ऐतरेय ब्राह्मण उत्तरार्द्ध — पृष्ठ 731–740

ए॒ताव॑तस्त ईमह॒ इन्द्र॑ सु॒म्नस्य॒ गोम॑तः ।

यथा॒ गो॑श॒र्ये असि॑षासो अद्रवो॒ मयि॑ गो॒त्रं ह॑रि॒श्रियोद॑म् ॥

यथा॒ कण्वे॑ मघ॒वन्मेष॑ अध्व॒रें दीर्घनीये॒ दर्मूनसि ।

यथा॒ प्रावो॑ मघव॒न् मेध्या॑तिथं यथा॒ नीपा॑तिथं धनो॑३म् ॥

शवि॑ष्ठ वज्रन्नृञ्ज॑सो ४ म् ॥९ ॥

ए॒ताव॑तस्ते वसो वि॒द्याम॑ शूर॒ नव्यस॑ः ।

यथा॒ यो॑श॒र्ये अस॑नोजश्च॒नीन्द्र॒ गोम॒द्धिर॑ण्यव ३ म् ॥

यथा॒ कंण्वे॑ मघवन् त्र॒सद॑स्यवो॒ यथा॑ प॒क्थे दश॑व्रजे ।

यथा॒ प्राव॒ ए॑तश॑ कृ॒त्वो॒ धने॒ यथा॒ वनं॒ दश॑व्रज ३ म् ॥

महि॑ष्ठं वज्रिन्नृङ्मसो ४ म् ॥१० ॥

यथा॒ मनो॑ सांव॑रणा॒ सोम॑मिन्द्रा॒पि॑िबः सु॒तम् ।

यथा॒ सोमं॒ दश॑शिषे॒ द॑शोण्ये॒ स्यूम॑रश्मा॒वृज॑नसो ३ म् ॥

पृष॑त्रे॒ मे॑ध्ये मात॒रिश्वनी॑न्द्र सुवा॒ने॒ अम॑न्दथाः ।

नीपातिथौ मघव॒न्मेध्या॑तिथा॒ पुष्टि॑णो॒ श्रुष्टि॑गौ स॑चो ३ म् ॥

चिकित्वो अ॒भि नो॑ नयो ४ म् ॥११ ॥

यथा॒ मनो॑ विव॑स्वति॒ सोमे॑ श॒क्रापि॑बः सु॒तम् ।

स॒हस्र॑ण्यसिषास॒द्गवा॒मृषि॒स्त्वोतो॒ दस्य॒वे वृकोइ॑म् ॥

पा॒र्व॒ह्म॒णः प्रस्क॑ण्वं॒ सम॑सादयच्छया॑नं॒ जिवि॒मुद्धतम् ।

यथा॑ त्रि॒ते छन्द॑ इन्द्र॒ जु॑जोष॑स्या॒यौ मा॑दयसे॒ सचा॑३म् ॥

इन्द्रो॑ विदे॒ तमु॑ स्नुषोऽम् ॥१२ ॥

य उ॒क्थेभि॒र्न वि॒धन्ते चि॒किद्य ऋषि॒चोद॑नः ।

तं त्वा॑ व॒यं सुदुघा॑मिव॒ गोदु जुहु॒मसि॑ श्रव॒स्यवोच॑म् ॥

यस्य॒ त्वमि॑न्द्र॒स्तोमेषु चा॒कनो॒ वाजे॑ वाजिञ्छतक्रतो ।

इन्द्रं॒ तमच्छ वद॒ नव्य॑स्या म॒त्यवि॑ष्य॒न्तं न भोज॑सो ३ म् ॥

त॒ मूतये॑ हवाम ४ म् ॥१३ ॥

य उ॒क्था केव॑ला द॒धे यः सोमं॑ वृ॒षितापि॑बत् ।

सत्वमा विश्वा॒ भुव॑नानि चक्रद॒दादिज्ज॑निष्ट॒पस्यो॑३म् ॥

यस्मा॑ अ॒र्क स॒प्तशी॑र्षाण मानृ॒चुस्त्रि॒धातु॑मुत्तमे प॒दे ।

यस्मै॒ विष्णु स्त्रीणि॑ प॒दा वि॑िच॒क्रम उप॑मि॒त्रस्य॒ धर्मभो ३ म् ॥

जेता॑र॒मप॑राजितो ४ म् ॥१४ ॥

यो नो॑ दा॒ता वसू॑ना॒मिन्द्रं॒ तं हू॑महे व॒यम् ।

व॒सुय॒वो वसु॑पति॑ श॒तक्र॑तुं स्तोमै॒रिन्द्र॑ हवामहो ३ म् ॥

यस्मै॒ त्वं व॑सो दा॒नाय॒ मंह॑से॒ स रा॒यस्पोष॑ मिन्वति ।

वि॒द्मा ह्य॑स्य सुम॒तं नवी॑यसी॑ ग॒मेम॒ गोम॑ति व्र॒जो ३ म् ॥

स न॑ः पर्षदति॒द्वषोऽम् ॥१५ ॥

उ॒ग्र ईशान॒कृत् ।

तत्वा॑ व॒यं म॑घवन्निन्द्र गिर्वणः सु॒ताव॑न्तो हवामहो ३ म् ॥

यस्मै॒ त्वं व॑सो दा॒नाय॒ शिक्ष॑सि॒ स रा॒यस्पोष॑मश्नुते ।

अया॑मन्नु॒नो म॒घवा॑ पु॒रू॒वसु॒र्गोरश्व॑स्य॒ प्र दा॑तु नो ३ म् ॥

क्र॑तुश्छन्द ऋ॒तं बृहो ४ म् ॥१६ ॥

क॒दा च॒न स्त॒रीर॑सि नेन्द्र सश्चसि दा॒शुषे॑ ।

अ॒स्माकं॑ ग॑र॒ उ॒त सु॑ष्टुतिं व॑सो कण्व॒च्कृ॑णुध हवोद॑म् ॥

यस्मै॒ त्वं म॑घवन्निन्द्र गिर्वण॒ः शिक्षो॒ शिक्ष॑सि दा॒शुषे॑ ।

उपा॑पेन्नु म॑घव॒न् भूय॒ इन्नु ते॒ दाने॑ दे॒वस्य॑ पृच्यतो ३ म् ॥

स नः पर्ण॒दति॒स्त्रधो ४ म् ॥१७ ॥

क॒दा च॒न प्र॑ यु॒च्छस्युभे नि पा॑सि॒ जन्म॑नी ।

यदेदस्त॑म्भीत् प्र॒थय॑न्न॒मूंदव॒मादिज्ज॑निष्टा॒ पार्थिवो ३ म् ॥

न यो न॑न॒क्षे अ॒भ्योज॑सा॒ क्रिवि॑ वृ॒षैः शुष्णं निषो॒षय॑न् ।

तुरी॑यादि॒त्य॒ हव॑नं त॑ इन्द्रि॒यमा॑ त॑स्थाव॒मृते॑ दि॒वो ३ म् ॥

पूर्वस्य॒ यत्ते॑ अद्रिवोऽम् ॥१८ ॥

यस्या॒यं विश्वा॒ आर्यो॒ दास॑ः शेवधि॒षा अ॒रिः ।

स शु॒क्रास॒ः शुच॑य॒ः सङ्गवा॑शिरः सोमा॒ इन्द्र॑ ममन्दिषो ३ म् ॥

समिन्द्रो रायो॑ बृह॒तीर॑धूनुत॒ सं क्षो॒णी समु सूर्यम् ।

तिरश्चि॑द॒र्ये रुश॑मे॒ पवी॑र्‌वि॒ तुभ्येत् सो अ॑ज्यते रयो ३ म् ॥

सुम्न आ हि नो वसो ४ म् ॥१ ९ ॥

अस्ता॑वि॒ मन्म॑ पू॒र्व्यं ब्रह्मेन्द्रा॑य वोचत ।

अ॒स्मे र॒यिः प॑प्र॒थे वृष्ण्यं॒ शवोऽस्मे सु॑वा॒नास॒ इन्द॑वोहम् ॥

तु॒र॒ण्यवो॒ मधु॑मन्तं घृत॒श्च॑तं॒ विप्रा॑सो अ॒र्कमा॑नृचुः ।

पूर्वीतस्य॑ बृह॒तीर॑नूषत स्तो॒तुर्मेधा अ॑सृक्षतो ३ म् ॥

पूर्त्तिः श॑विष्ठ श॒स्यतो ४ म् ॥२० ॥

उ॒प॒मं त्वा॑ म॒घोनां॒ ज्येष्ठं च वृष॒भाणा॑म् ।

यथा॑ सं॒व॒र्त्ते अम॑दा॒ यथा॑ कृ॒श एवास्मे इन्द्रं मत्स्वो ३ म् ॥

नक्ष॑न्त॒ इन्द्र॒मव॑से॒ सुकृ॒त्यया॒ येषां॑ सु॒तेषु मन्द॑से ।

पू॒र्भित्त॑मं मघवन्निन्द्र गा॑विद॒र्मीशानं रा॒यं ई॑महो ३ म् ॥

नूनं तं नव्यं॒ सन्य॑सा॒ऽम् ॥२१ ॥

एतत्त॑ इन्द्र वी॒र्यं॑ गी॒र्भिर्गृह्णन्ति कारव॑ः ।

तं त्वा॑ व॒यं हर्य॑श्वं॑ श॒तक्र॑तुं वाज॒यन्तो॑ हवामहो ३ म् ॥

य आ॒युं कुत्स॑मतिथि॒ग्वमद॑यो वावृधा॒नो दि॒वेदि॑वे ।

ते स्तोम॑न्त॒ द्व॑र्ज मावन् घृत॒श्चत॑ पा॒रा॑सो नक्षन् धी॒तिमोद॑म् ॥

प्र नो॒ जन॑स्य वृत्रहो ४ म् ॥२२ ॥

।

॥

आ नो॒ विश्वे॑ स॒जोष॑सो॒ देवा॑सो॒ गन्त॒नोप॑ नः ।

शीष्टेषु चित्तेमदि॒िरासो अ॒शवः॑ य॒त्रासोम॑स्य त॒म्प ३ म् ॥

विश्वा॒ द्वेषां॑सि ज॒हि चाव॒ चा वृ॑धि॒ विश्वे॑ सुन्व॒न्त्वा वसु ।

वस॑वो रु॒द्रा अव॑से न॒ आग॑मच्कृ॒ण्वन्तु॑ म॒रुतो॒ हवोइ॑म् ॥

शूरो॒ यो गोषु॒ गछ॑तो॒४म् ॥२४ ॥

इन्द्र॒ नेदी॑य॒ एदि॑हि मि॒तमे॑धाभिरू॒तिभि॑ः ।

वी॒ती हो॑त्राभिरु॒त दे॒ववी॑तिभिः सस॒वा॑सो॒ विशृण्व॑रो ३ म् ॥

आजि॑पते नृपते॒ त्वमद्धि नो॒ वाज॒ आ व॑क्षि सुक्रतो ।

आ श॑न्त॒म॒शन्त॑माभि॑िर॒भिष्टभि॒रा स्वा॑पे स्वा॒पिभ ३ म् ॥

स॑खा सु॒शेवो॒ अद्वयो॑ष्ठम् ॥२५ ॥

यदि॑न्द्र॒ राधो॒ अस्ति॑ि ते॒ माघ॒नं मघवत्तम ।

प्रसूति॑रा॒ शची॑भि॒र्ये त॑ उ॒क्थिनः कर्तुं पुनत अनुषो ३ म् ॥

आ॒जि॒तुरं॒ सत्प॑ति॑ वि॒श्वच॑र्षणिं कृ॒धि प्र॒जास्वाभ॑गम् ।

तेन॑ नो बोधि सध॒माद्या॑ वृ॒धे भगो॑ दा॒नाय॑ वृत्रहो ३ म् ॥

ए॒व ह्येवैवा हि देवो॒४म् ॥ २६ ॥

यस्ते॒ साधि॒ष्ठोऽव॑से॒ ते स्या॑म॒ भरे॑षु ते ।

महि॑ स्थूरं श॑श॒यं राजो॒ अह॑यं॒ प्रस्क॑ण्वाय॒ नि तशयो ३ म् ॥

व॒यं त इ॑न्द्र॒ स्तोमे॑भिर्विधेम॒ त्वम॒स्माकं॑ शतक्रतो ।

व॒यं होत्रा॑भिरु॒त दे॒वहू॑तिभिः सस॒वांसो॑ मनामहो ३ म् ॥

आयो॒ मन्या॑य म॒न्यवो॒४म् ॥२७ ॥

सन्ति॒ ह्य॑१र्य आ॒शिषा॒ इन्द्र॒ आयुर्जनाना॑म् ।

त्वामि॒देव तममे॒ सम॑श्च॒युर्गुव्युरने॑ मनो ३ म् ॥

अहं हि ते॑ हरिवो॒ ब्रह्म॑ वाज॒युरा॒जं यामि॒ सदा॑को॒तिभि॑ः ।

अ॒स्मान् रक्ष॑स्व मघव॒न्नुपाव॑से द्यु॒क्षस्य॑ पि॒प्युषी मिषो॑३म् ॥

उपा॑ मन्या॑य म॒न्यवोहम् ॥२८ ॥

अ॒भि प्र वः॑ सु॒राध॑स॒मिन्द्र॑मर्च॒ यथा॑ वि॒दे ।

यो ज॑रि॒तृभ्यो॑ म॒घवा॑ पु॒रू॒वर्सुः स॒हस्र॑णेव॒ शिक्ष॑तो ३ म् ॥

श॒तानीको हे॒तयो॑ अस्य दुष्ट॒रा इ॒न्द्र॑स्य स॒मिषो॑ म॒हीः ।

ग॒रिर्न भुज्या म॒घव॑त्सु पिन्वते॒ यदी॑ सु॒ता अम॑न्दिषो ३ म् ॥

इन्द्र विश्वस्य गोपतो ४ म् ॥१ ॥

प्र सु च॒तं सु॒राध॑स॒मचा॑ श॒क्रम॒भिष्ट॑ये ।

यः सु॑न्व॒ते स्तु॑व॒ते काम्यं॒ वसु॑ स॒हस्र॑णेव॒ मंह॑तो ३ म् ॥

श॒तानी॑केव॒ प्र जि॑गाति धृष्णुया हन्ति॑ वृ॒त्राणि॑ दा॒शुषे॑ ।

ग॒रेरि॑व॒ प्र रस अस्य पिन्वि॒रे द॑त्राणि पुरु॒ भोज॑सो ३ म् ॥

इन्द्रो विश्वस्य भूपतो ४ म् ॥२ ॥

आ त्वा॑ सु॒तास॒ इन्द॑वो॒ मदा॒ ये इ॑न्द्र गिर्वणः ।

आपो॒ नु व॑चि॒न्नन्वो॒क्यं सरः॑ पृ॒णन्ति॑ शूर राध॑सो ३ म् ॥

अ॒ने॒हस्र॑ नो॒ हव॑मानमू॒तये॒ मध्वः॑ः क्षरन्ति धी॒तयेः ।

आ त्वा॑ वसो॒ हव॑मानास॒ इन्द॑व॒ उप॑ स्तो॒त्रेषु॑ दधिरो ३ म् ॥

इन्द्रो॑ विश्व॒स्य चेतनो ४ म् ॥३ ॥

यदी॑ सु॒तास॒ इन्द॑वो॒ ऽभि प्रि॒य मम॑न्दिषुः ।

आपो॒ न धा॑यि॒ सेवनं म॒ आव॑सो॒ दुघा॑इ॒वोप॑दा॒शुषोत्र॑म् ॥

अ॒ने॒हस्र॑ प्र॒तरेण॑ वि॒वस॑ण॒ मध्व॒ः स्वादि॑ष्ठमी॑ पिब ।

आ यथा॑ मन्दसा॒नः किरासि॑ नः॒ प्र क्षुद्रेव॒ त्मना॑ धृषो ३ म् ॥

इन्द्रो॑ विश्व॒स्य राजतो ४ म् ॥४ ॥

आ नः॒ स्तोम॒मुप॑ इ॒वर्द्धया॒नो अश्वो॒ न सोतु॑भिः ।

यं ते॑ स्वधावन्त्स्व॒दय॑न्ति धे॒नव॒ इन्द्र॒ कण्वे॑षु रा॒तयो॑३म् ॥

आ नः सोमे॑ स्वध्व॒र इ॑या॒नो अत्यो॒ न तौशते ।

यं ते॑ स्व॒दा॒वन्त्वद॑न्ति मू॒र्तयः॑ पा॒रे छ॑न्दयसे॒ हवोइ॑म् ॥

यर्द्ध नूनं य य॒ज्ञे यद्वा॑ पृथि॒व्यामधि॑ ।

अतो॑ नो य॒ज्ञमा॒शुभि॑र्महेमत उ॒ग्र उ॒ग्रेभि॒रा ग॑हो ३ म् ॥

र॒थि॒रासो॒ हर॑यो॒ ये ते॑ अ॒स्त्रिध॒ ओजो॒ वात॑स्य॒ पिप्र॑ति ।

येभि॒र्न दस्युं मनु॑षो नि॒घोष॑यो॒ येभिः॒ स्व॑ः परा॒य॑सो ३ म् ॥

इन्द्र॑ द्यु॒म्नाय॑ न॒ इषो॑४म् ॥७ ॥

यद्ध॑ नूनं प॑रा॒वति॒ यद्वा॑ पृथि॒व्या॑ दि॒वि ।

यु॒जा॒न इ॑न्द्र॒ हरि॑भिर्महेमत ऋष्व ऋष्वेभि॒रा ग॑होइम् ॥

अ॒जि॒रासो॒ हर॑यो॒ ये त॑ आ॒शवो॒ वाता॑ इव प्रस॒क्षिण॑ः ।

येभि॒रप॑त्य॒ मनु॑षः प॒रीय॑से॒ येभि॒र्विश्षं॒ स्व॑र्व॒शो ३ म् ॥

रा॒ये वाजा॑य॒ वज्र॑वो ४ म् ॥८ ॥

ए॒ताव॑तस्त ईमह इन्द्र॑ सु॒म्नस्य॒ गोम॑तः ।

यथा॒ प्रावो॑ मघव॒न् मेध्या॑तिथं यथा॒ नीपा॑तिथं धनो॑३म् ॥

यथा॒ कण्वे॑. मघुवन्मेधें अध्व॒रे दीर्घंनी॑थो॒ दम॑नसि ।

य॒था गॊश असि॑षासो अद्रवो॒ मयि॑ गोत्रं ह॑रि॒श्रियोऽम् ॥

शवि॑ष्ठ वज्रिन्नृञ्जस ४ म् ॥९ ॥

ए॒ताव॑स्ते॒ वसो वि॒द्याम॑ शूर नव्य॑सः ।

यथा॒ प्राव॒ ऐतश॑ कृ॒त्व धने यथा॒ वनं॒ दश॑व्रजो ३ म् ॥

यथा॒ मनो॑ सांव॑रणा॒ सोम॑मि॒न्द्रापि॑बः सुत॒म् ।

नीपा॑तिथौ मघव॒न्मेध्या॑तिथा॒ पुष्टि॑णो॒ श्रुष्टि॑गा॒ स॑चश्म् ॥

पृष॑त्रे॒ मे॑ध्ये मात॒रिश्वनी॑न्द्र सुवा॒ने अम॑न्दथाः ।

यथा॒ सोमं॒ दश॑शिघ्रे द॑शोण्ये॒ स्यूम॑रश्मा॒वृर्जूनसो ३ म् ॥

चिकित्वो अ॒भि नो॑ नयो ४ म् ॥११ ॥

यथा॒ मनो॑ विव॑स्वति॒ सोमे॑ श॒क्रापि॑बः सुत॒म् ।

यथा॑ त्रते छन्द॑ इन्द्र॒ जु॑जोषस्यायौ मा॑दयसे॒ स॑चो ३ म् ॥

स॒हस्मा॑ण्यसिषास॒द्गवा॒मृषि॒स्वोतो॒ दस्य॑वे॒ वृकोद॑म् ।

इन्द्रो॑ विद्वेत र्मु स्नुषो ४ म् ॥१२ ॥

य उ॒क्थेभि॒र्न वि॒न्ध॑ते चि॒किद्य ऋषि॒चोद॑नः ।

इन्द्रं॒ तमवा॑ वद॒ नव्य॑स्यामृ॒त्यवि॑ष्य॒न्तं न भोज॑सो ३ म् ॥

यस्य त्वमि॑न्द्र॒स्तोमे॑षु॒ चा॒कनो॒ वाजे॑ वाजिञ्छतक्रतो ।

तं त्वा॑ व॒यं सुदुघा॑मिव गो॒दुर्हो जुहूमसि॑ भ॒व॒स्यवो॑३म् ॥

त॒ मूतये॑ हवामहो ४ म् ॥१३ ॥

प॒दे ।

पौंस्यो॑३म् ॥

जो ३ म् ॥

उ॒ग्र ईशान॒कृत् ।

अया॑मन्नु॒ग्रो म॒घवा॑ पु॒रू॒वसु॒र्गौरव॑स्य॒ प्र दा॑तु॒ नोश्म् ॥

यस्यै॒ त्वं व॑सो दा॒नाय॒ शिक्ष॑सि॒ स रा॒यस्पोष॑ मश्नुते ।

तं त्वा॑ व॒यं म॑घवन्निन्द्र गिर्वणः सु॒ताव॑न्तो हवामहो ३ म् ॥

क्रतुश्छन्द ऋतं बृहो ४ म् ॥१६ ॥

क॒दा च॒न स्त॒रीरे॑सि॒ नेन्द्र॑ सश्चसि दा॒शुषे॑ ।

उपा॑पेन्नु म॑घव॒न् भूय॒ इन्नु ते॒ दाने॑ दे॒वस्य॑ पृ॒च्यतो ३ म् ॥

यस्मै॒ त्वं म॑घवन्निन्द्र गिर्वणः शिक्षको॒ शिक्ष॑सि दा॒शुषे॑ ।

अ॒स्माकं॒ गिर॑ उ॒त सु॑ष्टुतिं व॑सो कण्व॒वच्छ॑णुधी हव ३ म् ॥

स नः॑ः पर्षदति॒स्त्रधोऽम् ॥१७ ॥

क॒दा च॒न प्र यु॑च्छस्यु॒भे नि पा॑सि॒ जन्म॑नी ।

तुरी॑यादित्य॒ हव॑नं त इन्द्रि॒य मा त॑स्थाव॒मृते॑ दि॒वो ३ म् ॥

प्र यो न॑न॒क्षे अ॒भ्योज॑सा॒ क्रति॑ व॒धैः शुष्प निर्घोषय॑न् ।

य॒देदस्त॑म्मीत् प्र॒थय॑न्न॒मुंदिव॒मादिज्जनिष्ट॒ पार्थिव ३ म् ॥

पूर्वस्य॒ यत्ते॑ अद्रिवो ४ म् ॥१८ ॥

यस्या॒यं विश्वा॒ आर्यो दास॑ः शेवधि॒पा अ॒रिः ।

ति॒र॒श्चि॑द॒र्ये रुश॑मे॒ पवी॑रवि॒ तुभ्येत् सो अ॑ज्यते र॒यो ३ म् ॥

स मिन्द्रो॒ रायो॑ बृह॒तीर॑घूनुत॒ सं क्षो॒णी समु सूर्यम् ।

सं॑ शु॒क्रास॒ः शुच॑य॒ः सङ्गशिरः सोमा॒ इन्द्र॑ ममन्दिषो ३ म् ॥

सुम्न आ धेहि नो वसो ४ म् ॥१ ९ ॥

अस्ता॑वि॒ मन्य॑ पू॒र्व्यं ब्रह्येन्द्रा॑य वोचत ।

पू॒र्वीर्ऋतस्य॑ बृह॒तीर॑नु॒षत स्तो॒तुर्मेधा अ॑सृक्षतो ३ म् ॥

पू॒र्भित्तमं मघवन्निन्द्र गो॒विदमशानं रा॒य ईम॑हो ३ म् ।

नक्षन्त॒ इन्द्र॒मव॑से सु॒कृ॒त्यया॒ येषां॑ सु॒तेषु मन्द॑से ॥

यथा॑ सं॒व॒र्त्ते अम॑यो॒ यथा॑ कृ॒श ए॒वास्मे इन्द्र॑ मत्स्वी ३ म् ।

नूनं तं नव्यं॒ सन्य॑सो॒४म् ॥२१ ॥

ए॒तत्त इन्द्र वी॒र्यं॑ गी॒र्भिर्गृह्णन्ति का॒रव॑ः ।

ते स्तोम॑न्त॒ ऊ॒र्जमावन् घृ॒तश्च॒ते॑ पा॒रासो॑ नक्षन् धी॒तिमो ३ म् ॥

य॑ आ॒युं कुत्स॑मतिथि॒ग्वमर्दयो॑ वावृ॒धानो दि॒िवेदि॑वे ।

त्वं त्वा॑ व॒यं हयेश्वं॑ श॒तक्र॑तुं वाज॒यन्तो हवामहो ३ म् ॥

प्र नो॒ अन॑स्य वृत्रहो ४ म् ॥२२ ॥

।

अ॑र्वा॒वतो॑न्दवो ३ म् ॥

स॒प्त सिन्ध॑वः ।

पृथि॒वी हवो॑३म् ॥

नः ।

म॒रुतो॒ हवोच॑म् ॥

सन्व॒न्त्वा वसु॑ ।

शीष्टेषु॑ चित्ते मदि॒रासो॑ अ॒शवो॒ यत्रा॒सोम॑स्य त॒म्प ३ म् ॥

शूरो॒ यो गोषु॒ गछ॑तो॒४म् ॥२४ ॥

इन्द्र॒ नेदी॑य॒ एदि॑हि मि॒तमे॑धाभिरू॒तिभि॑ः ।

स्वा॑पे स्वा॒पिभौ ३ म् ॥

यदि॑न्द्र॒ राषो॒ अस्ति॑ि ते॒ माघ॒नं मघवत्तम ।

तेन॑ नो बोधि सध॒माद्या॑ वृ॒धे भर्गो दा॒नाय॑ वृ॒त्रहो ३ म् ॥

सन्ति॒ह्य॑१र्य अ॒शिषा॒ इन्द्र॒ आयु॒र्जना॑नाम् ।

आ॑नु॒षो ३ म् ॥

मनामहो ३ म् ॥

शतक्रतो ।

तौशयो ३ म् ॥

अ॒स्मान् र॑क्षस्व मघव॒न्नुपाव॑से घुक्षस्वः॑ पि॒प्युषी॒ मिषो॑३म् ॥

अ॒हं हि ते॑ हरिवो॒ ब्रह्म॑ वाज॒युरा॒जि॑यामि॒ सदा॒तिभि॑ः ।

त्वामदेव तमसे॒ सम॑श्व॒युर्गुव्युरग्ने॑ मनो ३ म् ॥

उपा॑ मन्या॑य म॒न्यवो ४ म् ॥२८ ॥

अ॒भि प्र वः॑ सु॒राध॑स॒मिन्द्र॑मर्च यथा॑ वि॒दे ।

यो ज॑रि॒तृभ्यो॑ म॒घवा॑ पु॒रू॒वसु॑ स॒हस्र॑णेव॒ शिक्ष॑तो ३ म् ॥१ ॥

श॒तानी॑केव॒ प्र जि॑गाति धृष्णु या हन्ति॑ वृ॒त्राणि॑ दा॒शुषे॑ ।

ग॒रेरि॑व॒ प्र रस अस्य पिन्वते॒ दधा॑णि पुरु॒भोज॑सो ३ म् ॥२ ॥