सुश्रुत संहिता चौखम्बा — पृष्ठ 381–390
सुश्रुत संहिता चौखम्बा · Chaukhamba · पृष्ठ 381–390
पृष्ठ 381
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ
अ ० ४४ ] ३ 1. सूत्रस्थानम् । २२१ चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः ।
चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः ।
- प्रस्थे = अष्टविंशत्युत्तरशततोलके ॥
९ कुडवप्रमाणं = षोडशतोलक प्रमाणमित्यर्थः CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri पेयलेह्याद्यभोज्येषु ' वमनान्युपकल्पयेत् ॥ ११ ॥
इति सुश्रुतसंहितायां सूत्रस्थाने वमनद्रव्यविकल्पविज्ञानीयो नाम त्रिचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः ॥ ४३ ॥
अथातो विरेचनद्रव्यविकल्पविज्ञानीयमध्यायं व्याख्यास्यामः ॥१ ॥
यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ॥ २ ॥
अरुणाभ त्रिवृन्मूलं श्रेष्ठं मूलविरेचने ।
प्रधानं तिल्वकस्त्वक्षु फलेष्वपि हरीतकी ॥ ३ ॥
तैलेब्वेरण्डजं तैलं स्वरसे कारवेल्लिका ।
सुधापयः पयःसूक्तमिति प्राधान्यसङ्ग्रहः ।
तेषां विधानं वक्ष्यामि यथावदनुपूर्वशः ॥ ४ ॥
वैरेचनद्रव्यरसानुपीतं मूलं महत्त्रैवृतमस्तदोषम् ।
चूर्णीकृतं सैन्धवनागराढ्यमम्लैः पिवेन्मारुतरोगजुष्टः ॥ ५ ॥
इतोर्विकारैरसैस्तत् पैत्ते गदे क्षीरयुतं पिवेच ।
गुडूच्यरिष्टत्रिफलारसेन सव्योषमूत्रं कफजे पिबेत्तत् ॥ ६ ॥
त्रिवर्णकत्र्यूषणयुक्तमेतद् गुडेन लिह्यादनवेन चूर्णम् ।
प्रस्थे च तन्मूलरसस्य दत्त्वा तन्मूलकल्कं कुर्डवप्रमाणम् ॥७ ॥
न्युपकल्पयेत् ' इति परेणान्वयः । १ भोज्यपदेन मोदकशष्कुल्यादीनां ग्रहणम् । इति सुश्रुतसंहितायाः सुधाऽऽख्यटिप्पन्यां त्रिचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः । २ विरेचनद्रव्याणां विकल्पो विविधो योगस्तस्य विज्ञानमधिकृत्येत्यादि पूर्ववत् । ३ मूलत्वग्फलतैलस्वरसदुग्धेषु प्रधानानि विरेचनद्रव्याणि दर्शयति- अरुणाभमिति । मूलमित्यर्थः । ६ मधुरैः = ४ अनुपीतम् = अनुभावितम् । ५ कृभ्यादिदोषरहितं काकोल्यादिभिः, रसैः = क्काथैः, तद् = ईपल्लोहितं त्रिवृन्मूलम् । ७ त्रिवर्णकत्र्यू-पणयुक्तं = त्रिजातकत्रिकटुसहितमित्यर्थः । ८ तन्मूलरसस्य = त्रिवृन्मूलक्वाथस्य ।
पृष्ठ 382
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ
Chennai and eGangotri ' सुश्रुतसंहिताया- her Digitized by Arya Samaj, २२२ [ अ ० ४४ *
कर्षोन्मिते सैन्धवनागरे च विपाच्य कल्कीकृतमेतदद्यात् ।
तत्कल्कभागः समहौषधार्द्धः ससैन्धवो मूत्रयुतश्च पेयः ॥ ८ ॥
समास्त्रिवृन्नागरकाऽभयाः स्युर्भागार्द्धकं पूगफलं सुपकम् ।
दिडङ्गसारो मरिचं सदारु योगः ससिन्धूद्भवमूत्रयुक्तः ॥ ९ ॥
विरेचनद्रव्यभवन्तु चूर्णं रसेन तेषां भिषजा विमृद्य ।
तन्मूलसिद्धेन च सर्पिषाऽऽक्तं सेव्यं तदाज्ये गुटिकीकृतञ्च ॥ १० ॥
गुडे च पाकाभिमुखे निधाय चूर्णीकृतं सम्यगिदं विपाच्य ।
शीतं त्रिजाताक्तमथो विमृद्य योगानुरूपा गुटिकाः प्रयोज्याः ॥। ११ ॥
वैरेकी द्रव्यचूर्णस्य भागं सिद्धं सार्द्धं काथभागैश्चतुर्भिः ।
आमृद्गीयात सर्पिषा तच्छ्रुतेन तत्काथोष्मम्वेदितं सौमित ॥ १२ ॥
पार्कप्राप्ते फाणिते चूर्णितं तत्क्षिप्तं पक्कं चावताय्य प्रयत्नात् ।
शीतीभूता मोदका हृद्यगन्धाः कार्यास्त्वेते भक्ष्यकल्पाः समासात् ॥१३ ॥
रसेन तेषां परिभाव्य मुद्गान् यूषः ससिन्धूद्भवसर्पिरिष्टः ।
वैरेचनेऽन्यैरपि वैदलैः स्यादेवं विदध्याद्वमनौषधैश्च ॥ १४ ॥
भित्त्वा द्विधेत्तुं परिलिप्य कल्कैस्त्रिभण्डिजातैः प्रतिबध्य रज्ज्वा ।
पक्कञ्च सम्यक् पुटपार्कयुक्त्या खादेत्तु तं पित्तगदी सुशीतम् ॥१५ ॥
सितीजगन्धात्वक्क्षीरी विदारीत्रिवृतः समाः ।
लिह्यान्मधुघृताभ्यान्तु तृड्दाहज्वरशान्तये ॥ १६ ॥
१ विटङ्गसारः = विढङ्गबीजानि । २ मोदकभक्ष्यरूपं त्रिवृत्कल्पमुपदिशति - वैरेकीयेति । ३ सामितं = समिता एव सामितं, गोधूमचूर्णमित्यर्थः । तदाह राजनिघण्टौ– “ गोधूमा धवला धौताः कुट्टिताः शोधितास्ततः । प्रोक्षिताश्च विनिस्पृष्टाश्चालिताः समिताः स्मृताः ॥ ” इति । ४ पाकप्राप्ते = आसन्नपाकमागते, फाणिते = मोदकसाधनत्वाच्चूर्णादुद्विगुणीभूतेक्षुरसे । तदुक्तम्– “ इक्षो रसस्तु यः पक्कः किञ्चिद्गाढो बहुद्रवः । स एवेक्षुविकारेषु ख्यातः फाणितसंज्ञया ॥ ” इति । ५ यूषरूपं त्रिवृत्कल्पं निर्दिशति - रसेनेति । ६ पुटपा-करूपं त्रिवृत्कल्पं दर्शयति – भित्त्वेति । ७ त्रिभण्डी = शुक्ला त्रिवृत्तज्जातैस्त्रिभण्डि • जातैः । ‘ ङथापोः संज्ञाच्छन्दसोर्बहुलम्' इति हस्वः । ५ पुटपाकयुक्त्या = काश्मर्या-दिपत्राच्छादनकुशपरिवेष्टनमृदावलेपनज्वलदङ्गारादिस्थापनविधिना । ९ वैरचनलेहा-CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar
पृष्ठ 383
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ
1 T: TE नः 1. I । 1 ३ || ऋ ० ४४ ] Digitized by Arya Sama Foundation Chennai and eGangotri
शर्कराक्षौद्रसंयुक्तं त्रिवृच्चूर्णावचूर्णितम् ।
रेचनं सुकुमाराणां त्वक्पत्रमरिचांशकम् ॥ १७ ॥
पचेल्लेहं सिताक्षौद्र पलार्धंकुडवान्वितम् ।
त्रिवृच्चूर्णयुतं शीतं पित्तन्नं तद्विरेचनम् ॥ १८ ॥ ।
त्रिवृच्छ्यामाक्षारशुण्ठीपिप्पलीमधुनाऽऽप्नुयात् सर्वश्लेष्मविकाराणां श्रेष्ठमेतद्विरेचनम् ॥ १ ९ ॥
बीजाढ्य पथ्याकाश्मर्यधात्रीदाडिमकोलजान् ।
तैलभृष्टान् रसानम्लफलैरावाप्य सौधयेत् ॥ २० ॥
घनीभूतं त्रिसौगन्ध्यं त्रिवृत्क्षौद्रसमन्वितम् ।
तत्प्रायैः सुकुमारैर्विरेचनम् ॥ २१ ॥
नीलोतुल्यं त्वगेलञ्च तैत्रिवृत्स सितोपला ।
चूर्णं सन्तर्पणं क्षौद्रफलाम्लं सन्निपातनुत् ॥ २२ ॥
त्रिवृच्छ्यामासिता कृष्णात्रिफला माक्षिकैः समैः ।
मोदकाः सन्निपातोर्ध्वरक्तपित्तज्वरापहाः ॥ २३ ॥
त्रिवृद्भागास्त्रयः प्रोक्तास्त्रिफला तत्समा तथा ।
क्षारकृष्णाविडङ्गानि सञ्चूर्ण्य मधुसर्पिषा ॥ २४ ॥
लिह्याद् गुडेन गुटिकाः कृत्वा वाऽप्यथ भक्षयेत् ।
कफवातकृतान् गुल्मान् प्लीहोदरहलीमकान् ॥ २५ ॥
हन्त्यन्यानपि चाप्येतन्निरपायं विरेचनम् ।
चूर्णं श्यामात्रिवृन्नीली कट्वी मुस्ता दुरालभा ॥ २६ ॥
नभिदधाति - सितेति । = लेहार्थं मिश्रीकुर्यादित्यर्थः । १ आप्नुयात् ढ्यपथ्या = सुपक्वहरीतकी, काश्मर्यं = गाम्भारीफलम् । २२३ २ बीजा-३ साधयेत् = विपचेत्, ‘ बीजाढ्यपथ्यादीनां रसप्रस्थमग्निसन्तप्ते एरण्डतैलपलचतु- पाकेन ष्टये निक्षिप्य श्रम्लफलादीनां यथालाभं दाडिमादीनां चतुःपलं कल्कं दत्त्वा शीते घनीभूते चूर्णितं त्रिवृन्मूलं चतुःपलं स्वगेलापत्रचूर्णं च कर्षमितं प्रक्षिप्यावतार्यं । लोके ' नील ' मधुपलद्वयं देयमित्युपदेशः = नीलिनीफलतुल्यमित्यर्थः । ४ नीलीतुल्यं इति । ५ वैरेचनिकमोदकमाचष्टे – त्रिवृदिति । ६ लेहगुटिकयोः प्रयोगमाख्याति– । त्रिवृदिति त्रयो भागा बोद्धव्याः । ८ निरपायम् = उपद्रवरहितम् । ७ एषामपि CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar
पृष्ठ 384
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ
Chennai and eGangotri २२४ Digitized by Arya San सुश्रुतसंहितायां [ अ ० ४४
चव्येन्द्रबीजं त्रिफला सर्पिर्मांसरसाम्बुभिः ।
पीतं विरेचनं तद्धि रूक्षाणामपि शस्यते ॥ २७ ॥
वैरेचनिकनिःक्काथभागाः शीतास्त्रयो मताः ।
द्वौ फाणितस्य तच्चापि पुनरग्नावधिश्रयेत् ॥ २८ ॥
तत् साधुसिद्धं विज्ञाय शीतं कृत्वा निधापयेत् ।
कलसे कृतसंस्कारे विभज्यतू हिमाहिमौ ॥ २ ९ ॥
मासादूर्ध्वं जातरसं मधुगन्धं वरासवम् ।
पिबेदसावेव विधिः क्षारमूत्रासवेष्वपि ॥ ३० ॥
वैरेचनिकमूलानां काथे माषान् सुभावितान् ।
सुधौतांस्तत्कषायेण शालीनाञ्चापि तण्डुलान् ॥ ३१ ॥
अक्षयैकतः पिण्डान् कृत्वा शुष्कान् सुचूर्णितान् ।
शालितण्डुलचूर्णश्च तत्कषायोष्मसाधितम् ॥ ३२ ॥
तस्य पिष्टस्य भागांस्त्रीन् किण्वभागविमिश्रितान् ।
मण्डोदकार्थे क्वाथञ्च दद्यात्तत्सर्वमेकतः ॥ ३३ ॥
निदध्यात्कलसे तान्तु सुरां जातरसां पिबेत् ।
एष एव सुराकल्पो वमनेष्वपि कीर्त्तितः ॥ ३४ ॥
मूलौनि त्रिवृदादीनां प्रथमस्य गणस्य च ।
महतः पञ्चमूलस्य मूर्वाशार्ङ्गष्टयोरपि ॥ ३५ ॥
१ वैरेचनिकगौढमासवमाह - वैरेचनिकेति । २ अधिश्रयेत् = विपचेत् । ३ कृतसंस्कारे = घृतपिप्पल्याद्यालेपनैनागुर्वादिधूपनेन च संस्कृते । विभज्यतूं हिमाहि-मौ = हिमे शीते मासं धान्यराशौ स्थापनीयम्, अहिमे ग्रीष्मे पक्षं चेति तात्पर्यम् । ४ वैरेचनीं पैष्टीं सुरां निर्दिशति — वैरेचनिकेति । वैरेचनिकमूलानां त्रिवृदादि-मूलानां काथे सुभावितान् भावनाविधिना सप्तरात्रं वासितान् । भावनाविधिस्तु– “ दिवा दिवाऽऽतपे शुष्कं रात्रौ रात्रौ निवासयेत् । शुष्कं चूर्णीकृतं द्रव्यं सप्ताहं भावनाविधिः ॥ ` द्रवेण यावता द्रव्यमेकीभूयार्द्रतां व्रजेत् । द्रवप्रमाणं निर्दिष्टं भिषग्भिर्भावनाविधौ ॥ भाव्यद्रव्यसमं क्वाथ्यं क्वाथ्यादष्टगुणं जलम् । श्रष्टांशशोषितः क्काथो भाव्यानां तेन भावना ||" इति । ५ अवक्षुद्य= उलूखले सङ्कटय । ६ वैरेचनं सौवीरकमाह - मूला-CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar
पृष्ठ 385
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ
४४ अ ० ४४ ] । वा 6 = = E न Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri " सूत्रस्थानम् The
सुधां हैमवतीं चैव त्रिफलाऽतिविषे वचाम् ।
संहृत्यैतानि भागौ द्वौ कारयेदेकमेतयोः ॥ ३६ ॥
कुर्यान्निःक्काथमेकस्मिन्नेकस्मिंश्चूर्णमेव तु । २२५ क्षुण्णांस्तस्मिंस्तु निःक्काथे भावयेद् बहुशो यवान् ॥ ३७ ॥
शुष्काणां मृदुभृष्टानां तेषां भागास्त्रयो मताः ।
चतुर्थं भागमा वाप्य चूर्णानामनुकीर्तितम् ॥ ३८ ॥
प्रक्षिप्य कल से सम्यक् समस्तं तदनन्तरम् ।
तेषामेव कपायेण शीतलेन सुयोजितम् ॥ ३ ९ ॥
पूर्ववत्सन्निध्यात्तु ज्ञेयं सौवीरकं हि तत् ।
पूवोक्तं वर्गमाहृत्य द्विधा कृत्वैकमेतयोः ॥ ४० ॥
भागं संक्षुद्य संसृज्य यवैः स्थाल्यामधिश्रैयेत् ।
अजशृङ्गयाः कषायेण तमभ्यासिच्य साधयेत् ॥ ४१ ॥
सुसिद्धांश्चावताय्यैतानौषधिभ्यो विवेचयेत् ॥
विमृद्य सतुषान् सम्यक् ततस्तान् पूर्ववन्मितान् ॥ ४२ ॥
पूर्वोक्तौषधभागस्य चूर्णं दत्त्वा तु पूर्ववत् ॥
तेनैव सह यूषेण कलसे पूर्ववत्क्षिपेत् ॥ ४३ ॥
ज्ञात्वा जातरसञ्चापि तत्तुषोदकमादिशेत् ।
तुषाम्बुसौवीरकयोर्विधिरेषः प्रकीत्तितः ॥ ४४ ॥
षड्रात्रात् सप्तरात्राद्वा ते च पेये प्रकीत्तिते ।
वैरेचनेषु सर्वेषु त्रिवृन्मूलविधिः स्मृतः ॥ ४५ ॥
दन्तीद्रवन्त्योर्मूलानि विशेषान्मृत्कुशान्तरे ।
पिप्पलीक्षौद्रयुक्तानि स्विन्नान्युद्धृत्य शोषयेत् ॥ ४६ ॥
नीति । प्रथमस्य गणस्य = विदारिगन्धाऽऽदेः । १ हैमवतीं श्वेतवचाम्, ‘ उसारेरेवन्द ’ इत्यन्ये । २ पूर्ववत्सन्निदध्यात् = आसवत्कृतसंस्कारे कलसे सन्निदध्यादित्यर्थः । ३ वैरेचनिकं तुषोदककल्पं निर्दिशति – पूर्वोक्तमिति । दित्यर्थः । ५ साधयेत् = रन्धयेत् । ६ विवेचयेत् = पृथक्कुर्यात् । ४ अधिश्रयेत् = स्थापये-७ दन्तीद्रवन्त्योर्विशिष्टकल्पमुपदिशति — दन्तोति । दन्तीद्रवन्त्योर्मूलान्युदुष्ट-८ स्विन्नानि = पुटपाकविधिना पक्कानि । त्य शोषयेदिति सम्बन्धः । १५ CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar
पृष्ठ 386
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ
२२६ Digitized by Arya Sar कुतसंहितायां ennai and eGangotri [ अ ० ४४
ततस्त्रिवृद्विधानेन योजयेच्छ्लेष्मपित्तयोः ।
तयोः कल्ककषायाभ्यां चक्रतैलं विपाचयेत् ॥ ४७ ॥
सर्पिश्च पक्कं वीस कक्षौदाहालजीर्जयेत् ।
मेहगुल्मानिलश्लेष्मविबन्धांस्तैलमेव च ॥ ४८ ॥
चतुःस्नेहं शकृच्छुक्रवातसंरोधजा रुजः ।
' न्तीद्रवन्तीमरिचकनकाह्व ्यवासकैः ॥ ४ ९ ॥
विश्वभेषजमृद्वीकाचित्रकैर्मूत्रभावितम् ।
सप्ताहं सर्पिषा चूर्णं योज्यमेतद्विरेचनम् ॥ ५० ॥
जीर्णे सन्तर्पणं क्षौद्रं पित्तश्लेष्मरुजापहम् ।
अजीर्णपार्श्वरुकृपाण्डुप्लीहोदरनिवर्हणम् ॥ ५१ ॥
गुडस्याष्टपले पथ्या विंशतिः स्युः पलं पलम् ।
दन्तीचित्रकयोः कर्षौ पिप्पलीत्रिवृतोर्दश ॥ ५२ ॥
कृत्वैतान्मोदकानेकं दशमे दशमेऽहनि ।
ततः खादेदुष्णतोयसेवी निर्यन्त्रणास्त्विमे ॥ ५३ ॥
दोषघ्ना ग्रहणीपाण्डुरोगार्शः कुष्ठनाशनाः ।
व्योषं त्रिजातकं मुस्ता विडङ्गामलके तथा ॥
नवैतानि समांशानि त्रिवृष्टर्दष्टगुणानि वै । ५४ ॥
श्लक्ष्णचूर्णीकृतानीह दन्तीभागद्वयं तथा ॥ ५५
सर्वाणि चूर्णितानीह गालितानि विमिश्रयेत् ॥।
१ त्रिवृद्विधानॆन = श्लेष्मणि गुडूच्यरिष्टेत्यादिप्रागुक्तविधिना, पित्ते इक्षोर्विकारैरि-त्यादिप्रागुक्तविधिना चेत्यर्थः । २ चक्रतैलं = चक्रपीडितं तिलतैलमित्यर्थः । ' चक्रं तैलयन्त्रम् ' इत्यमरटीकायां क्षीरस्वामी । ३ यज्ञोपवीतप्रतिमाः प्रभूताः लाल्लाजनिभास्तु कक्षाः । ४ दन्त्यादिचूर्णंमाह — दन्तीति । ५ दन्त्यादिमोदकं पित्तानि-निर्दिशति — गुडस्येति । ६ मोदकान् = मोदकाकारान् दशभागान् दशमे दशमेऽहनि खादेदिति सम्बन्धः । कृत्वा, एकं मोदकं रहिताः, पथ्यरहिता इति यावत् । ८ व्योषादिशींतविरेचनं ७ निर्यन्त्रणाः = वातातपादिप्रतिषेधनियम- त्रिवृदष्टकं निर्दिशति-व्योषमिति । १ ९ त्रिवृदष्टगुणेो येषु तानि त्रिवृदष्टगुणानि १० गालितानि = वस्त्रेण गालितानीत्यर्थः ॥ CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar
पृष्ठ 387
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ
अ ० ४४ ] ३४ इत्यमरः । सूत्रस्थानम् । २२७ CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri षडभिश्च शर्कराभागैरी पैत्सैन्धवमाक्षिकैः ॥ ५६ ॥
पिण्डितं भक्षयित्वा तु ततः शीताम्बु पाययेत् ।
बस्तिरुक्तृड्ज्वरच्छर्दिशोषपाण्डुभ्रमापहम् ॥ ५७ ॥
निर्यन्त्रणमिदं सर्व विषघ्नन्तु विरेचनम् ।
त्रिवृदष्टकसंज्ञोऽयं प्रशस्तः पित्तरोगिणाम् ॥ ५८ ॥
भक्ष्यः क्षीरानुपानो वा पित्तश्लेष्मातुरैर्नरैः ।
भैक्ष्यरूपसधर्मत्वादाढयेष्वेव विधीयते ॥ ५ ९ ॥
तिल्वैकस्य त्वचं बाह्यामन्तर्वल्क विवर्जिताम् ।
चूर्णयित्वा तु द्वौ भागौ तत्कषायेण गौलयेत् ॥ ६० ॥
तृतीयं भावितं तेन भागं शुष्कन्तु भावितम् ।
दशमूलीकषायेण त्रिवृद्वत्सम्प्रयोजयेत् ॥ ६१ ॥
विधानं त्वक्षु निर्दिष्टं फलानामथ वक्ष्यते ।
हरीतक्याः फलं त्वस्थिवियुक्तं दोषवर्जितम् ॥ ६२ ॥
योज्यं त्रिवृद्विधानेन सर्वव्याधिनिबर्हणम् ।
रसायनं परं मेध्यं दुष्टान्तर्व्रणशोधनम् ॥ ६३ ॥
हरीतकी विडङ्गानि सैन्धवं नागरं त्रिवृत् ।
मरिचानि च तत्सर्वं गोमूत्रेण विरेचनम् ॥ ६४ ॥
हरीतकी भद्रदारु कुष्ठं पूगफलं तथा ।
सैन्धवं शृङ्गवेरञ्च गोमूत्रेण विरेचनम् ॥ ६५ ॥
नीलिनी फलचूर्णश्च नागराभययोस्तथा ।
लिह्याद् गुडेन सलिलं पश्चादुष्णं पिबेन्नरः ॥ ६६ ॥
१ अत्र चतुर्थांशवाचकस्य ईषच्छब्दस्य सैन्धवशब्देन सहान्वयः । पिण्डित-मिति विशेषणाद् माक्षिकन्तु पिण्डितत्वसम्पादनयोग्यमेव देयम् । २ भक्ष्यरूपसधर्म-त्वात् - अपूपमोदकादिभक्ष्यरूपतुल्यत्वात्, आढ्येषु = धनिषु, ' ईभ्य आढ्यो धनी स्वामी ’ ३ त्वक्प्रसाधनकतिल्वककल्पमुपदिशति - तिल्वकस्येति । तिल्वकः = रोधाकारो बृहत्पत्रो रक्तवैरेचनिकवृक्षः । ४ तिल्वकमूलक्वाथेन गालयेदित्यर्थः । गालनं पुनरिहैकविंशतिवारान् पारम्पर्यादिति डल्हणः । ५ फलप्रधानहरीतकी-- कल्पं निर्दिशति – फलानामिति । ६ “ यज्जराव्याधिविध्वंसि भेषजं तद्रसायनम् । ”
पृष्ठ 388
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ
२२८ Digitized by Arya Sam सुश्रुतसंहितायां ai and Gangotri [ अ ० ४४
पिप्पल्यादिकषायेण पिबेत्पष्टां हरीतकीम् ।
सैन्धवोपहितां सद्य एष योगो विरेचयेत् ॥ ६७ ॥
हरीतकी भक्ष्यमाणा नागरेण गुडेन वा ।
सैन्धवोपहिता वाऽपि सोतत्येनाग्निदीपनी ॥ ६८ ॥
वातानुलोमनी वृष्या चेन्द्रियाणां प्रसादनी ।
सन्तर्पणैकृतान् रोगान् प्रायो हन्ति हरीतकी ॥ ६ ९ ॥
शीतमामलकं रूक्षं पित्तमेदःकफापहम् ।
बिभीतकमनुष्णन्तु कफपित्तनिबर्हणम् ॥ ७० ॥
त्रीण्यप्यम्लकषायाणि सतिक्तमधुराणि च ।
त्रिफला सर्वरोगघ्नी त्रिभागघृतमूर्च्छिता ॥ ७१ ॥
वयसः स्थापनं चापि कुर्यात् सन्ततसेविता ।
हरीतकीविधानेन फलान्येवं प्रयोजयेत् ॥ ७२
विरेचनानि सर्वाणि विशेषाच्चतुरङ्गलात् ॥।
फलंकाले समुद्धृत्य सिकतायां निधापयेत् ॥ ७३ ॥
सप्ताहमातपे शुष्कं ततो मज्जानमुद्धरेत् । तैलं ग्राह्यं जले पक्त्वा तिलवद्वा प्रपीड्य च तस्योपयोगो बालानां यावद्वर्षाणि द्वाद्श ॥ ७४ ॥
लिह्यादेरण्डतैलेन कुष्ठत्रिकटुकान्वितम् ।
सुखोदकञ्चानुपिबेदेष योगो विरेचयेत् ॥ । ७५ ॥
एरण तैलं त्रिफलाक्वाथेन त्रिगुणेन युक्तं पीतं तथा क्षीररसाभ्यां तु विरेचयेत् तु ॥ ७६ । ॥ अपि च— “ स्वस्थस्यौजस्करं यत्तु तद् समसैन्धवेन संसृष्टामित्यर्थः । २ सातत्येन वृष्यं = सततोपयोगेनेत्यर्थः तद्रसायनम् ” इति । १ सैन्धवोपहितां = स्निग्धभोजनदिवास्वप्नाद्याहारविहारजनितान् । ३ सन्तर्पणकृतान् = ५ श्रामलकादिषु हरीतकीविधिमतिदिशति । ४ मूच्छिता = मिलिता । मुपदिशति – विशेषादिति । चतुरङ्गुलात् = - हरीतकीति । ६ चतुरङ्गुलकल्प-णमस्य पर्वणस्तद्योगाद् वृक्षोऽपि । ७ काले किरमालादित्यर्थः = परिपक्वावस्थायाम् । चतस्रोऽङ्गुलयः प्रमा-. तैलकल्पमभिधत्ते - एरण्डेति ॥ .८ एरण्ड-९ क्षीररसाभ्यां = दुग्धमांसरसाभ्यामित्यर्थः । CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar
पृष्ठ 389
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ
अ ० ४४ ] ४४ म. T-ड. २२ ९ सूत्रस्थानम् । CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri बालवृद्धक्षतक्षीणसुकुमारेषु योजितम् ॥ ७७ ॥
फलानां विधिरुद्दिष्टः क्षीरौणां शृणु सुश्रुत! ।
विरेचनानां तीक्ष्णानां पयः सौधं परं मतम् ॥ ७८ ॥
अज्ञप्रयुक्तं तद्धन्ति विषवत् कर्म्मविभ्रमात् ।
विजानता प्रयुक्तन्तु महान्तमपि सञ्चयम् ॥ ७ ९ ॥
भिनत्त्याश्वेव दोषाणां रोगान् हन्ति च दुस्तरान् ।
महत्याः पञ्चमूल्यास्तु बृहत्योश्चैकशः पृथक् ॥ ८० ॥
कषायैः समभागं तु तद॑ङ्गारैर्विशोषितम् ।
अम्लादिभिः पूर्ववत्तु प्रयोज्यं कोऌसम्मितम् ॥ ८१ ॥
महावृक्षपयः पीतैर्यवागृस्तण्डुलैः कृता ।
पीता विरेचयत्याशु गुडेनोत्कारिका कृता ॥ ८२ ॥
लेहो वा साधितः सम्यक् स्नुही क्षीरपयोघृतैः ।
भावितास्तु स्नुहीचीरे पिप्पल्यो लवणान्विताः ॥ ८३ ॥
चूर्णं काम्पिल्लेकं वाऽपि " तत्पीतं गुटिकीकृतम् ।
सप्तला शङ्खिनी दन्ती त्रिवृदारग्वधं गवाम् ॥ ८४ ॥
मूत्रेणाप्लाव्य सप्ताहं स्नुहीतीरे ततः परम् ।
कीण तेनैव चूर्णेन माल्यं वसनमेव च ॥ ८५ ॥
आम्रायावृत्यै ' ` वा सम्यङ् मृदुकोष्ठो विरिच्यते ।
क्षीरत्वक् फलमूलानां विधानैः परिकीर्त्तितैः ।
अवेक्ष्य सम्यग्रोगादीन् यथावदुपयोजयेत् ॥ ८६ ॥
त्रिवृच्छारणमितास्तिस्रस्तिस्रश्च त्रिफलात्वचः । १ तीक्ष्णविरेचकद्रव्येषु स्नुहीचीरकल्पं निर्दिशति - क्षीराणामिति । २ ' प्रवरो बहुकण्टकः ” इति चरकोक्त्या बहुकण्टकस्नुहीभवं क्षीरमित्यर्थः । ३ कर्मविभ्रमात् – तत्क-मणोऽविज्ञानादित्यर्थः । ४ एकैकशः = बृहत्योर्लघुस्थूलबृहत्योः । ५ तत् = सप्तमांशं सुह्रीक्षीरम् । ६ कोलसम्मितं बलवत्क्रूरकोष्ठाभिप्रायेणोक्तम्, कर्षप्रमाणमिति तदर्थः । ७ ' महावृक्षपयःपीतैः = स्नुहोक्षीरभावितैः । ८ उत्कारिका = लप्सिका । ९ काम्पिल्ल-कें = ‘ कबीला ' इति लोकोक्तसम्बन्धिचूर्णम् । १० तत्पीतं = स्तुहीक्षीरभावितमित्यर्थः । १२ शाण- । .११ श्रवचूर्णितं माल्यमाघ्राय, श्रवचूर्णितं बसनमावृत्य परिधायेति सम्बन्धः
पृष्ठ 390
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ
२३० Digitized by Arya Sam सुश्रुतसंहिताय inar and eGangotri [ अ ० ४४ विडङ्गपिप्पलीक्षारशाणास्तिस्रश्च चूर्णिताः ॥ ८७ ॥
लिह्यात् सर्पिर्मधुभ्याञ्च मोदकं वा गुडेन वा ।
भक्षयेन्निष्परीहारमेतच्छ्रेष्ठं विरेचनम् ॥ ८८ ॥
गुल्मान् प्लीहोदरं कासं हली कमरोचकम् ।
कफवातकृतांश्चान्यान् व्याधानेतद् व्यपोहति ॥ ८ ९ ॥।
घृतेषु तैलेषु पयःसु चापि मद्येषु मूत्रेषु तथा रसेषु ।
भक्ष्यान्नलेह्येषु च तेषु तेषु विरेचनान्यग्रमतिर्विदध्यात् ॥ ९ ० ॥
क्षीरं ै रसः कल्कमथो कषायः श्रुतश्च शीतश्च तथैव * कल्पाः षडेते खलु भेषजानां यथोत्तरं ते लघवः प्रदिष्टा
फाण्टम् ।
॥ ९ १ ॥
इति श्रीसुश्रुतसंहितायां सूत्रस्थाने विरेचनद्रव्यविकल्पविज्ञानीयोनाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ४४ ॥
` मिताः = कर्षचतुर्थांशपरिमिताः । १ हलीमकः = पाण्डुरोगभेदः प्रधानप्रज्ञः, बुद्धिमानिमित्यर्थः ॥ २ अग्रमतिः = ३ क्षीरं = दुग्धम्, रसः = स्वरसः; अस्य लक्षणम् - " त्क्षुण्णात्समुद्भवः । वस्त्रनिष्पीडितो यः स रसः स्वरस उच्यते आहतात्तत्क्षणा कृष्टाद् द्रव्या-“ कुडवं चूर्णितं द्रव्यं प्रक्षिप्तं द्विगुणे जले । अहोरात्रं स्थितं " ॥ आर्द्रद्रव्याभावे -इति । कल्कः = पिष्टद्रव्यपिण्डः, एतल्लक्षणम् - " द्रव्यमात्रं तस्माद् भवेत्स्वरस उच्यते ॥ ” ' श्रितम् । तदेव सूरिभिः पूर्वैः कल्क इत्यभिधीयते शिलापिष्टं शुष्कं वा जलमि-तकषायभेदेन द्विविधः । द्वयोर्लक्षणम् – “ वह्नौ ॥ कषायः = क्काथः, अयं शृतकषायशी-उपोषितं निशायां तु तोयस्थं शीतमुच्यते ” । तु क्वथितं द्रव्यं शृतमाहुश्चिकित्सकाः । व्यपलं चतुष्पले उष्णतोये क्षिप्त्वा क्षणकालं शरावावृतं फाण्टः कषायभेदः, यथा – कल्कितद्र-. ` फाण्ट इत्युच्यते । अस्यैतल्लक्षणम् – “ चूर्णमुष्णे न संस्थाप्याथ मृदितं वस्त्रपूतं च इति । ४ कल्पाः = प्रकाराः । सम्पृक्तं तत्फाण्टमभिधीयते । ” इति सुश्रुतसंहितायाः सुधाऽऽख्यटिप्पन्यां चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः । CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar