सुश्रुत संहिता चौखम्बा — पृष्ठ 431–440

सुश्रुत संहिता चौखम्बा · Chaukhamba · पृष्ठ 431–440

पृष्ठ 431

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 431 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

४६ अ ० ४६ ] T:, ग-ज्ञो. हा दूरे नः नाः, न. षां ये. द-Digitized by Arya Samaj Foundation, Chennai and eGangotri पादिनः, मत्स्याश्चेति ॥ ९ ३ ॥ स्थान २७१ तत्र, गजगवयमहिपरुरुचमरसृमररोहितवराहखड् गिगोकर्णका-लपुच्छ कोद्रन्यङ्करण्यगवयप्रभृतयः कूलचराः पशवः ॥ ९ ४ ॥

वातपित्तहरा वृष्या मधुरा रसपाकयोः ।

शीतला बलिनः स्निग्धा मूत्रलाः कफवर्द्धनाः ॥ ९ ५ ॥

विरूक्षणो लेखनश्च वीर्योष्णः पित्तदूषणः ।

स्वाद्वम्ललवणस्तेषां गजः श्लेष्मानिलापहः ॥ ९ ६ ॥

गवयस्य तु मांसं हि स्निग्धं मधुरकास जित् ।

विपाके मधुरं चापि व्यवायस्य तु वर्द्धनम् ॥ ९ ७ ॥

स्निग्धोष्णमधुरो वृष्यो महिषस्तर्पणो गुरुः ।

निद्रापुंस्त्वबलस्तन्यवर्द्धनो मांसदाकृत् ॥ ९ ८ ॥

रुरोर्मासं समधुरं कषायानुरसं स्मृतम् ।

वातपित्तोपशमनं गुरु शुक्रविवर्द्धनम् ॥ ९९ ॥

तथा चमरमांसन्तु स्निग्धं मधुरकासजित् ।

विपाके मधुरं चापि वातपित्तप्रणाशनम् ॥ १०० ॥

सृमरस्य तु मांसञ्च कषायानुरसं स्मृतम् ।

वातपित्तोपशमनं गुरु शुक्रविवर्द्धनम् ॥ १०१ ॥

स्वेदनं बृंहणं वृष्यं शीतलं तर्पणं गुरु ।

श्रमानिलहरं स्निग्धं वाराहं बलवर्द्धनम् ॥। १०२ ॥

कफघ्नं खङ्गिपिशितं कषायमनिलापहम् ।

पित्र्यं पवित्रमायुष्यं बद्धमूत्रं विरूक्षणम् ॥ १०३ ॥

१ रुरुः = शरदि शृङ्गत्यागी मृगभेदः । तल्लक्षणम् – “ विकट बहुविषाणः शम्बरा-कारदेहः सलिलतटचरत्वाच्छम्बरेभ्यो विचित्रः । त्यजति शरदि शृङ्गं रौत्यतोऽसौ रुरुः स्यात् पृथुलमृगविशेषः प्रायशश्चेदिदेशे ॥ ” इति । २ कालपुच्छकः = कृष्णपुच्छको मृगभेदः, “ रूपै रेणसमः कालपुच्छो मुनिभिरीरितः ” इति तल्लक्षणम् । उद्रः = ‘ उदवि-लाव ' इति ख्यातः, न्यङ्कुः = बहुशृङ्गो मृगभेदः । ३ कुलचराणां सामान्यगुणमभिदधा-ति - वातेति । ४ लेखनः = शरीरकृशकारकः । ५ व्यवायस्य य = = मैथुनस्य । ६ पितृ-CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 432

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 432 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

२७२ Digitized by Arya Sa सुश्रुतसंहितायां ennai and eGangotri गोकर्णमांसं मधुरं स्निग्धं मृदु कफावहम् । [ अ ० ४६ विपाके मधुरञ्चापि रक्तपित्तविनाशनम् ॥ १०४ ॥

हंससारस क्रौञ्चचक्रवाककुररकादम्बकारण्डव जीवजीवकबकब-लाकापुण्डरीकप्लवशरारीमुखनान्दी मुखमद्गुत्क्रोशकाचाक्षमल्लिका-क्षशुक्लाक्षपुष्करशायिकाको नाल काम्बुकुक्कुटिका मेघरावश्वेतवार-लप्रभृतयः प्लवाः सङ्घातचारिणः ॥ १०५ ॥

रक्तपित्तहराः शीताः स्निग्धा वृष्या मरुज्जितः ।

सृष्टमूत्रपुरीषाश्च मधुरा रसपाकयोः ॥ १०६ ॥

गुरूष्णमधुरः स्निग्धः स्वरवर्णबलप्रदः ।

बृंहणः शुक्रलस्तेषां हंसो वातविकारनुत् ॥ १०७ ॥

· शङ्खशङ्ङ्खनखशुक्तिशम्बूक भल्लूकप्रभृतयः कोषस्थाः ॥ १०८ ॥

कूर्मकुम्भीरकर्कटकृष्णकर्कटकशिशुमारप्रभृतयः पादिनः ॥ १० ९ ॥

शङ्खकूर्मादयः स्वादुरसपाका मरुन्नुद्ः ।

शीताः स्निग्धा हिताः पित्ते वर्चस्याः श्लेष्मवर्द्धनाः ॥११० ॥

भ्यो हितं पित्र्यम्, ‘ खड्गामिषम् ' इति स्मृत्युक्तप्रामाण्येनास्य मांसं श्राद्धे हितकरमित्यर्थः । पितॄणां १ कादम्बः – कलहंसः, कारण्डवः = शुक्लहंसभेदः, जीवं जीवयतीति खच्; जीवञ्जीवकः = यो विषदर्शनमात्रेण ग्लायति म्रियते बाहुलकात् नोऽन्नादौ विषसत्तापरिज्ञानायैनं पालयन्तिस्म । जीवञ्जीवकश्चकोर वा स पक्षिविशेषः । राजा-चिन्तामणिः । बकः = ‘ बगला ' इति प्रसिद्धः, बलाका इति शब्दार्थ-नयनो हंसभेदः, प्लवः = हंसभेदः, शरारीमुखः = दीर्घंचञ्चुः = क्षुद्रबकः खादिरवर्णः , पुण्डरीकः = कमल-नन्दीमुखः = आटीभेदः । अस्य लक्षणम् – “ स्थूला कठोरा पक्षिविशेषः, स्थिता । गुटिका चचुसदृशी ज्ञेया नन्दीमुखीति वृत्ता च यस्याश्चब्चूपरि-उत्क्रोशः – कुररभेदः, काचाक्षः = बृहद्वकः, मलिकाक्षः सा ॥ ” इति । मद्गुः - जलकाकः ’ लोहितचचुचरणः कृष्णवर्णो हंसप्रभेदः, शुक्लाक्षपुष्करशायिके = मल्लिकाकारमक्षि यस्य स श्वेतोदरश्यामपृष्ठपानीयवत्तिका, श्रम्बुकुक्कुटिका तद्भेदौ, कोनालकः = श्वेतवारलः = ज्येष्ठबलाका | ' श्वेतचरण = जलकुक्कुटी, मेघरावः – चातकः, ' इति पाठः । २ सङ्घातचारिणां प्लवानां सामान्यगुणमाह शङ्खः शुक्तिः ' सीप – रक्तेति । ३ शङ्खनख: - क्षुद्र -, इति प्रसिद्धा ' = ' र्दकः । ४ कोशस्थानां पादिनां च, शम्बूकः सामान्यगुणं घोंघा दर्शयति ' इति ख्यातः, भल्लूकः = कप-— शङ्खेति 1 ५ वर्च = CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 433

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 433 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अ ० ४३Digitized by Arya Samaj Fersation - fihennai hennai and eGangotri कृष्णकर्कटकस्तेषां बल्यः ' कोष्णोऽनिलापहः । २७३ शुक्तः सन्धानकृत् सृष्टविण्सूत्रोऽनिलपित्तहा ॥ १११ ॥

मत्स्यास्तु द्विविधाः- नादेयाः सामुद्राश्च ॥ ११२ ॥

तत्र नादेया: - रोहित पाठीन पाटलाराजी व वर्मिगोमत्स्यकृष्ण-मत्स्य वागुञ्जार मुरलसहस्रदंष्ट्रप्रभृतयो नादेयाः ॥ ११३ ॥

नादेया मधुरा मत्स्या गुरवो मारुतापहाः ।

रक्तपित्तकराश्चोष्णा वृष्याः स्निग्धाल्पवर्चसः ॥ ११४ ॥

कपायानुरसस्तेषां शापशैवालभोजनः ।

रोहितो मारुतहरो नात्यर्थं पित्तकोपनः ॥ ११५ ॥

पाठीनः श्लेष्मलो वृष्यो निद्रालुः पिशिताशनः ।

दूषयेद्रक्तपित्तं तु कुष्ठरोगं करोत्यसौ ।

मुरलो बृंहणो वृष्यः स्तन्यश्लेष्म करस्तथा ॥ ११६ ॥

सरस्तडागसम्भूताः स्निग्धाः स्वादुरसाः स्मृताः ।

महाह्रदेषु बलिनः, स्वल्पेऽम्भस्यबलाः स्मृताः ॥ ११७ ॥

तिमितिमिङ्गिलकुलिशपाकमत्स्यनिरुलरुनन्दिवारलकमकरग-र्गरकचन्द्रकमहामोनराजीवप्रभृतयः सामुद्राः ॥ ११८ ॥

सामुद्रा गुरवः स्निग्धा मधुरा नातिपित्तलाः ।

उष्णा वातहरा वृष्या वर्चस्याः श्लेष्मवर्धनाः ॥ ११ ९ ॥

बलावहा विशेषेण मांसाशित्वात् समुद्रजाः ।

समुद्रजेभ्यो नादेया बृंहणत्वाद् गुणोत्तराः ॥ १२० ॥

तेषामप्यनिलन्नत्वाञ्च्चौण्ट्य कौप्यौ गुणोत्तरौ । स्निग्धत्वात् स्वादुपाकत्वात्तयोर्वाप्या गुणाधिकाः ॥१२१ ॥..

स्याः = पुरीषकराः वृष्या वा; " कूर्मो वातहरो वृष्यः " इति तन्त्रान्तरस्मरणात् । १ कोष्णः = ' सिंगी ' इति ख्यातः । तदुक्तम्--- किञ्चिदुष्णः । २ कृष्णमत्स्यः “ कृष्णमत्स्यस्तु शकली बहुकण्टकसंयुतः । कषायवर्णो रक्ताक्षः कथितो मत्स्यवेदिभिः ॥ ” इति । ३ शष्पं शैवालं च भोजनं यस्य स शष्पशैवालभोजन: । ' शष्पं बालतृणं घासः ' इत्यमरः । ४ निद्रालुः = निद्रोत्पादकः, पिशिताशनः = मांसाशित्वेन पुष्टिकर इति भावः । ५ पार्श्वेषु कण्टकवलयितो वर्तुलो मत्स्यश्चन्द्रकः । १८ CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 434

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 434 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

२७४ Digitized by Arya सुश्रुतसंहिता ichennai chennai and eGangotri [ अ ० ४६

नादेया गुरवो मध्ये यस्मात् पुच्छास्यचारिणः ।

सरस्तडागजानां तु विशेषेण शिरो लघु ॥ १२२ ॥

अदूरगोचरा यस्मात् तस्मादुत्सोदपानजाः ।

किञ्चिन्मुक्त्वा शिरोदेशमत्यर्थं गुरवस्तु ते ॥ १२३ ॥

अधस्ताद् गुरवो ज्ञेया मत्स्याः सरसिजाः स्मृताः ।

उरोविचरणात्तेषां पूर्वमङ्गं लघु स्मृतम् ॥ १२४ ॥

इत्यानूपो महाभिष्यन्दिमांसवर्गो व्याख्यातः ॥ १२५ ॥

तत्र शुष्कपूतिव्याधितविषसर्पहतदिग्धैविद्धजीर्ण कृशबालानाम-सात्म्यचारिणां च मांसान्यभक्ष्याणि, यस्माद्विगतव्यापन्नापहत-परिणताल्पा सम्पूर्णवीर्यत्वाद्दोषकराणि भवन्ति; एभ्योऽन्येषामुपादे-यं मांसमिति ॥ १२६ ॥

अरोचकं प्रतिश्यायं गुरु शुष्कं प्रकीर्त्तितम् ।

विषव्याधिहतं मृत्युं बालं छर्दिञ्च कोपयेत् ॥ १२७ ॥

कासश्वासकरं वृद्धं त्रिदोषं व्याधिदूषितम् ।

क्लिन्र्न्नमुत्क्लेशजननं कृशं वातप्रकोपणम् ॥ १२८ ॥

स्त्रियश्चतुष्पात्सु पुमांसो विहङ्गेषु, महाशरीरेष्वल्पशरीरा, अल्पशरीरेषु महाशरीराः प्रधानतमाः । एवमेकजातीयानां महा-शरीरेभ्यः कृशशरीराः प्रधानतमाः ॥ १२ ९ ॥ १ पुच्छेनास्येन चरन्तीति ते पुच्छास्यचारिणः ।. २ अदूरगोचराः = अदूरविषयाः, स्वल्पदेशप्रचारा इत्यर्थः । उत्सोदपानजाः = पर्वत-निर्झरसम्भवाः । ३ मद्दाभिष्यन्दि = दोषधातुमलस्रोतसामतिशयक्लेदकारीत्यर्थः । तदुक्तम्– “ हृदयस्थान्ननिर्यासवाहिस्रोतोमुखानि यत् । भुक्तं लिम्पति वैच्छिल्यादभि ष्यन्दि तदुच्यते ॥ वैशद्यात्कफहन्तृत्वात्तान्येव विवृणोति यत् । तदुक्तमनभिष्यन्दि द्रव्यं द्रव्यविशारदैः ॥ ” इति । ४ अनुपादेयानि मांसानि निर्दिशति – तत्रेति । ५ दिग्धः = विषाक्तः, विद्धः = वाणादिविद्ध:, जीर्णः वृद्धः । ६ असात्म्यचारिणा-म् = अस्वास्थ्यकराहारशीलानामित्यर्थः । ७ “ सद्योद्दतं वयःस्थं च शुद्धं सुरभि शस्यते ” इत्यष्टाङ्गसङ्ग्रहोक्तम् । श्रपि च - " मुहूर्तात्तदुपादेयं प्रहारदंशवर्जितम् ” इति । ८ क्लिन्नं = पूतिभावमापन्नम्, उत्क्लेशजननम् = उत्क्लेदकारकम् । ९ महाशरी-रेषु = गजादिषु मध्ये अल्पशरीरास्तज्जातीया गजादयः, अल्पशरीरेषु नकुलादिषु CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 435

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 435 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

Digitized by Arya Samaieradation Chennai and eGangotri सूत्रस्थानम् २७५ स्थानादिकृतं मांसस्य गुरुलाघवमुपदेक्ष्यामः । तद्यथा — रक्ता-दिषु शुक्रान्तेषु धातुपूत्तरोत्तरा गुरुतरास्तथा सस्थिस्कन्धक्रोडशिरः-पादकरकटीष्पृष्ठचर्मंकालेयकर्येकृदन्त्राणि ॥ १३० ॥

शिरः स्कन्धं कटी पृष्ठं सक्थिनी चात्मपक्षयोः ।

पूर्व विजानीयाद्धातवस्तु यथोत्तरम् ॥ १३१ ॥

सर्वस्य प्राणिनो देहे मध्यो गुरुरुदाहृतः ।

पूर्व भागो गुरुः पुंसामधोभागस्तु योषिताम् ॥ १३२ ॥

उरोग्रीवं विहङ्गानां विशेषेण गुरु स्मृतम् ।

पक्षोत्क्षेपात्समो दिष्टो मध्यभागस्तु पक्षिणाम् ॥ १३३ ॥

अतीव रूक्षं मांसं तु विहङ्गानां फलाशिनाम् ।

बृंहणं मांसमत्यर्थं खगानां पिशित । शिनाम् ॥ १३४ ॥

मत्स्याशिनां पित्तकरं वातघ्नं धान्यचारिणाम् ।

जलजानूपजा ग्राम्या क्रव्यादैकशफास्तथा ॥ १३५ ॥

प्रसहा बिलवासाश्च ये च जङ्घालसंज्ञिताः ।

प्रतुदा विष्किराश्चैव लघवः स्युर्यथोत्तरम् ।

अल्पाभिष्यन्दिनश्चैव यथापूर्वमतोऽन्यथा ॥ १३६ ॥

प्रमाणाधिकास्तु स्वजातौ चाल्पसारा गुरवश्च । सर्वप्रा-णिनां सर्वशरीरेभ्यो ये प्रधानतमा भवन्ति यकृत्प्रदेशवर्त्तिन-स्तानाददीत । प्रधानालाभे मध्यमवयस्कं सद्यस्कमक्लिष्टमुपादेयं मांसमिति ॥ १३७ ॥

भवति चात्र । चरः शरीरावयवाः स्वभावो धातवः क्रियाः । मध्ये महाशरीरा अतितरां परिपुष्टशरीरा इत्यर्थः । १ कालेयकः = यकृत्सन्निहित-त्वाद् । ३ धातवो रक्तादयो यथोत्तरं वृक्कम् । २ श्रात्मपक्षयोःस्त्रांशयोः गुरव इत्यर्थः । ४ पिशिताशिनां = मांसभक्षिणाम्, श्येनादीनामित्यर्थः । ५ म त्स्यााशिनाम् = उत्क्रोशाख्य कुररप्रभेदादीनाम् । ६ प्रमाणाधिकाः = अयथोपचितशरीराः । ७ यकृत्प्रदेशे दोर्घाकारा मांसवर्तय इत्यर्थः । ८ मांसस्य गुरुलाघवनिर्णये परीक्षणीयान् विषयान् उपसंहरति- - चर CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 436

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 436 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

Hennai २७६ Digitized by Arya Samajemai and eGangotri [ अ ० ४६ लिङ्गं प्रमाणं संस्कारो मात्रा चास्मिन् परीक्ष्यते ॥ १३८ ॥

इति मांसवर्गः । अथ फलवर्ग: -अत ऊर्ध्वं फलान्युपदेक्ष्यामः । तद्यथा - दाडिमामलकवर -कोलकर्कन्धुसौवीरसिश्चितिकाफलकपित्थमातुलुङ्गानाम्रातककरम-देप्रियालनारङ्गजम्बीरलकुच भव्यपारावत वेत्रफलप्राचीनामलकति-न्तिडीकनीपकोशाम्राम्लीकाप्रभृतीनि ॥ १३ ९ ॥

अम्लौनि रसतः पाके गुरूण्युष्णानि वीर्यतः ।

पित्तलान्यनिलघ्नानि कफोत्क्लेशकराणि च ॥ १४० ॥

कषायानुरसं तेषां दाडिमं नातिपित्तलम् ।

दीपनीयं रुचिकरं हृद्यं वर्चोविबन्धनम् ॥ १४१

द्विविधं तत्तु विज्ञेयं मधुरं चाम्लमेव च । ॥

इति । चरः = आहारो विहारश्च, किमयमाहरति क्व च विहरतीत्येवं मांसेषु गुरुलाघवं वाच्यमित्यर्थः । तत्राहारः- “ शष्पशैवाल भोजना चरादोन् परीक्ष्य “ श्रतीवासन्ननिलया ” इत्यादिना पूर्वं च प्रतिपादितः शरीरावयवादिष्वप्येवं " इति, विहारः-न्यनुसन्धेयानि । निदर्शना-इति मांसवर्गः । ` अथ फलवर्ग: -१ बदरकोलकर्कन्धु सौवीरसिञ्चितिका इति पञ्च बदरप्रभेदाः कोलं मध्यप्रमाणम्, कर्कन्धुः अल्पम्, सौवीरम् श्रामपक्वावस्थासु । तत्र बदरं महाकारम्, जम्, सिश्चितिकाफलं ‘ सेव ’ इति नाम्ना ख्यातम्, कपित्थं मधुरं मरुदेश-पूरकः, श्रात्रं प्रसिद्धम् । श्राम्रातकम् ' आमड़ा ' इति ख्यातम् प्रसिद्धम् ,, मातुलुङ्ग = बीज • प्रियालः = ‘ जिरौँजी ' इति, नारङ्गः = ' नारंगी ' इति, जम्बीरः करमर्दः = ‘ करौंदा ' इति लकुचः = ‘ बड़द्दर ' इति, भव्यं = ' कमरख ' इति, पारावतः = ‘ जंवीरीनींवू ' इति, फलं कामरूपदेशजम्, वेत्रफलं - पद्मबीजसदृशम्, = धवललोहितं मधुराम्लं प्राग्देशजातम्, तिन्तिडीकं = प्राचीनामलकं - पानीयामलकं वृक्षाम्लम्, नीपं = कदम्ब फलम्, कोशाम्र = बहु-कीटमाम्रफलम्, अम्लीका = तिन्तिडीभेदः २ दाडिमादिफलानां सामान्यगुणमाह – । अम्लानीति । ३ मधुररसोत्कटं मधु-CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 437

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 437 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अ ० ४६ ] Digitized by Arya Samay Chennai and eGangotri २७७ त्रिदोषघ्नं तु मधुरमम्लं वातकफापहम् ॥ १४२ ॥

अम्लं समधुरं तिक्तं कषायं कटुकं सरम् ।

चक्षुष्यं सर्वदोषघ्नं वृष्यमामलकीफलम् ॥ १४३ ॥

हन्ति वातं तदम्लेत्वात्पित्तं माधुर्यशैत्यतः ।

कफं रूक्षकफायत्वात् फलेम्योऽभ्यधिकं च तत् ॥ १४४ ॥

कर्कन्धुको लबदरमामं पित्तकफावहम् ।

पक्कं पित्तानिलहरं स्निग्धं समधुरं सरम् ॥ १४५ ॥

पुरातनं तृट्शमनं श्रमघ्नं दीपनं लघु ।

सौवीरं बदरं स्निग्धं मधुरं वातपित्तजित् ॥ १४६ ॥

कषायं स्वादु सङ्ग्राहि शीतं सिञ्चितिकाफलम् ।

आमं कपित्थमस्वर्यं कफघ्नं प्राहि वातलम् ॥ १४७ ॥

कफानिलहरं पक्कं मधुराम्लरसं गुरु ।

श्वासकासारुचिहरं तृष्णाघ्नं कण्ठशोधनम् ॥ १४८ ॥

लध्वम्लं दीपनं हृद्यं मातुलुङ्गमुदाहृतम् ।

त्वक् तिक्ता दुर्जरौ तस्य वार्ताक्रिमिकफापहा ॥ १४ ९ ॥

स्वादु शीतं गुरु स्निनं माँस मारुतपित्तजित् ।

शूलानिच्छर्दिकफारोचकनाशनम् ॥। १५० ॥

दीपनं लघु सङ्ग्राहि गुल्मार्शोघ्नं तु के रम ।

शूलाजीर्णविबन्धेषु मन्देऽग्नौ कफमारुते ॥ १५१ ॥

अरुचौ च विशेषेण रसस्तस्योपदिश्यते ।

पित्तानिलकरं बालं पित्तलं बद्धकेर्सरम् ॥ १५२ ॥

हृद्यं वर्णकरं रुच्यं रक्तमांसबलप्रदम् । d २. “ सर्व ४ दुर्जरा = दुःखेन पाकपरि-कषायानुरसं स्वादु वातन्नं बृंहणं गुरु ॥ १५३ ॥

रम्, अम्लरसोत्कटमम्लम् । १ चक्षुषे हितं चक्षुष्यं नेत्र हितकरम् । पित्तलमम्लम् ” इति चरकः = श्रपक्कम् ॥ ३ श्रमम् णामा । ५ मांसं = कटाहं, मातुलुङ्गस्याभ्यन्तरस्थान्त्रवद्भागमित्यर्थः । यै हितं मेध्यं त्रुद्धिवर्द्धकम् । ७ केसरं = बीजपूरान्तर्गतरसकोशः । ८ विबन्धः मलावरोधः । ९ बद्धकेसरं = अपरिणतत्वेन संश्लिष्टतन्तुजालम् । ६ मेघा-CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 438

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 438 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

२७८ Digitized by Arya Samaj Foundation Chennai and eGangotri सुश्रुतसंहिताया-[ अ ० ४६

पित्ताविरोधि सम्पकमात्रं शुकविवर्द्धनम् ।

बृंहणं मधुरं बल्यं गुरु विष्टभ्य जीर्यति ॥ १५४ ॥

आम्रातकफलं वृष्यं सस्नेहं श्लेष्मवर्द्धनम् ।

त्रिदोषविष्टम्भकरं लकुचं शुक्रनाशनम् ॥। १५५ ॥

अम्लं तृष्णापहं रुच्यं पित्तकृत् करमर्दकम् ।

वातपित्तहरं वृष्यं प्रियालं गुरु शीतलम् ॥ १५६ ॥

हृद्यं स्वादु कषायाम्लं भव्यमास्यविशोधनम् ।

पित्तश्लेष्महरं ग्राहि गुरु विष्टम्भि शीतलम् ॥ १५७ ॥

पारावतं समधुरं रुच्यमत्यग्निवातनुत् ।

गरदोषहरं नीपं प्राचीनौमलकं तथा ॥ १५८ ॥

वातापहं तिन्तिडीकमामं पित्तबलासकृत् ।

ग्राह्युष्णं दीपनं रुच्यं सम्पक्कं कफवातनुत् ॥ १५ ९ ॥

तस्मादल्पान्तरगुणं कोशाम्रफलमुच्यते ।

अम्लीकायाः फलं पक्कं तद्वद्भेदि तु केवलम् ॥ १६० ॥

अम्लं समधुरं हृद्यं विशदं भक्तरोचनम् ।

वातघ्नं दुर्जरं प्रोक्तं नारङ्गस्य फलं गुरु ॥ १६१ ॥

तृष्णाशूलकफोत्क्लेशच्छर्दिश्वासनिवारणम् ।

वातश्लेष्मविबन्धन्नं जम्बीरं गुरु पित्तकृत् ।

ऐरावतं दन्तशठमम्लं शोणितपित्तकृत् ॥ १६२

क्षीरवृक्षफलजाम्बवराजादनतोद्नशीतफलतिन्दुकबकुलध ॥ न्वना-१ पित्ताविरोधि = ईषत् पित्तशमनम् । २ प्राचीनामलकं = पानीयामलकम् । ३ गुरु = चिरपाक । ४ उत्क्लेशः = हृदयोक्लेदः । ५ क्षीरवृक्षाः - ' न्यग्रोधोदुम्बराश्वत्थप्लक्षवेतसाः ” इति । अत्र वेतसस्थाने श्रात्रा-तकस्यैव व्यवहार इत्युन्नेयम् । जाम्बवं = जम्बूफलम्, राजादनं = क्षीरिणीफलम्, लोके – ‘ खिरनी ' इति ख्यातम् । तोदनं = राजप्रियम्, राजपलाण्डुरिति यावत् । रावणाम्लिकेत्यन्ये । शीतफलं = काश्मीराम्लिका, तिन्दुकः = तिन्दुकभेदः कालसारः बकुलः = ‘ मौलसरी’इति ख्यातस्य फलम्, धन्वनं = ' धामन'इति ख्यातस्य फलम् अ-, इमन्तकः = अग्लोटकफलम्, अश्वकर्णम् = अश्वत्थसदृशशालविशेषस्य फलम्, फल्गु, = CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 439

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 439 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

अ ० ४६ Bigitized by Arya Samaj Foundati Chennai and eGangotri सूत्रस्थानम् pennai a २७ ९ श्मन्तकाश्वकर्णफल्गु परूपकगाङ्गेरुकीपुष्करवर्तिविल्वबिम्बीप्रभृतीनि ॥ १६३ ॥

फलान्येतानि शीतानि कफपित्तहराणि च ।

सङ्ग्राहकाणि रूक्षाणि कषायमधुराणि च ॥ १६५ ॥

क्षीरवृक्ष फलं तेषां गुरु विष्टम्भि शीतलम् ।

कषायं मधुरं साम्लं नातिमारुतकोपनम् ॥ १६५ ॥

अत्यर्थं वातलं ग्रोहि जाम्बवं कफपित्तजित् ।

स्निग्धं स्वादु कषायं च राजादनफलं गुरु ॥ १६६ ॥

कषायं मधुरं रूक्षं तोदनं कफवातजित् ।

अम्लोष्णं लघु सङ्ग्राहि स्निग्धं पित्ताग्निवर्द्धनम ॥ १६७ ॥

आमं कषायं सङ्ग्राहि तिन्दुकं वातकोपनम् ।

विपाके गुरु सम्पक्कं मधुरं कफपित्तजित् ॥ १६८ ॥

मधुरं च कषायं च स्निग्धं सङ्ग्राहि बाकुलम् ।

स्थिरीकरं च दन्तानां विशदं फलमुच्यते ॥ १६ ९ ॥

सकषायं हिमं स्वादु धान्वनं कफवातजित् ।

तद्वद् गाङ्गेरुकं विद्यादश्मन्तकफलानि च ॥ १७० ॥

विष्टम्भि मधुरं स्निग्धं फल्गुजं तर्पणं गुरु ।

अत्यम्लमीषन्मधुरं कषायानुरसं लघु ॥ १७१ ॥

वातघ्नं पित्तजननमामं विद्यात् परूषकम् ।

तदेव पक्कं मधुरं वातपित्तनिबर्हणम् ॥ १७२ ॥

विपाके मधुरं शीतं रक्तपित्तप्रसादनम् ।

पौष्करं स्वादु विष्टम्भि बल्यं कफकरं गुरु ॥ १७३ ॥

कफानिलहरं तीक्ष्णं स्निग्धं सङ्ग्राहि दीपनम् । काकोदुम्बरिकाफलम्, ‘ कठमर ’ इति लोके, ' अंजीर ' इत्यन्ये । परूषकः = ‘ फालसा ’ = कुन्दरु: । १ एषां इति ' ख्यातः, गाङ्गेरुकी = नागबलाफलम्, बिल्वः प्रसिद्धः, बिम्बी ” इति वाग्भटोक्त्या सामान्यगुणं वक्ति — फलानीति । २ “ सङ्ग्राहि मूत्रशकृतोः । मलमूत्रसङ्ग्राहकमित्यर्थः । ३ पौष्करं = पद्मादिफलम् CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar

पृष्ठ 440

सुश्रुत संहिता चौखम्बा, पृष्ठ 440 का मूल पृष्ठ
पूरे पर्दे पर देखने के लिये चित्र दबाएँ
पाठ पढ़ें पाठ छिपाएँ

२८० Digitized by Arya Samai Foundation Chennai and eGangotri सुश्रुतसंहिताया-[ अ ० ४६ कटुतिक्तकषायोष्णं बालं बिल्वमुदाहृतम् ॥ १७४ ॥

विद्यात् तदेव सम्पक्कं मधुरानुरसं गुरु ।

विदाहि विष्टम्भकरं दोषकृत् पूर्तिमारुतम् ॥ १७५ ॥

बिम्बीफलं साश्वकर्णं स्तन्यकृत् कफपित्तजित् ।

तृड्दाहज्वरपित्तासृक्कासश्वासक्षयापहम् ॥ १७६ ॥

तालनारिकेलपनसमौचप्रभृतीनि ॥ १७७ ॥

स्वादुपाकरसान्याहुर्वातपित्तहराणि च ।

वलप्रदानि स्निग्धानि बृंहणानि हिमानि च ॥ १७८ ॥

फलं स्वादुरसं तेषां तालजं गुरु पित्तजित् ।

तंद्वीजं स्वादुपाकं च मूत्रलं वातपित्तजित् ॥ १७ ९

नारिकेरं गुरु स्निग्धं पित्तघ्नं स्वादु शीतलम् ॥

बलमांसप्रदं हृद्यं बृहणं बस्तिशोधनम् ॥ १८० ।

पनसं सकषायं तु स्निग्धं स्वादुरसं गुरु ॥

मौचं स्वादुरसं प्रोक्तं कषायं नातिशीतलम् ।

रक्तपित्तहरं वृष्यं रुच्यं श्लेष्मकरं गुरु ।

द्राक्षाकारमयैखर्जूरमधूकपुष्पप्रभृतीनि ॥ ॥ १८१ ॥

रक्तपित्तहराण्याहुर्गुरूणि मधुराणि च १८२ ॥। तषां द्राक्षा सरा स्वर्या मधुरा स्निग्धशीतला रक्तपित्तज्वरश्वासतृष्णादाहतयापहा ॥ १८३ ॥

। " हृद्यं मूत्रविबन्धघ्नं पित्तासृग्वातनाशनम् केश्यं रसायनं मेध्यं काश्मर्यं फलमुच्यते ॥ १८४ ॥

। १ पूतिमारुतं = दुर्गन्धाधोवायुप्रवर्तकम्, पूतिः पूतिमारुतम् । पूतिशब्दोऽयं सुगन्धिवाची सुगन्धिर्मारुतो यस्येति तत् । यथा- - पूतिः खट्वाशः, वनजा मधुकर्कटी पूतिपुष्पेति सुगन्धिपुष्पेत्यर्थ ल'इनि प्रसिद्धः; मौचं = कदलीफलम् इति डल्हृणः । स्वाद्विति । ४ तद्वीजं = तालबीजम् । वृक्षविटपप्रभेदेन ‘ खजूर ’ ‘ छोदारा ' इति । २ पनसः = ' कटह-३ तालादीनां सामान्यगुणं दर्शयति-५ काश्मर्यै = गम्भारीफलम्, खर्जूरं = ख्यातम्, मधूकपुष्पं मधूर्कफलगुणसाम्याद् मधूकपुष्पस्योपदेशः । ६ द्राक्षाऽऽदीनां = गुडपुष्पकुसुमम् शति - रक्तेति । ७ मूत्रविबन्धघ्नं = मूत्रावरोधहरम् । सामान्यं गुणं निर्दि. परसादीनां धातूनामय-CC - 0. Gurukul Kangri Collection, Haridwar