सुश्रुत संहिता चौखम्बा — पृष्ठ 301–310

सुश्रुत संहिता चौखम्बा · Chaukhamba · पृष्ठ 301–310

पृष्ठ 301

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 301 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

७ अ ० २७ ] Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri सूत्रस्थानम् १४३ तत्रं समासेनानवबद्धशल्योद्धरणार्थं पञ्चदश हेतून वक्ष्यामः । तद्यथा— स्वभावः, पाचनं, भेदनं, दारणं, पीडनं, प्रमार्जनं, निर्मा-पन, वमनं, विरेचनं, प्रक्षालनं, प्रतिमर्शः, प्रवाहणम्, आचूपणम्, ॥ अयस्कान्तः, हर्षश्चेति ॥ ४ तत्र, अश्रुक्षवथूद्वारकासमूत्रपुरीषानिलैः स्वभाववलप्रवृतैर्नयना- प्रको-दिभ्यः पतति । मांसावगाढं शल्यमविदह्यमानं पाचयित्वा पात तस्य पूयशोणितवेगाद् गौरवाद् वा पतति । पक्कमभिद्यमानं भेदयेद्दारयेद् वा । भिन्नमनिरस्यमानं पीडनीयैः पीडयेत् पाणि-भिर्वा । अन्य शल्यानि परिषेचनाधमापनैर्वालवस्त्रपाणिभिः प्रमा-जयेत् | आहारशेषश्लेष्महीनाणुशल्यानि श्वसनोत्कासनप्रधमनै-निर्धमेत् " । " अन्नशल्यानि वमनाङ्गुलिप्रतिमर्शप्रभृतिभिः । विरेचनैः पक्वाशयगतानि । व्रणदोषाशयगतानि प्रक्षालनैः । वातमूत्रपुरीषग वतीवासक्तमिति सुश्रुतार्थसन्दीपनभाष्यम् । १ अत्रानवबद्धं नाम शल्यं सुखमपनी-यत इति सूचीकटाहन्यायेन तावत् तत्परिहरणोपायानुपदिशन्नाह - तत्रेति । २ हे तून् = साधनानि उपायान् वा । ३ स्वभावः = प्रकृतिः, श्रुतसीकुष्ठादिपाचनद्रव्यैर-पक्कशल्यस्य पाकविधानम्, वृद्धिपत्रादिशस्त्रविदारणम्, चिरबिल्वादिमिश्रकोक्तैरौ -षर्यैः स्फोटनम्, शाल्मल्यादिमिश्रकोक्तद्रव्यैः शल्यनिःसारणम्, बालवस्त्रपाणिभिः प्रोब्छनम्, पिप्पलीकट्फलादिचूर्णस्य नाड्या नासिकाऽन्तःप्रापणम् । ४ अङ्गु-ल्यादिनाऽवघर्षणम्, निकुन्थनम्, मुखशृङ्गादिश्चूषणम्, लौहाकर्षको मणिभेदः । ५ स्वभावादिपञ्चदशसाधनानां विषयमभिधत्ते – तत्रेत्यादिना । ६ अविदा-मानम् = अपच्यमानम् । ७ अक्षशल्यानि = इन्द्रियगतशल्यानि । पक्षिषु मुख-मारुतस्य प्रापणमाध्मापनम् । श्रीहाराणचन्द्रः - श्रध्यापनन्त्वत्र वायोर्निरोधेनोदरपरि-पूरणम्, एतत्तु कर्णस्रोतःप्रविष्टानां पिपीलिकाऽऽदीनामाहरणार्थमुपदिश्यत इत्याह । ९ भुञ्जानस्य नासाऽन्तरादिस्थितमन्नमाहारशेषः, हीनानां पतितानां भ्रष्टानां शल्याना-मल्पावयवा हीनारणुशल्यान्युच्यन्ते । सुश्रुतार्थसन्दोपनभाष्ये तु – लवमात्रेण कण्ठादावास-क्तानि श्लेष्मणाऽरुषितान्यन्नादीनि ताम्बूलादीनि वा आहारश्लेष्महोनाणुशल्यानि । अत्र श्लेष्महीनैति विशेषणं तत्सम्पृक्तानां पैच्छिल्येन अनालम्बित्वादित्यनुसन्धेयमिति । १० निर्धमेत् = श्वसनादिभिर्वेगविशेषे निष्कासयेदित्यर्थः । ११ आमाशयेऽवस्थितानि शल्यान्यन्नशल्यानि । १२ पक्वाशयगतानि = ग्रहणीमारभ्य गुदपर्यन्तं महास्रोतस्यव-स्थितानि शल्यानीत्यर्थः। १३ व्रणदोषः पूयः स एव शल्यमाशये गतानि, व्रणान्तरव-CC - 0. Gurukul Kangri Collection; Haridwar

पृष्ठ 302

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 302 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

सुश्रुतसंहितायां— १४४ CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar [ अ ० २७ ति शेत स्ता य ती शर अ शा द च ७ त Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri सङ्गेषु प्रवाहणमुक्तम् । मारुतोदकसविपरुधिरदुष्टस्तन्येष्वाचूषण-मास्येन विषाणैर्वा । अनुलोममनवबद्धम कर्णमनल्पव्रणमुखमय-स्कान्तेन । हृद्यवस्थितमनेक कारणोत्पन्नं शोकशल्यं हर्षेणेति ॥ ५ ॥

सर्वशल्यानान्तु महतामणूनां वा द्वावेवाहरणहेतू भवतः ।

प्रति॑िलोमोऽनुलोमश्च ॥ ६ ॥

तत्रं प्रतिलोममर्वाचीनमानयेत्, अनुलोमं पराचीनम् ॥ ७ ॥

उत्तुण्डितं छित्त्वा निर्घातयेच्छेदनीयमुखम् ॥ ८ ॥

छेदनीयमुखान्यपि कुक्षिवक्षः कक्षावङ्क्षणपर्शुकान्तर पतितानि च हस्तशक्यं यथामार्गेण हस्तेनैवापहर्त्तुं प्रयतेत ॥ ९ ॥

स्थितानि पूयरूपशल्यानि जलादिप्रक्षाल नैर्निस्सारयेदित्यर्थः । १ मारुतोऽत्र पाणिमन्थेन दारितेऽस्थनि निरुद्धो वायुः । " निरुद्धेऽस्थनि वा वायौ पाणिमन्थेन दारिते । नाडीं दत्त्वाऽस्थनि भिषक् चूषयेत्पवनं वली ॥ " उदकं च कर्ण -स्रोऩोगतम् । तथा चाष्टाङ्गहृदये – “ कर्णेऽम्बुपूर्णे हस्तेन मथित्वा तेलवारिणि । क्षिपे-दधोमुखं कर्णं हन्याद्वा चूषयेत वा ॥ ” इति । २ अनुलोमम् = ऋजुस्थितम् । तथा-चेणमर्थमनुवदता वाग्भटेनाप्युक्तम्- “ अयस्कान्तेन निष्कर्णं विवृतास्यमृजुस्थितम् । ” इति । ३ शल्यानामनुलोमप्रतिलोमभेदेन द्विविधमाहरणोपायं दर्शयति — सर्वेति । · ४ तत्प्रवेशमार्गेणैवाहरणं प्रतिलोमः । प्रवेशमार्गमन्तरा मार्गान्तरं विधाय तदाहरणम-नुलोमः । ५ प्रतिलोमानुलोमयोर्विषयमाह – तत्रेति । श्रवन्तमवरमञ्चतीति ‘ विभा-षाञ्चेरदिक् स्त्रियाम् ' इति स्वार्थे खः । अर्वाचीनं = नातिदूरप्रविष्टं, प्रतिलोममानये-दित्यर्थः । परा बहुलमञ्चतीति पराचीनं दूरप्रविष्टम्, अनुलोममानयेदित्यर्थः । ६ ऊर्ध्वं निःसरन्मुखमिवोत्तुण्डितम्, निर्घातयेत् = हस्तेन मुद्गरादिना वेतस्ततश्चा-लयेत्, छेदनीयमुखं = छेदनार्हमुखम्, कण्टकखर्जूरीपत्रप्रभृतिकम् । एतेनोत्तुण्डितं छेदनीयमुखं परान्निर्गतमुखं छेद्यप्रदेश जटिलं च शल्यं पराचीनानुलोमाहरणविषय क्तं भवतीति डल्हणः । अत्र श्रीहाराणचन्द्रस्तु उत्तुण्डितमुद्गतकण्टकाचितमुखं इत्यु-द्यतेऽनेनेति कृत्यल्युटोर्बाहुल्याच्छेदनीयं धारामुखे यस्येति छेदनीयमुखम्, तात्पर्याद- , छि-र्वाचीनं शल्यं छित्त्वा निर्घातयेदानुलोम्येनाहरणार्थं पराचीनं कर्तुमिति छित्त्वेति शल्यदैर्घ्यपरिणाहसंघर्षकृतोपतापशङ्काजिहासार्थमिदं छेदनं तावत्यंशै शेषः । कर्तव्यं अत्र यावत्यंशे छिन्ने सुखं शल्यं पराचीनं भवितुमर्हतीति सुधियो मन्यन्ते इति व्याख्या-तवान् । किन्त्वर्थद्वये विशेषमन्तरं नाभातीति विभावयन्तु ॥ ७ छेदनीयमुखानि -

पृष्ठ 303

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 303 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अ ० २७ / Digitized by Ary सत्रस्थ नि ation Chennai and eGangotri १४५ सूत्रस्थ frajion विशस्य शस्त्रेण यन्त्रेणापहरेत् ॥ १० ॥

हस्तेनापहर्तुमशक्यं भवति चात्र ।

शीतलेन जलेनैनं मूर्च्छन्तमवसेचयेत् ।

संरक्षेदस्य मर्माणि मुहुराश्वासयेच तम् ॥ ११ ॥

ततः शल्यमुद्धृत्य निर्दोहितं व्रणं कृत्वा स्वेदाहमग्निघृतप्रभृ-तिभिः संस्वेद्यं विदह्य प्रदिह्य सर्पिर्मधुभ्यां बद्ध्वाऽऽचारिकमुपदि-शेत् । सिरीस्नायु विलग्नं शलाकादिभिर्विमोच्यापनयेत् । श्वयथु- ॥ १२ ॥

स्तवारङ्गं समवपीड्य श्वयथुं; दुर्बलवारङ्गं कुशादिभिर्वद्ध्वा हृदयमभितो वर्त्तमानं शल्यं शीतजलादिभिरुद्वे जितस्यापहरेद् यथमार्गम् । दुरुपहरमन्यतोऽपबाध्यमानं पाटयित्वोद्धेरत् ॥ १३ ॥

" अस्थिविवरप्रविष्टमस्थिविदष्टं २ वाऽवगृह्य पादाभ्यां यन्त्रे-' गापहरेदशक्यं मेवं वा वलवद्भिः सुपरिगृहोतस्य यन्त्रेण ग्राहयि-वा शल्यवारङ्गं प्रविभुज्य " धनुर्गुणैर्वद्वैकतश्चास्य १४ पञ्चाङ्गधामुप-II तीक्ष्णधारामुखानि । १ विशस्य = शस्त्रेण छित्वा । यन्त्रप्रवेशनिरोधकं प्रदेशं शस्त्रे ण छित्त्वेति चक्रः । २ अष्टाङ्गहृदये— “ दृश्यं सिंहाहिमकर - वर्मिकर्ककाननैः । अदृश्यव्रणसंस्थानाद् ग्रहीतुं शक्यते यतः ॥ कङ्कभृङ्गाह्वकुररशरारीवाय साननैः । सन्दं-शाभ्यां त्वगादिस्थं तालाभ्यां सुषिरं हरेत् ॥ सुपिरस्थं तु नलकैः शेषं शेषैर्यथायथ-म् । ” इति । ३ एनं = शल्यातुरमित्यर्थः । ४ संस्वेद्य = प्रतिनिस्सृतलोहित मवेदनं व्रणं सुखोष्णेन घृतेन तदितरमग्निना सं-स्वेद्येत्यर्थः । भोजोऽत्र विशेषयति- " अग्निकृत्या व्रणा ये तु तेष्वग्निमवचारयेत् । स्वेदयेत्सतुपिण्डीभिः स्वेदकृत्यान् समन्ततः ॥ ” इति । विदह्य = अग्निकृत्यान् व्रणान् दग्ध्वा; प्रदह्य = अस्वेद्यमतिस्रुतलोहितं च लेपयित्वा । ५ णितोपासनीयोक्तमा-चारिकमित्यर्थः । ६ प्रतिपत्तिसौकर्य्याय कांश्चिदपनयनप्रकारान् दर्शयति- सिरेति । ७ श्वयथुग्रस्तवारङ्गं == शोथग्रसितबाणमित्यर्थः । ८ हृदयमभितः = हृदयसमीपावस्थि-तम् । ९ यथामार्गं = येन मार्गेण प्रविष्टं तेनैव मार्गेण, प्रतिलोमविधिनाऽपहरेदित्यर्थः । १० श्रपवाध्यमानं = मर्मपीडाकारिशल्यमित्यर्थः । पाटयित्वा = स्थानान्तरे किञ्चिद्दार · यित्वा । ११ अवबद्धशल्यस्य निर्हरणोपायं निर्दिशति - अस्थीति । १२ अस्थिवि-|| दष्टम् = अतिसंसक्तमित्यर्थः पादानां । १३ प्रविभुज्य = वक्रीकृत्य । १४ पञ्चानामङ्गानां चतुर्णी मुखसमाहितानां समाहारःपञ्चाङ्गी बन्धविशेषस्तत्रोपसंयतस्य बद्धस्य । १० CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 304

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 304 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

१४६ Digitized by Arya Samaj Foundation ennai and eGangotri सुश्रुतसंहितायां ennai a [ अ ० २७ संयतस्याश्वस्य वक्त्रकविके बध्नीयात् । अथैनं कशया ताडयेद्यथो-न्नामयन् शिरोवेगेन शल्यमुद्धरति । दृढां वा वृक्षशाखामवनम्य तस्यां पूर्ववद् बद्ध्वोद्धरेत् ॥ १४ ॥

अदेशोत्तुण्डितमष्टीलाऽश्ममुद्गराणामन्यतमस्य प्रहारेण विचा-ल्य यथामार्गमेव यन्त्रेण ॥ १५ ॥

यन्त्रेण विमृदितकर्णानि कर्णवन्त्यनाबाधकर देशोत् ण्डितानि पुरस्तादेव ॥ १६ ॥

जीतुषे कण्ठासक्ते कण्ठे नाडीं प्रवेश्याग्नितप्ताञ्च शलाकां तया-ऽवगृह्य शीताभिरद्भिः परिषिच्य स्थिरीभूतामुद्धरेत् ॥ १७ ॥

अजातुषं जतुमधूच्छिष्टप्रलिप्तया शलाकया पूर्वकल्पनेत्येके ॥१८ ॥

अस्थिंशल्यमन्यद्वा तिर्य्यक्कण्ठासक्तमवेक्ष्य केशोण्डुकं दृढैक-सूत्रबद्धं द्रवभक्तोपहितं पाययेदाकण्ठात्; पूर्वकोष्ठं च " वामयेत् । वमतश्च शल्यैकदेशसक्तं ज्ञात्वा सूत्रं सहसा त्वाक्षिपेत्; मृदुना वा दन्तधावनकूर्चकेनापहरेत् प्रणुदेद्वाऽन्तः । क्षतकण्ठाय च मधुस-पिंपी लेढुं प्रयच्छेत्रिफला चूर्णं वा मधुशर्कराविमिश्रम् ॥ १ ९ ॥ १ एनम् = अश्वमित्यर्थः । २ कुक्ष्याद्यच्छेदनीयप्रदेशावस्थितोद्गत कर्णिकम्, अष्ठी-लाश्म = व= वर्तुलाकारपाषाणखण्डम् । ३ यथामार्ग = प्रतिलोमविधिना । ४ विमृ-दितकर्णानि == सङ्कुचितकर्णिकं कृत्वा, कर्णवन्ति = कर्णवच्छल्यानि । ५ पुरस्तात् = श्रग्रतः प्रदेशे एव, प्रतिलोममेवेत्यर्थः । आकर्षयेदिति शेषः । ६ जातुषशल्यस्याह-रणविधानमभिदधाति – जातुष इति । जातुषे = लाक्षामये । जतोर्विकारो जातुषम्, अण्प्रत्ययः षुगागमश्च । ७ नाडीं = कण्ठशल्यावलोकिनीं ताम्रादिरचितनलिकाम् । पुरा बालका लाक्षामयशल्यैः क्रीडन्तिस्म । तेषां प्रमादान्निर्मिलिते सत्ययं विधिरिति बोध्यम् । ८ • स्थिरीभूतां - शीतजलावसेकेन दृढीभूतामित्यर्थः । ९ अस्थ्यादिशल्यस्यात्यन्तं कण्ठासक्तस्याहरणविधिमाह – अस्थिशल्यमिति । भोजनावसरे भोज्यपदार्थेषु मत्स्यादिप्राणिनामस्थिखण्डमस्थिशल्यमिति १० केशोण्डुकम् = उण्डुकसदृशबालरचितगेन्दु कम् । उण्डुकं परिणामिमलाश्रयः भावः । क्षुद्रान्त्रयोरन्तरालस्थो गोलः, तथा च केशोऽयमुण्डुकमिवेति केशोण्डुकम् । वक्ष्यति- स्थूल-“ उण्डुकस्थं विभजते मलं मलधराकला । ” इति । ११ वामयेत् = वमनं कारयेदित्यर्थः । CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar ह

पृष्ठ 305

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 305 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

1 T , 1 ते t 1 न ७. अ ० २७ ] Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri सूत्रस्थानम् । १४७ उदर्कपूर्णोदरमवाक्शिरसमवपीडयेद्धुनीयाद्वा मयेद्वा भस्मराशौ वा निखनेदामुखात् ॥। २० ॥ य श्रीसशल्ये तु कण्ठासक्ते निःशङ्कमनबुद्धं स्कन्धे मुष्टिनाभि-२१ ॥ हन्यात्; स्नेहं मद्यं पानीयं वा पाययेत् ॥ बौहुरज्जुलता पाशैः कण्ठपीडनाद्वायुः प्रकुपितः श्लेष्माणं कोप-यित्वा स्रोतो निरुणद्धि लालासावं फेनागमनं संज्ञानाशं चापादय-ति । तमभ्यज्य संस्वेद्य शिरोविरेचनं तस्मै तीक्ष्णं दद्याद्रसञ्च वातन्नं विदध्यादिति ॥ २२ ॥

भवन्ति चात्र ।

शैल्याकृतिविशेषांश्च स्थानान्यावेक्ष्य बुद्धिमान् ।

तथा यन्त्रपृथक्त्वं च सम्यक् शल्यमथाहरेत् ॥ २३ ॥

कर्णवन्ति तु शल्यानि दुःखाहाय्याणि यानि च ।

आददीत भिषक् तस्मात्तानि युक्त्या समाहितः ॥ २४ ॥

एतैरुपायैः शल्यं तु नैव निर्यात्यते यदि ।

मत्या निपुणया वैद्यो यन्त्रयोगैश्च निर्हरेत् ॥ २५ ॥

शोथंपाकौ रुजश्चयाः कुर्याच्छल्यमनिर्हृतम् ।

वैकल्यं मरणं चापि तस्माद् यत्नाद्विनिर्हरेत् ॥ २६ ॥

इति सुश्रुतसंहितायां सूत्रस्थाने शत्यापनयनीयो नाम सप्तविंशतितमोऽध्यायः ॥ २७ ॥

१ उदरान्तर्निविष्टजलाहरणोपायमाह - उदकेति । २ धुनीयात् = दोलयेत् । अरु-णदत्तः – ‘ उदकपूर्णस्य चक्राद्यारोपणेनोदकनिस्सारः कार्य ' इति । ३ ग्रासः शल्यमि-वेति ग्रासशल्यं तस्मिन् । ४ अनवबुद्धं = स्कन्धे मामयं हनिष्यतीति बुद्धिविषयमति-क्रान्तम्; सहसेत्यर्थः । ५ बाहुरज्जुलताऽऽदिपाशपीडितकण्ठप्रकुपितवायुश्लेष्मापहर-गोपायमुपपादयति स्वयमूहनार्थ-— बाह्विति । ६ शल्याकृतीनामानन्त्यादनुक्तोपायं मुपदिशति — शल्येति । ७ अनिर्हृतशल्यदोषानाह - शोथेति । इति सुश्रुतसंहितायाः सुधाऽऽख्यटिप्पन्यां सप्तविंशतितमोऽध्यायः । CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 306

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 306 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

१४८ Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri सुश्रुतसंहितायां— अष्टाविंशतितमोऽध्यायः । [ अ ० २८ अथातो विपरीताविपरीतव्रणविज्ञानीयमध्यायं व्याख्यास्यामः ॥ १ ॥

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ २ ॥

फेलाग्निजलवृष्टीनां पुष्पधूमाम्बुदा यथा ।

ख्यापयन्ति भविष्यन्त्वं तथा रिष्टानि पञ्चताम् ॥ ३ ॥

तानि सौक्ष्म्यात् प्रमादाद्वा तथैवाशुव्यतिक्रमात् ।

गृह्यन्ते नोद्गतान्यज्ञैर्मुमूर्षोर्न त्वसम्भवात् ॥ ४ ॥

ध्रुवन्तु मरणं रिष्टे ब्राह्मणैस्तत् किलामलैः ।

रसायनतपोजप्यतत्परैर्वा निवार्य्यते ॥ ५ ॥

नक्षत्रपीडा बहुधा यथा कालं विपच्यते । अष्टाविंशतितमोऽध्यायः । १ विपरीता विकृता विपरीताः प्राकृताश्च ते व्रणास्तेषां विज्ञानमधिकृत्य कृतोऽ-ध्यायो विपरीताविपरीतव्रणविज्ञानीयस्तम् । २ अरिष्टानां मरणसूचकत्वं निदर्शयति-फलेति । यथा पुष्पादयो फलादीनां भविष्यत्त्वं सूचयति, तथैव रिष्टानीति भावः । रिष्टमायुष्यसूचकलिङ्गम् । तदाह – “ क्रियापथमतिक्रान्ताः केवलं देहमाश्रिताः । दोषाः कुर्वन्ति यल्लिङ्गं तदरिष्टं निरुच्यते ॥ ” इति । रिष्टमेवारिष्टम् । तदाह भावप्रकाशे— “ रोगिणो मरणं यस्मादवश्यंभावि लक्ष्यते । तल्लक्षणमरिष्टं स्याद्रिष्टं चापि तदुच्यते ॥ ” इति । ३ आशुव्यतिक्रमात् = श्रश्वेवान्यथाभावात्; यदैवारिष्टमुत्पन्नं तदैव मरणादि-त्यर्थः । ४ उद्गतानि = उपस्थितान्यपि तानि रिष्टानि । ५ “ अप्येवं तु भवेत् पुष्पं फलेनाननुबन्धि यत् । फलं चापि भवेत् किञ्चिद्यस्य पुष्पं न पूर्वजम् ॥ न त्वरिष्टस्य जा-तस्य नाशोऽस्ति मरणादृते । मरणं चापि तन्नास्ति यन्नारिष्टपुरस्सरम् ॥ ” इत्यात्रेयः । ६ आगमप्रामाण्यमङ्गीकुर्वन् महर्षिसुश्रुतो लौकिकेन वैदिकेन च कर्मविशेषेण रिष्टेऽपि मृत्योर्व्यभिचारं दर्शयति- ब्राह्मणैरिति । ७ अमलैः = रागद्वेषादिमानस-दोषरहितैः, रजस्तमोवर्जितैरिति यावत् । ८ कालान्तरेऽरिष्टपीडां निदर्शयति - नक्ष-त्रेति । नक्षत्रविशेषे ग्रहावस्थानजन्या पीढा नक्षत्रपीडेत्यर्थः । ९ कालं पञ्चविंश-वर्षादौ । कालादिति पाठे कालविशेषमाश्रित्येत्यर्थः । विपच्यते = फलति पराशरेण— “ होरायां नवमे सूर्यः सप्तमे च शनैश्चरः । एकादशे गुरुः शुक्रो । उक्तं च न जीवति ॥ अशुभे लग्नसम्प्राप्ते षष्ठाष्टमे निशाकरः । शनैश्चरस्तु बन्धुस्थो मासमेकं द्विमासे मृत्युमृच्छति ॥ ” इति । CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 307

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 307 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अ ० २८ ] Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri सूत्रस्थानम् " pn तथैवारिष्टपार्क ' च ब्रुवते बहूबो जनाः ॥ ६ ॥

असिद्धिमाप्नुयाल्लोके प्रति कुर्वन गतायुषः ।

अतोऽरिष्टानि यत्नेन लक्षयेत् कुशलो भिषक् ॥ ७ ॥

गन्धवर्णरसादीनां विशेषाणां स्वभावतः ।

वैकृतं यत् तदाचष्टे ब्रणिनः पक्वलक्षणम् ॥ ८ ॥

कंटुस्तीक्ष्णश्च विस्रश्च गन्धस्तु पवनादिभिः ।

लोहगन्धिस्तु रक्तेन व्यामिश्रः सान्निपातिकः ॥ ९ ॥

लाजात सीतैलसमाः किञ्चिद्विस्राश्च गन्धतः ।

ज्ञेयाः प्रकृतिगन्धाः स्युर्रतोऽन्यद्गन्धवैकृतम् ॥ १० ॥

मद्यागुर्वाज्यसुमनः पद्मचन्दनचम्पकैः ।

सगन्धा दिव्यगन्धाश्च मुमूर्षूणां व्रणाः स्मृताः ॥ ११ ॥

श्ववाजिमूषिकध्वाङ्क्षपूतिवल्लूर मत्कुणैः ।

सगन्धाः पङ्कगन्धाश्च भूमिगन्धाश्च गर्हिताः ॥ १२ ॥

यामकुङ्कुम कङ्कष्टसवर्णाः पित्तकोपतः । १४ ९ न दह्यन्ते न चूष्यन्ते भिषक् तान् परिवर्जयेत् ॥ १३ ॥

कण्डूमन्तः स्थिराः श्वेताः स्निग्धाः कफनिमित्ततः ।

दूयन्ते वाऽपि दह्यन्ते भिषक् तान् परिवर्जयेत् ॥ १४ ॥

कृष्णास्तु ये तनुखावा वातजा मर्मतापिनः ।

स्वल्पामपि न कुर्वन्ति रुजं तान् परिवर्जयेत् ॥ १५ ॥

क्ष्वेडन्ति घुर्घुरायन्ते ज्वलन्तीव च ये ब्रणाः । १ पाकं = भोगम्, फलमित्यर्थः । तथा च पातञ्जलसूत्रम् - " सति मूले तद्वि-पाको जात्यायुर्भोगाः " इति । २ अरिष्टापरिज्ञानदोषं दर्शयति - असिद्धिमिति । धर्मार्थकामादीनां हानिरसिद्धिः । गन्धेति । ३ प्रकृतमनुसन्धाय व्रणस्यारिष्टान्याह -४ स्वभावतः = दोषाणां प्रकृतितः । ५ पक्वलक्षणं = पातलक्षणम्, विनाशोन्मुखताया लक्षणमित्यर्थः । ‘ स्याद्विनाशोन्मुखं पक्कम् ' इत्यमरः । यथा पक्कं फलं पतत्येव, तथा-ऽसावपि व्रणी । ७ लाजाल-पतत्येवेति भावः । ६ प्राकृतव्रणगन्धं वर्णयति - कटुरिति सीतैलसमास्त्रयो गन्धाः क्रमेण वातपैत्तिक- वातश्लैष्मिक - पित्तश्लैष्मिका द्वन्द्व जा ज्ञेयाः । ८ वैकृतव्रणगन्धान् दर्शयति - अत इति । ९ विकृतवर्णानभिधत्ते - ध्यामेति । ईषत्कृष्णो ध्यामः । १० शब्दवैकृतमाह — क्ष्वेडन्तीति । क्ष्वेडन्ति = खटखटाशब्दं CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 308

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 308 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

१५० Digitized by Arya Sa सुश्रुतसंहितार्थी hennai and eGangotri |[ अ ० २ ९ त्वङ्मांसस्थाश्च पवनं सशब्दं विसृजन्ति ये ॥ १६ ॥

ये च मर्मस्वसम्भूता भवन्त्यत्यर्थवेदनाः ।

दह्यन्ते चान्तरत्यर्थं बहिः शीताश्च ये व्रणाः ॥ १७ ॥

दह्यन्ते बहिरत्यथ भवन्त्यन्तश्च शीतलाः ।

शक्तिध्वजरथा कुन्तवाजिवारणगोवृषाः ॥ १८ ॥

येषु चाप्यवभासेरन् प्रासादाकृतयस्तथा ।

चूर्णावकीर्णा इव ये भान्ति वा न च चूर्णिताः ॥ १ ९ ॥

प्रौणमांसक्षयश्वासकासारोचकपीडिताः ।

प्रवृद्धपूयरुधिरा ब्ररणा येषौं च मर्मसु ॥ २० ॥

क्रियौभिः सम्यगारब्धा न सिध्यन्ति च ये । वरणाः ।

वर्जयेत्तान् भिषक् प्राज्ञः संरक्षन्नात्मनो यशः ॥ २१ ॥

इति सुश्रुतसंहितायां सूत्रस्थाने विपरीताविपरीतत्र गविज्ञानीयो नाम अष्टाविंशतितमोऽध्यायः ॥ २८ ॥

एकोनत्रिंशत्तमोऽध्यायः । अथातो विपरीताविपरीतस्वप्रनिदर्शनीयमध्यायं स्यामः ॥ १ ॥

यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ २ ॥

व्याख्या-कुर्वन्तीत्यर्थः । ‘ वंशशल्ये सिंहनादे वेढा ना श I कृतमभिदधाति - दह्यन्त इति । २ श्राकृतिवैकृतमाचष्टे— तु ध्वनौ विषे । ' इति रुद्रः । १ स्प-ङ्गतो व्रणानामुपद्रवविशेषैरसाध्यत्वं प्रतिपादयति- प्राणेति शक्तीति । ३ प्रस-प्राणक्षयः । उपचयलक्षणवलक्षयो मांसक्षयः । ४ येषां व्रणानां । मर्मस्ववस्थितिस्तेऽ- शक्तिलक्षणबलक्षयः साध्या इत्यर्थः । ५ अनुक्तमप्यशेषारिष्टमुपसंहरति - क्रियाभिरिति वर्ज-येत् = परित्यजेत् । श्रन्यथा शरीरावस्थितधातूनां शक्तिक्षये ६ भिषजोऽयश एवेति । भेषजादिभिश्चिकित्सितेऽपि इति सुश्रुतसंहितायाः सुधाऽऽख्यटिप्पन्या मष्टा विंशतितमोऽध्यायः । एकोनत्रिंशत्तमोऽध्यायः । ६ विपरीतानामनिष्टाशंसित्वेनाशस्तानाम्, श्रविपरीतानामिष्टाशंसित्वेनप्रशस्तानां CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar ३

पृष्ठ 309

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 309 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

२ अ ० २ ९ ] Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri सूत्रस्थानम् ।

दूर्तदर्शनसम्भाषा वेषाश्चेष्टितमेव च ।

ऋतं वेला तिथिश्चैव निर्मित्तं शकुनोऽनिलः ॥ ३ ॥

देशो वैद्यस्य वाग्देहमनसाञ्च विचेष्टितम् ।

कथयन्त्यातुरगतं शुभं वा यदि वाऽशुभम् ॥ ४ ॥

पाखण्डाश्रमवर्णानां सपक्षाः कर्मसिद्धये ।

त एव विपरीताः स्युर्दूताः कर्मविपत्तये ॥ ५ ॥

नपुंसकं स्त्री बहवो नैककार्यासूकाः ।

गर्दभोष्ट्ररथप्राप्ताः प्राप्ता वा स्युः परम्पराः ॥ ६ ॥

वैद्यं यं उपसर्पन्ति दूतास्ते चापि गर्हिताः ।

पाशदण्डायुधधराः पाण्डुरेतरवाससः ॥ ७ ॥

आर्द्रजी पव्यैकमलिनोध्वस्तवाससः ।

न्यूनाधिकाङ्गा उद्विग्ना विकृता रौद्ररूपिणः ॥ ८ ॥

" रूक्षनिष्ठुरवादाच्चाप्यमाङ्गल्याभिधायिनः ।

" छिन्दन्तस्तृणकाष्ठानि स्पृशन्तो नासिकां स्तनम् ॥। ९ ॥

१५१ स्वप्नानां निदर्शनमुदाहरणमनुक्तार्थज्ञानायैकदेशेन कथनं, तदधिकृत्य कृतोऽध्यायो विपरीताविपरीतस्व प्ननिदर्शनीयस्तम् । स्वप्नशब्दानन्तरं लुप्तादिशब्दनिर्देशान्नक्षत्रवेला-तिथिनिमित्तशकुनानिलदेशवैद्यवाग्देहमनश्चेष्टा अपि गृह्यन्ते । तथा च स्वप्नादीनां निदर्शनमधिकृत्येत्याद्यवसेयम् । १ निर्देश्यदूतादीन् दर्शयति- दूतेति । दूतस्य दर्श-नसम्भाषणवेशचेष्टितानीति बोध्यम् । २ आर्द्रादिनक्षत्राणीत्यर्थः । ३ निमित्तम् = उदककुम्भसर्पादिदर्शनम् । ४ तत्रादौ दूतदर्शनमधिकृत्य वक्ति - पाखण्डेति । पाखण्डाः = वेदवाह्या बौद्धकापालिकाः । आश्रमाः सन्त्येषामित्यचि श्राश्रमाः, आश्र-मस्था ब्रह्मचारिगृहस्थवानप्रस्थयतयः । वर्णा ब्राह्मणादयः । सपक्षाः - समानः पक्षो येषां ते सपक्षाः । यथा पाखण्डानां पाखण्डाः, ब्रह्मचारिणां ब्रह्मचारिण इत्येवमादयः । ५ नैककार्याः = नैकस्मिन् दौत्यादिकार्ये एव नियुक्ता इत्यर्थः । परम्पराः = पङ्किं ६ कृत्वा, प्राप्ता वा स्युः = श्रागता वा भवेयुः । असूयकाः = गुणेष्वपि दोषारोपकारकाः । ७ ये = दूताः, उपसर्पन्ति = वैद्यसमीपमागच्छन्ति । ८ दूतवेषविषयेऽभिधत्ते- पारोति । ९ शुक्लेतरकृष्णपीतादिवस्त्रा इत्यर्थः । ‘ शुक्रुशुभ्रशुचिश्वेतविशदश्येतपाण्डुराः ” इत्यमरः । १० श्रपसव्यं = प्राचीनावीताकृतिना-ss श्रितमुत्तरीयम् । ११ दूतसम्भाषणविषये ब्रवीति - रूक्षेति । १२ दूतचेष्टितसम्बन्धे-CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 310

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 310 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

१५२ Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri

सुश्रुतसंहिताया-वस्त्रान्तानामिकाकेशनखरोमदशास्पृशः ।

स्रोतोऽवरोधहृद्रण्डमूर्धोरः कुक्षिपाणयः ॥ १० ॥

कपालोपलभस्मास्थितुषाङ्गारकराश्च ये । [ अ ० २ ९ विलिखन्तो महीं किञ्चिन्मुञ्चन्तो लोष्ठ॑भेदिन् ॥ ११ ॥

तैलकर्दमदिग्धाङ्गा रक्तस्रगनुलेपनाः ।

फलं पक्कमसारं वा गृहीत्वाऽन्यच्च तद्विधम् ॥। १२ ॥

नखैर्नखान्तरं वाऽपि करेण चरणं तथा ।

उपानञ्चर्म्महस्ता वा विकृतव्याधिपीडिताः ॥ १३ ॥

वौमाचारा रुदन्तश्च श्वासिनो विकृतेक्षणाः ।

याम्यां दिशं प्राञ्जलयो विषमैकपदे स्थिताः ॥ १४ ॥

वैद्यं य उपसर्पन्ति दूतास्ते चापि गर्हिताः ।

दर्क्षिणाभिमुखं देशे त्वशुचौ वा हुताशनम् ।

ज्वलयन्तं पचन्तं वा क्रूरकर्म्मणि चोद्यतम् ॥ १५ ॥

नग्नं भूमौ शयानं वा वेगोत्सर्गेषु वाऽशुचिम् ।

प्रकीर्णकेशमभ्यक्तं स्विन्नं विक्लवमेव च ॥ १६

वैद्यं य उपसर्पन्ति दूतास्ते चापि गर्हिताः ॥

वैद्यस्य पैत्र्ये दैवे वा कार्य्ये चोत्पातदर्शने ।

मध्याह्ने चार्द्धरात्रे वा सन्ध्योः कृत्तिकासु ॥ १७ ॥

आर्द्राऽश्लेषामघामूलपूर्वासु भरणीषु च ॥ च ।

चतुर्थ्यां वा नवम्यां वा षष्ठ्यां सन्धिदिनेषु १८ ॥

वैद्यं य उपसर्पन्ति दूतास्ते चापि गर्हिताः च ।

॥ १ ९ ॥

ऽभिदधाति - छिन्दत इति । १ लोष्टभेदिनः दिमद्दिनम् ” इति तन्त्रान्तरीयस्मरणात् । २ = वामाचाराः काष्ठलेोष्टादिमष्द्दनशीलाः, “ काष्ठलोष्टा-३ एकपदे स्थिताः = एकस्मिन् स्थाने दण्डायमाना = अधमव्यवहारा इत्यर्थः । ‘ चेष्टितमेव च ' इति चकारेण भिषक्चेष्टितादि निर्दिशति इत्यर्थः । ४ दूतागमनकालेऽनुक्तमपि धादिक्रूरकर्मणीत्यर्थः । – दक्षिणेति । ५ पशुव-६ वेलामधिकृत्य कथयति कम्पादयो दृश्यन्तेऽत्रेत्युत्पातदर्शनं तस्मिन्, - वैद्यस्येति । ७ उत्पाता भूमि-नक्षत्रमधिकृत्य वक्ति — कृत्तिकास्विति । ९ भूमिकम्पाद्युपलक्षितकाले तिथिविषयेऽभिदधाति इत्यर्थः । - चतुर्थ्यामिति । CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar ८