्जनं हरिद्रे द्वे बीजानि कुटजस्य च ॥ ६१ ॥

पाठा गुडूची भूनिम्बैस्तथैव कटुरोहिणी ।

एतैः श्लोकार्द्धनिर्दिष्टैः क्वाथाः स्युः पित्तपाचनाः ॥ ६२ ॥

मुस्तं कुटजबीजानि भूनिम्बं सरसाञ्जनम् ।

दाव दुरालभा बिल्वं बालकं रक्तचन्दनम् ॥ ६३ ॥

चन्दनं बालकं मुस्तं भूनिम्बं सदुरालभम् ।

मृणालं चन्दनं रोध्रं नागरं नीलमुत्पलम् ॥ ६४ ॥

पाठा मुस्तं हरिद्रे द्वे पिप्पली कौटजं फलम् ।

फर्लत्वचं वत्सकस्य शृङ्गवेरं घनं वचा ॥ ६५ ॥

षडेतेऽभिहिता योगाः पित्तातीसारनाशनाः । " बिल्वशक्रयवाम्भोद बालकातिविषाकृतः । १ श्रादिशब्दाद् वनमुद्गकलाय मसूरादीनां ग्रहणम् । एतैः पलादिभिः । मुद्गयूष-विधिमाह वृन्दटीकायां तन्त्रान्तरे - " मुद्गानां द्विपलं तोये शृतमर्द्धाढकन्मिते । पाद-स्थं मर्दितं पूतं दाडिमस्य पलेन तत् ॥ युक्तं सैन्धवविश्वाह्नधान्यकैः पादिकांशिकैः । कणाजीरकयोश्चूर्णाच्छायै केनावचूर्णितम् ॥ ” इति । २ पैत्तिके श्रामातिसारे श्लोकार्थेन पाचनयोगत्रयमाख्याति - मृदुभिरिति । तिक्तद्रव्याणां दुरालभागुडूच्यतिविषाऽऽदीनां शीतवीर्यखेऽपि श्रामातिसारे तानि पाच-नान्येवोपदिष्टानि । तथा च - " स्वेदनं लङ्घनं कालो यवाग्वस्तिक्तको रसः । पाचना • न्यविपक्कानाम् ” इति । ३ पाठा = ' पाठ ' इति ख्याता । वत्सबीजानि - इन्द्रयवाः । ४ भूनिम्बः = ' चिरायता ' इति प्रथते । ५ सामपित्तपाचनार्थमपरान् श्लोकार्थेन षट् सिद्धतमयोगानाख्याति - मुस्त-मिति । ६ दुरालभा = ' जवासा ' इति, बालकं = ' नेत्रवाला ' इति ख्यातम् । ७ मृ. णालं = बिसम्, नागरं = शुण्ठी । ८ कौटजं फलम् - इन्द्रयवाः । ९ वत्सकस्य कुटजस्य फलत्वचं फलानि त्वक् चेत्यर्थः । फलत्वचमित्यत्र ' द्वन्द्वाच्चुदषहान्तात् समाहारे ' इति टच् । घनं = मुस्तकमित्यर्थः । १० अपरमपि सिद्धतमं योगं निर्दिशति - बिल्वेति । बिल्वं = कोमलबिल्वफ-CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 1259

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 1259 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अ ० ४० ] Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri al ११०१ कषायो हन्त्यतीसारं सामं पित्तसमुद्भवम् ॥ ६६ ॥

मधुकोत्पलबिल्वान्दहोवेरोशीर नागरैः ।

कृतः क्वाथो मधुयुतः पित्तातीसारनाशनः ॥ ६७ ॥

यदा पक्वोऽप्यतीसारः सरत्येव मुहुर्मुहुः ।

ग्रहण्या मोर्दवाज्जन्तोस्तत्र संस्तम्भनं हितम् ॥ ६८ ॥

समङ्गौ धातकीपुष्पं मञ्जिष्ठा लोध्रमुस्तकम् ।

शाल्मलीष्टको रोधं वृक्षदाडिमयोस्त्वचौ ॥ ६ ९ ॥

आम्रास्थिमध्यं लोध्रञ्च बिल्वमध्यं प्रियङ्गवः ।

मधुकं शृङ्गवेरख दीर्घवृन्तत्वगेव च ॥ ७० ॥

चत्वार एते योगाः स्युः पक्वातोसारनाशनाः ।

उक्ता यं उपयोध्यास्ते सक्षीद्रास्तण्डुलाम्बुना ॥ ७१ ॥

मौस्तं कषायमेकं वा पेयं मधुसमायुतम् ।

लोध्राम्बष्ठाप्रियङ्ग्वादीन् गणानेवं प्रयोजयेत् ॥ ७२ ॥

पद्म " समङ्गां मधुकं बिल्वजम्बूशलाटु च ।

पिबेत्तण्डुलतोयेन सक्षौद्रमगदङ्करम् ॥ ७३ ॥

19 कच्छुरामूलकल्कं वाऽप्युदुम्बरफलोपमम् । लम्, शक्रयवाः = इन्द्रयवाः, अम्मोदः मुस्तकम्, बालकं - ' नेत्रवाला ' इति ख्या-तम् । १ उत्पलं = नीलोत्पलम्, बिल्वं == कोमलं बिल्वफलम्, अब्दं = मुस्ता, दीवेरं = ' नेत्रवाला ' इति ख्यातम् । २ ग्रहण्या मार्दवात् = श्रग्निस्तम्भात्, संस्त--म्भनं = सङ्ग्रहणमित्यर्थः । ३ स्तम्भनयोगानाचष्टे – लमङ्गति । समङ्गा = लज्जालुः, धातकीपुष्पं = धवपु • पम् । ४ शाल्मलीवेष्टकः = शाल्मली निर्यातकः, ' मोचरस ' इति ख्यातः । वृक्षदा • डिमयोस्त्वचौ, तत्र वृक्षः कुटजः । ५ श्राम्रास्थिमध्यम् = आम्रफलमज्जा, बिल्वम-व्यं = बिल्वफलमज्जा | ६ दीर्घवृन्तत्वक् = श्योनाकत्वगित्यर्थः । ७ ये समङ्गादिका योगा उक्तास्ते सक्षौद्राः तण्डुलाम्बुना तण्डुलजलेन उपयोज्या इत्यर्थः । ८ क षायमत्र क्वाथः । ९ अम्बष्ठा = पाठा, प्रियवादिगणो द्रव्य सङ्ग्रहणीयाध्याये द्रष्टव्यः । १० प मा = भाग, लवङ्गमित्यन्ये । समङ्गा = लज्जालुः, बिल्वजम्बूशलाङ = बिल्वस्य कोमलं फलं, जम्ब्वाश्च कोमलं फलम्, ' आमे फले शलाङ: स्यात् ' इत्यमरः । ११ कच्छुरा = CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 1260

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 1260 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

११०२ . सुश्रुतसंहितायां-Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri [ अ ० ४० पयस्या चन्दनं पद्मा सितामुस्ताऽब्जकेशरम् ॥ ७४ ॥

पक्वातिसारं योगोऽयं जयेत्पीतः सशोणितम् ।

निरामैरूपं शूलात्त लङ्घनाद्यैश्च कर्षितम् ॥ ७५ ॥

नरं रूक्षमवेक्ष्याग्नि सक्षारं पाययेद् घृतम् ।

बला बृहत्यं शुमं तो कच्छुरामूलसाधितम् ॥ ७६ ॥

मधूँक्षितं समधुकं पिबेच्छूलैरभिद्रुतः ।

दावबिल्वकणौद्राक्षाकटुकेन्द्रयवैर्धृतम् ॥ ७७ ॥

साधितं हन्त्यतीसारं वातपित्तकफात्मकम् ।

दध्ना चाम्लेन सम्पक्वं सव्योषोजाजिचित्रकम् ॥ ७८ ॥

सचव्यपिप्पलीमूलं दाडिमैर्वा रुगर्दितः ।

पयो घृतञ्च मधु च पिबेच्छूलैरभिद्रुतः ॥ ७ ९ ॥

सिताऽजमोदकट्वङ्गमधुकैरवचूर्णितम् ।

अवे नं सुसम्पक्वं दीप्ताग्नेः सुचिरोत्थितम् ॥ ८० ॥

नानावर्णमतीसारं पुटपाकैरुपाचरेत् ।

पिण्डं १० दीर्घवृन्तस्य पद्मकेसरसंयुतम् ॥। ८१ ॥

काश्मरीपद्मपत्रैश्चावेष्ट्य सूत्रेण संदृढम् ।

मृदावलिप्तं सुकृतमङ्गारेष्ववकूलयेत् " ॥ ८२ ॥

स्विन्नमुद्धृत्य निष्पीड्य रसमादाय तं ततः ।

शीतं मधुयुतं कृत्वा पाययेतोदरामये ॥ ८३ ॥

' जवासा ' इति ख्याता, तस्या मूलकल्कम् उदुम्बरफलं परिमाणेन उपमा यस्य तद् उदुम्बरफलोपमं, कर्षप्रमाणमित्यर्थः । १ घृतपानयोग्य मतिसारिणं दर्शयति - निरामेति । २ दीप्तमग्निमित्यर्थः । सक्षारं = यवक्षारयुक्तम् । ३ अंशुमती = शालपर्णी, कच्छुरा = ' जवासा ' इति ख्याता, तन्मूलसाधितम् । ४ मभूक्षितं = किञ्चिन्मधुयुक्तम्, समधुकं यष्टिमधुयुतम् । ५ कणा = पिप्पली । ६ व्योषं = त्रिकटुकम्, अजाजी = जीरकः । ७ कट्वङ्गः-श्योनाकः । ८ पुटपाकविषयमभिदधाति अवेदनमिति । श्रवेदनं = वेदनारहि • तम् । ९ नानावर्णे = सान्निपातिकमित्यर्थः । १० पुटपाक विधिमभिधत्ते - त्वगिति । दीर्घवृन्तस्य = इयोनाकस्य । 3 ११ अव CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar